Ferrari heeft voor het tweede jaar op rij de 24 uur van Le Mans gewonnen. Nyck de Vries pakte samen met zijn Toyota-teamgenoten de tweede plaats, in een editie die bol stond van zware regenbuien en felle gevechten.
De zege ging na een zinderende strijd naar Antonio Fuoco, Niklas Nielsen en Miguel Molina in de Ferrari met startnummer 50, een jaar nadat de zusterauto de race al won. Die auto werd nu derde. Dat lukte het Italiaanse team na een strijd die 24 uur lang doorging met Toyota, Cadillac en Porsche.
De weergoden speelden een grote rol in de Franse langeafstandsklassieker, met forse plensbuien in de nacht en minder felle neerslag op zaterdag en zondag tot aan de finish.
Veel coureurs gingen daarbij van de baan, al waren er ook genoeg incidenten op een droge baan of technische uitvalbeurten. Renger van der Zande en Robin Frijns, de andere Nederlanders in de Hypercar-topklasse, haalden de finish niet. De Vries werd tweede met zijn teamgenoten José-Maria Lopez en Kamui Kobayashi, het eerst Le Mans-podium voor de Friese coureur.
Er was ook Nederlands succes voor Morris Schuring, die met zijn Porsche gedeeld met Richard Lietz en Yasser Shahin de zege pakte bij de GT's. Bij de LMP2's ging de winst naar het United Autosports van McLaren-teambaas Zak Brown.
Een langdurige nachtelijke regenbui splitste de race in twee delen. De wedstrijdleiding koos voor een lange neutralisatie op een kletsnat en donker circuit, waardoor het veld ruim vier uur achter de safetycar reed.
Op dat moment waren wel al een paar kaarten geschud, ook voor de Nederlanders in de Hypercars. Van der Zande verloor in de openingsfase direct veel tijd en raakte daarmee ver van een kans op de zege. Dat gold ook voor Frijns, die zelf met zijn BMW de bandenstapels in dook. De Limburger en zijn team waren daarmee zo goed als uitgeschakeld, al reed de auto na lange reparaties wel door.
De Vries bleef na een redelijke nacht in contact met de kop van het veld. Toch was het steeds de zuster-Toyota met startnummer 8 die het beste ijzer in het vuur bleek voor de Japanners. Deze auto kwam als leider de nacht uit, voor de sterkste Porsche met startnummer 6 en de Ferrari met nummer 50.
Ferrari liep in de avond wat achterstand op bij een regenbui, waarbij ze op droogweerbanden doorreden. Dat pakte eerder in de race goed uit, nu kostte het veel tijd. Porsche deed later hetzelfde met startnummer 5. Doordat soms delen van het circuit droog bleven, was de bandenkeuze steeds een gok. De zachtste slicks konden op nat asfalt best lang door, maar was een grens.
In de nacht was de keuze makkelijk: regenbanden waren broodnodig. Na de lange safetycarsituatie kwam de zon op in Le Mans en droogde de baan snel op, waarna iedereen langzaam maar zeker weer overstapte op slicks. Hier liepen de banden- en brandstofstrategieën steeds meer uit elkaar, zeker nadat de safetycar nog eens de baan op moest voor een gecrashte Aston Martin GT-auto.
De strijd vooraan bleef desondanks hevig, tussen Cadillac, Toyota, Ferrari en Porsche iets verder naar achteren. Door de verschillende brandstofstrategieën was niet altijd duidelijk was wie er virtueel het beste voor stond. Cadillac nummer 2 had op dat moment goede papieren, net als de Toyota met nummer 8. Ferrari leek op belangrijke momenten steeds net iets te verliezen, maar reed met twee auto's wel steeds op of rond de podiumplaatsen.
Van der Zande was op dat moment al toeschouwer. Zijn Cadillac lekte meervoudig Indycar-kampioen Scott Dixon achter het stuur fatale hoeveelheden olie. Ook voor Ferrari met nummer 83 ging het fout. Deze derde gele auto van de Italianen kreeg met nog vier uur op de klok problemen.
Een domper: met onder Robert Kubica aan het stuur zat deze Ferrari er de hele race vooraan bij. Dat was ondanks een stop-and-go penalty van 30 seconden voor Kubica, die de BMW van de Belg Dries Vanthoor op hoge snelheid de vangrails in duwde.
In de slotfase leek uit het uit te draaien op een redelijk overzichtelijk gevecht tussen Toyota en Ferrari, tot met ruim twee uur te gaan de regen terugkeerde. De problemen stapelden zich op. Voor Ferrari vooral, waar een deur van de leidende auto met startnummer 50 niet dicht wilde. Kort daarvoor dook Nicklas Nielsen al in het spoor van een andere auto in de pitsstraat. Dat leek sterk op een unsafe release.
De Toyota met nummer 8 had een langzame pitstop en kwam daarna in aanraking met de 51 Ferrari. Brendon Hartley spinde, kreeg zijn Toyota weer op het rechte spoor, maar verloor wel veel tijd. De wedstrijdleiding boog zich over een aantal zaken, waaronder een verplichte stop voor de leidende Ferrari om de deur te sluiten.
Dat leek goed uit te pakken voor het team van De Vries, dat zichzelf met José-Maria Lopez achter het stuur al langs de tweede Ferrari had gewerkt. Toch bleek de verplichte stop de uiteindelijke winnaar niet slecht uit te komen. Terwijl de achtervolgende Toyota nog twee keer kortstondig in de fout ging, reed Nielsen foutloos en uitgekiend op de laatste druppels brandstof over de finish.
Source: Nu.nl algemeen