De lezersbrieven, over het mooie bestaan van Corsicaanse geitenherders, de mentale voordelen van boeken, verschillende varianten vogelgriep, betalen om offline te gaan en de juiste benaming van partijen op de (verre) rechterflank.
Wat een prachtig artikel stond er in de Volkskrant over de jonge Corsicaanse geitenherder Joseph Riolacci. Toen hem gevraagd werd waarom hij ondanks de waarschuwing van zijn vader voor dit beroep heeft gekozen, keek hij een tijdje stil voor zich uit.
Wat een antwoord! Gewoon stil voor je uitkijken over het fantastische landschap en je eigen dorpje, ergens verscholen in de bergen. Uiteindelijk kwam hij tot de conclusie dat dit zijn leven was, gewoon tussen de dieren zijn en het besef van tijd verliezen.
Ik bedoel maar. Ik fantaseer er even op los: geen AI, geen sociale media, geen politiek, geen verzuurde discussies over migratie, stikstof en klimaat. Deze wijze van leven mag niet verdwijnen. Al was het alleen maar om ons ergens aan te herinneren…
Anton de Bruin, Delft
Aendekerk, David en Muijser noemen in hun opiniestuk in een bijzinnetje dat lezen goed is voor de mentale gezondheid. Ik vind dat daar wat meer woorden aan vuil gemaakt mogen worden, want ik zou durven stellen dat mijn literatuurlijst voor Nederlands meer voor mijn mentale gezondheid heeft gedaan dan jaren aan therapie.
Het mes snijdt aan twee kanten: ten eerste kom je als je wordt doorverwezen naar de geestelijke gezondheidszorg in veel gevallen bij de cognitieve gedragstherapie terecht. Een redelijk abstracte, analytische, one-size-fits-allaanpak. Alleen blijkt ook hier, net zoals bij kleding, dat ‘one size fits all’ lang niet altijd past. Zo ook bij mij, waardoor ik jaren elke week braaf naar een psycholoog kon gaan zonder ook maar enige vooruitgang te zien.
De literatuurlijst is een beruchte marteling die we bijna allemaal (hebben) moeten doorstaan. En toch zijn er ook positieve kanten. Literatuur is geen one-size-fits-allgeval. Er is altijd een schrijver die precies jouw maatje ‘gekte’ verkoopt. En de verhalen van dit soort schrijvers hebben me niet alleen inlevingsvermogen en inzicht in mijn eigen gedrag gegeven, maar hebben me ook voor het eerst in mijn leven gehoord laten voelen. Dingen die psychologen in geen jaren voor elkaar konden krijgen.
Iris van der Pol, Leeuwarden
In Mexico is het eerste menselijke sterfgeval ten gevolge van vogelgriep gemeld, schrijven De Ruijter en Brölmann in een opiniestuk, en een paar regels verder dat ‘die ziekte in 52 tot 35 procent van de gevallen dodelijk is’. Die twee feiten zijn niet verenigbaar, statistisch gezien; en niet alleen voer voor antivaxers en complotdenkers. Het eerste is ook gewoon niet waar.
Misschien kan de onvolprezen Maarten Keulemans de auteurs even het verschil uitleggen tussen N5H2 (waar die persoon in Mexico als eerste en voorlopig enige aan overleed) en N5H1, waarmee volgens de WHO al bijna negenhonderd mensen besmet zijn geraakt en van wie ongeveer de helft is overleden.
Niek van Dijk, Mont Saint Jean (Fr.)
De Staatscommissie rechtsstaat vindt dat het ‘rechtsstatelijk kompas’ van de ambtenaren moet worden versterkt. Dat kan duidelijker. Het toeslagenschandaal leerde dat ambtenaren niet bereid zijn zich te verplaatsen in burgers die anders zijn dan zijzelf. Die houding past ambtenaren in onze rechtsstaat niet. Vanaf heden is voor de ambtenaren die daarin toch volharden, geen plaats meer.
Hans Dammingh, Hoevelaken
Toen ik in de krant las over mensen die in Amsterdam 17,50 euro betalen om verplicht hun telefoon af te geven en een avond samen offline te zijn, moest ik even goed kijken of ik niet De Speld zat te lezen.
Floor Tijmes, Nunspeet
Maandagochtend circa kwart voor tien, Leiden, Morssingel, ter hoogte van het Wereldmuseum. Oma op fiets met dreumes in het zitje aan haar stuur. Hoosbui. Grote plas. Van achter, dus direct ‘langszij’, komt een witte Audi. Aan de chauffeur mijn excuses. Want in plaats van de lelijke term had ik ook luidkeels kunnen roepen: ‘Wellicht, ondanks alle goede bedoelingen, toch ietwat onoplettende en daardoor erg asociale medeweggebruiker!’
Paula Breeman, Leiden
Max Pam zoekt in zijn column naar de juiste benaming voor de politieke stroming die de macht in Nederland over lijkt te nemen. Extreem-rechts wordt als belediging voor de BBB- en PVV-kiezers gevoeld.
Wat betekent overigens de duiding rechts, als linkse thema’s worden overgenomen? De stroming wordt vrij algemeen populistisch genoemd. Maar wat haar (naast weerzin tegen links) vooral kenmerkt, is nationalisme. Nationaal-populistisch, dus.
Rinus Scheele, De Bilt
Na 44 jaar stopt Jos Collignon bij de Volkskrant. Zaterdag 13 juli verschijnt zijn laatste tekening. Een dag eerder wordt in de Volkskrant uitgebreid afscheid genomen. Heeft u een favoriete ‘Collignon’ die misschien al jaren de koelkast, het prikbord, het toilet of een plakboek siert, stuur die voor 5 juli voorzien van uw eigen commentaar naar collignon@volkskrant.nl. De leukste inzending(en) wordt/worden afgedrukt. Voor de winnende inzender(s) stelt Collignon een gesigneerde tekening beschikbaar.
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Source: Volkskrant