Morgen speelt het Nederlands elftal de eerste groepswedstrijd van het EK tegen Polen. De meeste Nederlanders juichen voor Oranje, maar sommige NUjij'ers steunen juist de tegenstanders. Wij spraken drie lezers met een voorliefde voor Polen, Frankrijk en Oostenrijk.
Frankie Gregorkiewicz (42) is geboren in de Poolse hoofdstad Warschau en groeide vanaf zijn derde op Nederland. Het is de eerste keer dat Nederland en Polen elkaar treffen op een eindronde, dus Frankie spreekt van "een belangrijk moment" in zijn leven. Hij heeft kaartjes voor de wedstrijd van zondag, maar twijfelt voor welk land hij moet juichen.
"Mijn hart zegt Polen, maar ik ben eigenlijk voor beide teams. Ik heb twee helften van een Nederlands en Pools shirt aan elkaar laten naaien zodat ik mijn liefde voor beide landen kan uiten."
Over de uitkomst van de wedstrijd heeft Frankie minder twijfels. "Ik verwacht dat Nederland gaat winnen, want zij hebben betere spelers. Polen leunt te veel op Robert Lewandowski (die tegen Nederland niet in actie komt, red.) en er is de afgelopen jaren veel onrust geweest door de vele trainerswisselingen."
Frankie ziet qua voetbalcultuur een groot verschil tussen beide landen. "Polen heeft twee keer zoveel inwoners, maar er voetballen veel minder mensen. In Nederland spelen mensen voor de lol, maar in Polen heeft men het beeld dat je alles opzij moet zetten als je wil voetballen."
Marleen Soto-Geertsma (43) is geboren in Alkmaar, maar zoals ze zelf zegt: "Parijs is altijd mijn grote liefde geweest" en daar woont ze nu ook. Vooral de eerste keer dat Frankrijk het WK won in 1998, maakt indruk op haar. "Zidane was mijn held met twee doelpunten in de finale en spelers als Lilian Thuram, Emmanuel Petit en David Trezeguet zal ik nooit vergeten. Nu geniet ik van Kylian Mbappé en Antoine Griezmann en hoop ik dat Olivier Giroud zijn laatste kunstje laat zien."
Marleen kijkt uit naar het toernooi, en vooral de wedstrijd tegen Nederland. "Het is die dag Fête de la Musique (een jaarlijks terugkerend muziekfestival, red.). De dag begint vroeg en 's avonds ga ik de wedstrijd op een groot scherm kijken in de kroeg. Ik verwacht een 3-2 overwinning voor Frankrijk zodat we 's nachts door kunnen feesten."
Marleen hoopt aan het einde van dit jaar de Franse nationaliteit te verkrijgen, maar ze heeft nog sympathie voor Nederland. "Frankrijk - Nederland op 14 juli, de nationale feestdag in Frankrijk, zou mijn droomfinale zijn. Inmiddels ontploffen de groepsapps en krijg ik vanuit Nederland Oranjespullen opgestuurd, zonder succes."
Senad Delic (26) is geboren in de Oostenrijkse stad Graz en verhuist op zijn negentiende naar Nederland. "Ik had op dat moment het gevoel dat ik weg moest uit mijn vertrouwde omgeving. Ik had van Nederland het beeld dat alles daar goed geregeld was en besloot hier te gaan werken."
Nederland valt echter tegen. 'Ik herontdekte mijn liefde voor Oostenrijk. Dit heeft te maken met oppervlakkige dingen zoals de schnitzel, maar ook met het idee dat ik Oostenrijk terugblikkend een veel socialer, eerlijker en democratischer land vind dan Nederland."
"Ik was bijvoorbeeld bij de wedstrijd Feyenoord - Sturm Graz en werd daar uitgescholden voor 'kankerschnitzel'. Dit was confronterend en deed mij afvragen wat mijn thuis is."
Het EK doet de Oostenrijker denken aan zijn middelbare schooltijd toen hij met een broodje schnitzel voor de tv zat. Oostenrijk organiseerde toen het EK in 2008 samen met Zwitserland. Senad kijkt erg uit naar de wedstrijd tussen Nederland en Oostenrijk. "Ondanks de mindere ervaringen in Nederland, heb ik er mooie herinneringen en vriendschappen aan overgehouden. Maar omdat Oostenrijk mijn geboorteland is, juich ik toch voor hen."
Senad heeft een goed gevoel bij het Oostenrijkse team. "We hebben een combinatie van goede jonge spelers en veteranen zoals Marko Arnautovic. Ik denk dat we Nederland zullen verslaan. Zij hadden de afgelopen jaren veel verschillende coaches en Ajax ligt momenteel plat."