Waar Tesla-baas Elon Musk, wat betreft de beleggers van het bedrijf, recht heeft op een aandelenpakket van maar liefst 50 miljard dollar, krijgt Simon Stiell, secretaris-generaal de VN-klimaatorganisatie UNFCCC, de miljarden een stuk minder makkelijk bij elkaar gesprokkeld.
Springend met de armen boven zijn hoofd kwam Elon Musk donderdagmiddag het podium op bij de aandeelhoudersvergadering van Tesla. ‘Potverdomme, ik hou van jullie’, zei hij toen het gejuich eenmaal geluwd was.
Het vreugdedansje is alleszins te begrijpen. De Tesla-beleggers herbevestigden namelijk dat Musk wat hun betreft recht heeft op een aandelenpakket ter waarde van zo’n 50 miljard dollar (45 miljard euro). Die astronomische beloning werd in 2018 op zich al goedgekeurd door aandeelhouders van Tesla. Maar een rechter in de staat Delaware zette begin dit jaar een streep door de recordbonus omdat die excessief zou zijn, en aandeelhouders destijds niet volledig geïnformeerd waren.
Het feit dat de beleggers steeds achter de beloning zijn, is stevige munitie in het hoger beroep van Musk in Delaware. Al erkende Tesla zelf ook dat een voor hem gunstige uitspraak lang niet zeker is.
Maar zelfs als de rechter uiteindelijk voet bij stuk houdt, is de morele overwinning van Musk deze week evident. De stemming werd afgelopen weken namelijk gezien als een soort referendum over Musks rol bij Tesla. Aan de ene kant de fans die hem zien als een genie waar Tesla niet zonder kan en aan de andere kant de mensen die het polariserende optreden en complotdenken van Musk zat zijn en zich zorgen maken over de terugvallende verkoopcijfers van het bedrijf.
De fans zijn nog altijd in de meerderheid.
Waar Musk in één aandeelhoudersvergadering 50 miljard dollar krijgt toebedeeld, komen in het vergadercircus van de VN klimaatorganisatie UNFCCC de miljarden heel wat minder makkelijk op tafel.
Al in 2009 werd in Kopenhagen besloten dat ontwikkelende landen die de meeste CO2 uitstoten, moeten meebetalen aan de kosten van klimaatverandering in minder welvarende delen van de wereld. Per 2020 zou het doel van 100 miljard euro aan ‘klimaatfinanciering’ gehaald moeten zijn. Het lukte niet.
En terwijl accountants bereken of het in 2022 wel is gelukt (dat lijkt het geval) staat de wereldwijde klimaatdiplomatie in het teken van een nieuw, aanzienlijk hoger, doel voor klimaatfinanciering. Eind dit jaar moeten alle landen in de wereld het daarover eens worden in de Azerbeidzjaanse hoofdstad Bakoe. Afgelopen twee weken probeerden honderden onderhandelaars in Bonn daarvoor al wat stappen te zetten.
Dankzij de extreme regens kolkte de Rijn naast het conferentiecentrum woest richting de zee. Binnen was beweging ver te zoeken.
Geopolitiek houdt de UNFCCC in zijn greep. Diplomaten uit de VS durven met het oog op een mogelijke overwinning van Trump niet te bewegen. En zowel de Amerikanen als Europa willen sowieso de buidel niet trekken zolang andere inmiddels rijke vervuilers, zoals China en oliestaten, niet meebetalen.
‘We hebben hier een omweg genomen richting Bakoe’, verzuchtte Simon Stiell, de uit Grenada afkomstige secretaris-generaal van de UNFCCC, in zijn afsluitende speech. ‘En onszelf opgezadeld met een zeer steile berg om te beklimmen.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant