De rubriek Beeldvormers onderzoekt hoe een foto onze kijk op de werkelijkheid beïnvloedt. Deze week: de familie Biden op het militaire vliegveld van Delaware, vlak na de veroordeling van Hunter Biden.
Familietafereel. Een vader, in pak, trekt zijn 4 jaar oude zoontje achter zich aan. De blonde lokken van de jongen wapperen in de wind. De moeder volgt daarachter. Ze worden nagekeken door een oudere heer op de achtergrond, met achter hem een paar limousines, en twee lijfwachten. In zijn blik valt van alles te lezen: ontroering, maar ook zorgen. Hoe vaak heeft hij wel niet wakker gelegen, denkend aan zijn zoon, de inmiddels 54-jarige man, die een groot deel van zijn volwassen leven verslaafd was? Hij heeft hem nooit in de steek gelaten. Maar goed, wat weten we er van? Wat gaat het ons aan?
Even voorstellen. De oudere man op de achtergrond is de alweer 81-jarige Joe Biden, de 46ste president van de Verenigde Staten. De figuur die hij nakijkt is Hunter Biden, de man die op deze 11de juni als ‘eerste kind van een zittende Amerikaanse president’ zojuist schuldig is bevonden in een strafzaak; voor het liegen over zijn verslavingsgeschiedenis op een wapenaankoopformulier. Het jongetje aan zijn hand is zijn vijfde kind (verspreid over verschillende huwelijken en relaties). De naam van het jongetje is Beau, vernoemd naar de in 2015 overleden broer van Hunter.
Over de auteur
Mark Moorman schrijft voor de Volkskrant over series, films, fotografie en populaire cultuur.
De vrouw achter hem is Melissa Cohen Biden, een van oorsprong Zuid-Afrikaanse filmmaker, die Hunter in 2019 via vrienden tegenkwam. Zij hielp hem met afkicken, zes dagen na hun eerste ontmoeting trouwden ze. Het korte hoofdstukje Personal life van Hunter Biden op Wikipedia bevat al genoeg materiaal voor vier seizoenen van een stevige HBO-serie.
De foto is gemaakt door Andrew Caballero-Reynolds van AFP, die het volgen van president Biden en het Witte Huis als zijn voornaamste opdracht heeft. Als je door zijn Instagramaccount scrolt, zie je dat hij veel exclusieve kennis heeft over de agenda van de president. Was hij gebriefd over deze intieme ontmoeting op het militaire vliegveld van Delaware? Er is minstens één andere fotograaf of videomaker aanwezig, want er is ook een filmpje van deze korte ontmoeting, dat zo ongeveer parallel loopt met de beelden van Caballero-Reynolds.
Joe omhelst Hunter, buigt zich voorover naar zijn jonge kleinzoon Beau (dit kleine blonde wondertje vernoemd naar dat grote verdriet in zijn leven), kust Melissa en kijkt de familie na. Op zijn Insta kiest de fotograaf zelf voor het beeld van de innige omhelzing, nog eens aangezet door de onbewogen lijfwacht met zonnebril die de fotograaf strak in de gaten houdt.
Als alles politiek is, waar het in de VS weleens op lijkt, zou de fotograaf daar dan staan om vast te leggen dat Joe zijn zoon niet laat vallen? Zijn zoon, wiens turbulente levensloop in dit verkiezingsjaar door de Republikeinen wordt aangegrepen om van het scenario over de zogenaamde Biden crime family een werkelijkheid te maken. Jill Biden, vrouw van Joe en stiefmoeder van Hunter, zat vrijwel dagelijks in de rechtbank en liep op 11 juni, na de veroordeling, hand in hand met Hunter naar buiten.
De manier waarop de familie Biden, onder bittere omstandigheden, hier de rijen sluit, staat in schril contrast met die andere historische veroordeling op 31 mei, waarin voor het eerst een voormalige Amerikaanse president werd veroordeeld, voor 34 aanklachten nog wel. Trump werd hier voornamelijk gezelschap gehouden door zijn miserabele advocaten en een enkele zoon, met buiten wat verdwaasde volgelingen, maar zijn vrouw of dochter bleven zorgvuldig uit beeld.
In The Daily, de nieuwspodcast van The New York Times, werd het vonnis van Hunter Biden nabesproken. Het leek allemaal grimmig, maar zat er niet ergens een lichtpuntje voor de Bidens, politiek gesproken dan toch? Want hoeveel Amerikaanse gezinnen leden wel niet onder de verslaving van een familielid? Maakte dat de familie Biden niet relatable, herkenbaarder voor de gemiddelde Amerikaan?
De blonde Beau heeft nog geen idee, niet van de politieke spelletjes en niet van de familiegeschiedenis. Maar er komt een moment dat ook hij lang naar deze foto’s zal staren.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant