Niet alleen groepen Europese kiezers zijn op drift, ook de nullen. In de vorige weekendeditie van NRC kreeg je althans die indruk. Twee lezers constateerden dat een inzetje op de economiepagina’s stelde dat de gezamenlijke omzet van de Nederlandse supermarkten vorig jaar 50,1 miljoen euro bedraagt. Dat moest 50,1 miljard euro zijn – en werd aangepast.
Alsof het verweesde kuikentjes waren, doken de verdwenen nullen van Economie een katern verder op bij Wetenschap, dat de fijne rubriek ‘getal’ wijdde aan een grote kleine ontdekking: „Het onopvallende varentje Tmesipteris oblanceolata, dat voorkomt op eilanden in de Stille Zuidzee, blijkt het omvangrijkste genoom van alle levende organismen op aarde te hebben. Het genoom van de plant telt ruim 160 miljard basenparen.” De kop van ‘getal’ is altijd een getal en daar kwam te staan: ‘160.450.000.000.000’. Dat is ruim 160 biljoen basenparen – veel te veel. Ook deze slordigheid werd aangepast, net als de vergissing dat in een illustratie een pagina eerder het smeltpunt van Indium op -157 graden Celsius werd gesteld. Dat moest 157 graden Celsius zijn.
Op maandag bleek bij een recensie van het Oerolfestival dat het ook bij de huis-, tuin- en keukengetallen mis kan gaan. Een lezer zag dat er in het online fotobijschrift van een optreden drie acrobaten op stokken stonden aangekondigd, terwijl er op de betreffende foto toch echt maar twee waaghalzen hoog boven het Terschellinger zand balanceerden. De derde acrobaat stond op een tweede foto, maar dat telt niet mee voor het bijschrift van de eerste (waaruit het aantal acrobaten werd geschrapt, in de wetenschap dat de lezer zelf wel tot twee kan tellen).
Allemaal kleinigheden, maar wel veel kleinigheden voor één weekend. Ook kleine fouten kunnen grote ergernissen zijn – niet in de laatste plaats bij de mensen die de krant en de site maken. Cijfers zijn permanente aandachtspunten, zeker als ze in inzetten, grafieken, illustraties of koppen zitten. Hoe opvallend die plaatsen ook zijn, in de praktijk blijven fouten juist daar relatief vaak onopgemerkt.
Kleine dingen leggen veel gewicht in de schaal bij de lezer, die er vaak vragen of opmerkingen over stuurt. Als NRC adequaat reageert (een lezer stuurde dienaangaande complimenten aan de ‘sportieve’ sportredactie) maakt dat bovendien duidelijk dat het kantoor aan het Rokin geen gesloten moloch is.
Nog een handvol kleine dingen dus, allemaal van deze week. Zo informeerde een lezer naar het puntje van Ali B. Dat ontbreekt in de verslaggeving over zijn proces omdat NRC hem daarin aanduidt bij zijn (puntjeloze) artiestennaam; het gaat dus niet om de tot een letter afgekorte naam van een verdachte. Dat zou in dit geval ook potsierlijk geweest zijn, omdat de anonimiteit van de artiest allang verloren is.
Niet veel groter dan Ali B’s puntje was een knipperende advertentie die vorige week nogal wat bezoekers van de site stoorde; die werd tot opluchting van klagende lezers snel verwijderd.
Na opmerkingen van een andere lezer werd de advertentie voor een gratis ebook van Esther Gerritsen (voor ‘Plus abonnees’) beter vindbaar gemaakt.
Afgelopen maandag prees een lezer de televisierecensie, waarin, naar aanleiding van de NOS-uitzending over de Europese verkiezingen, werd stilgestaan bij de uitwerking van graphics in beeld: „Staren naar die inzakkende of rijzende percentages is nog steeds een democratisch-meditatief moment waar een publieke omroep niet zonder kan – en andersom.” Dat vond de lezer nu ook, maar, zo vroeg hij zich af: zat er nog een democratisch-mediatief momentje in voor de NRC-lezer? „Waarom kan ik die uitslagen niet in mijn krant vinden? Niet alleen totaal per ‘familie’ maar alle uitslagen per land.” Voor de editie van maandag was het antwoord eenvoudig: de Nederlandse uitslag was er vlak voor de deadline, en voor heel Europa was er om 21.15 uur slechts een exitpoll. Ook de volgende editie bevatte trouwens geen uitslagenblokken per land. Voor de liefhebber zijn die verkiezingsuitslagen natuurlijk wel elders goed te vinden.
De verslaggeving over de Europese verkiezingen zal hoe dan ook een opluchting zijn geweest voor de lezer die een week voor de stembusgang bezorgd had gevraagd of de aandacht voor de verkiezingen niet wat prominenter kon. Niet alleen volgde er nog een reeks voorbeschouwende verhalen, op zondagavond vulde een ploeg redacteuren een imposant liveblog – inclusief lekker wat grafieken, trouwens – dat van het begin van de avond álles bijhield: van de eerste exitpoll in Malta (‘Regeringspartij Labour in Malta net iets groter dan partij van huidig EP-voorzitter Metsola’) tot, om 16 minuten voor drie ’s nachts het blog werd afgesloten met het bericht dat Vlaams Belang bij de Europese verkiezingen nipt de grootste van België was geworden. Dat ging in het vervolg van de week naadloos over in de duiding, met op dinsdag maar liefst acht krantenpagina’s.
Overvloedige internationaal georiënteerde aandacht voor de Europese verkiezingen is een NRC-traditie. Op 13 juni 1994 werd de lezer al langs de toen twaalf lidstaten geleid, inclusief de landelijke verkiezingen in Luxemburg: „De bejaardenpartij, wier lijsttrekker kort voor de verkiezingen bij een verkeersongeluk om het leven kwam, groeide van vier naar vijf zetels.”
Terug in 2024 rest er nog één brief over het grootste van alle kleine ongemakken: geen krant. Een abonnee in Dordrecht maakte melding van haar lege brievenbus én van een ontdekking: „tientallen kranten onder de boom voor ons appartement”. Deze kwestie is vooralsnog onopgehelderd.
Reacties: ombudsman@nrc.nl
De achtergrondartikelen van NRC zijn vaak interessant, zo ook over wat te doen na het eindexamen. Maar regelmatig stelt NRC mij teleur, alsof de ‘provincie’ niet interessant genoeg is, alsof daar niets gebeurt. De portretten van de eindexamenleerlingen zeggen genoeg. Ze komen uit Den Haag, Rotterdam, Utrecht, Amsterdam, Haarlem en Leiden en gaan (natuurlijk) in die buurt studeren. Waarom geen leerling uit Roermond, Coevorden, Bladel, Winterswijk, Veendam, die gaan studeren in Maastricht, Enschede, Groningen, Tilburg, of Arnhem?
Hans-Georg van Liempd
Het was de bedoeling om een zo divers mogelijke groep scholieren portretteren – ook in regionaal opzicht, zegt chef Binnenland Enzo van Steenbergen. „Er is goed gekeken naar het opleidingsniveau en de achtergrond van de leerlingen, om ook op die vlakken een diverse samenstelling van scholieren te hebben.” Na een oproep op sociale media (LinkedIn, Instagram en X) hadden zich ook scholieren van buiten de Randstad gemeld, maar door fysieke problemen van de fotograaf, die in de Randstad woont, lukte het uiteindelijk niet die ook in te passen. „Er is overwogen om nog een andere fotograaf in te schakelen, maar daar is niet voor gekozen omdat het sterker en mooier is als één fotograaf verantwoordelijk is voor het beeld van een productie.”
De ombudsman opereert onafhankelijk; zijn oordeel is persoonlijk en niet dat van de (hoofd)redactie. Kijk hier voor de statuten van de ombudsman. Wilt u rechtstreeks reageren op artikelen of audioproducties van NRC, dan kunt u een brief van maximaal 200 woorden mailen aan opinie@nrc.nl. Kijk hier voor de bijdragen van ombudsman Sjoerd de Jong (2010-2021).
Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement.Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.
Source: NRC