In een zee van oranje worstelde het Nederlands elftal, om uiteindelijk als winnaar boven te komen in het eerste duel op het EK in Duitsland. Polen - Nederland eindigde in 1-2, met opnieuw Wout Weghorst als sprookjesfiguur op kicksen.
Weghorst, die dekselse Wout Weghorst, was anderhalve minuut in het veld, toen hij de bal na het schitterende passje binnendoor van Nathan Aké vol op de linkerschoen nam. Het was zijn eerste balcontact tijdens Polen - Nederland. Hij schoot als een duveltje uit een doosje. De bal scheerde het gras, doelman Wojciech Szczesny was kansloos.
Woutje Weghorst, zong de zee van Oranje. Weghorst, de spits uit Borne, international bij gebrek aan beter zeggen ze dan. Hij logenstraft alle kritiek. De spits die zichzelf door beulswerk opwerkte van een jongen uit de amateurs naar de absolute top. Hij scoorde twee keer in de kwartfinale van het WK tegen Argentinië. Hij schoot Oranje naar het EK tegen Ierland. Hij hoorde van Ronald Koeman dat hij geen basisspeler zou zijn in Duitsland, slikte de teleurstelling weg en scoorde opnieuw op een cruciaal moment, zodat de achtste finales al aan de horizon gloren.
Over de auteur
Willem Vissers is voetbalverslaggever voor de Volkskrant. Dit is zijn zevende EK bij de mannen.
Wout Weghorst is schrijver van een jongensboek dat onderhand de dikte heeft van het levenswerk van een romancier. En opnieuw was het een gouden wissel van bondscoach Ronald Koeman, die een vreugdedansje maakte langs de lijn, in het stadion waar hij zulke mooie triomfen vierde. Weghorst knielde na afloop en liet zich gaarne omhelzen.
Oranje was zondag in Hamburg een elftal met plezier en spelvreugde, lef, creativiteit en aantrekkingskracht, zoals Nederlanders dat graag zien van hun nationale ploeg. Alleen scoren, de basis van voetbal, leek een onderschat onderdeel van het spel. En soms staken de Polen te gemakkelijk het veld over. Hier en daar oogde de ploeg ook onzeker, zelfs aanvoerder Virgil van Dijk soms.
Al met al ontstond een heerlijk, spannend, opwindend kijkspel waarvan de afloop lange tijd onzeker was. Op het Nederlands elftal als geheel viel weinig aan te merken op een redelijk zonnige zondag aan de Elbe, behalve dan op het afronden van kansen, en op de slechte fase na rust, rond het uur. Al bij de pauze, toen het 1-1 stond, had de ploeg op ruime voorsprong kunnen staan. Door het missen van te veel mogelijkheden bleef de ouverture in groep D onnodig lang spannend en had het zomaar verkeerd kunnen aflopen. Maar doelman Bart Verbruggen behoorde tot de uitblinkers, net als de rustige verdedigers Stefan de Vrij en Nathan Aké.
Maar ja, ook dat is voetbal, een sport waarin de ene ploeg veel beter kan zijn, maar toch kan verliezen. Het ene elftal valt aan, maakt het spel en krijgt kansen, een hele reeks kansen, de andere ploeg wacht af en scoort, in dit geval uit een makkelijk door Jerdy Schouten weggegeven hoekschop. Perfect genomen door Piotr Zielinski, tussen de boven Virgil van Dijk en Denzel Dumfries springende Adam Buksa, na ruim een kwartier.
Dat alles voltrok zich in een fantastische sfeer in het Volksparkstadion, zo’n decor dat het begrijpelijk maakt waarom duizenden mensen zo’n reis naar een toernooi een keer willen meemaken. Met de deinende zee van oranje aan de ene kant en elders, ook in de vakken met Polen, plukjes of plukken supporters uit Nederland. Harmonieus zongen de aanhangers van beide landen elkaar toe, op een wijze zoals het hoort.
Het gebeurde op een veld dat, zoals voorspeld, niet heel goed was, waardoor de bal geregeld bleef hangen. Het is te treurig voor woorden dat zoiets kan op een EK in een topland. Spelers hadden af en toe moeite de bal snel mee te nemen in de dribbel. Toch kwam met name Nederland tot een geslaagd, dominant aanvalsspel en braken de Polen menigmaal razendsnel uit via de vleugels.
Met snelle, gevarieerde acties, met flair, met wisselingen van flank en kansen, met diepte ook, probeerde Nederland de tegenstander uit elkaar te spelen. Dat lukte geregeld, totdat het om de afronding ging. Nee, niet alles was uitstekend. Allereerst de afronding dus. En van het PSV-duo Jerdy Schouten-Joey Veerman op het middenveld viel met name de laatste tegen, met voor zijn begrippen te veel balverlies en het ontbreken van de dominantie bij zijn club. Het middenveld van Oranje ontbeert een echte breker, zoals Nigel de Jong dat vroeger was, of Mark van Bommel, Wim Jansen of Jan Wouters.
Jerdy Schouten heeft een prachtig inzicht, maar hij is van nature geen ontregelaar van de tegenstander. Bovendien is hij pas relatief kortgeleden aangesloten bij het internationale topgilde. Koeman voelde zich genoodzaakt in te grijpen na een uur, en bracht Georginio Wijnaldum voor Veerman, om wat meer evenwicht te krijgen op het middenveld. Gelijktijdig kwam rechtsbuiten Donyell Malen voor Xavi Simons.
Spits Memphis Depay had zijn trucs en mooie passeerbewegingen. Hij liet zich geregeld uit de spits zakken, maar hij was voor de goal niet effectief. Soms onbesuisd ingeschoten ballen, soms een beetje pech. Maar de gelijkmaker na een half uur was terecht en mede te danken aan linksachter Nathan Aké, die een verdwaalde Poolse pass onderschepte door voor zijn tegenstander te komen. Cody Gakpo, de beste Nederlander, zette aan voor zijn zoveelste dribbel en scoorde via het lijf van Bartosz Salamon.
Zo was het opnieuw Gakpo, speler van Liverpool, die de score voor Nederland opende tijdens een toernooi. Op het WK in Qatar was hij zelfs topschutter, met drie doelpunten in de drie groepsduels. In de tweede helft, zo rond het uur, hadden de Polen hun beste periode waarin ze een paar keer dicht bij een nieuwe voorsprong waren. Ze bleven dreigend, zeker uit hoekschoppen.
Koeman wilde de zege afdwingen, in een groep met ook Frankrijk en Oostenrijk, waarbij de nummers één en twee sowieso naar de achtste finales gaan, en de nummers drie van de zes groepen dienen af te wachten of ze bij de beste vier nummers drie horen. Weghorst verving Depay, Jeremie Frimpong kwam voor Gakpo. Weghorst was nauwelijks in het veld toen hij scoorde. Hij rende in euforie weg, opgevangen door dolgelukkige en opgeluchte teamgenoten. Het volk in oranje was dankbaar voor een vertoning die ze zullen meedragen in hun herinnering, al is het maar door het besef dat voetbal een kijksport is en ze op hun wenken waren bediend.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant