Oranje resideert tijdens het EK in Wolfsburg, de door Adolf Hitler speciaal voor de auto-industrie gestichte stad. ‘Een paar leuke restaurantjes en alles voor wie van auto’s houdt. Maar ik snap de verhalen over saaiheid.’
In het boek Nazimiljardairs, de donkere geschiedenis van de rijkste families van Duitsland, dat in augustus verschijnt in Nederlandse vertaling, schrijft auteur David de Jong: ‘Op 26 mei 1938 stond Hitler op een podium op een open plek van een bos, terwijl een speciaal hoofddeksel hem beschermde tegen de broeierige zon. Hij gromde naar een menigte van meer dan vijftigduizend mensen: ‘Ik haat het woord onmogelijk.’ Adolf Hitler stond op het punt de eerste steen te leggen voor de Volkswagen-fabriek. De bouwplaats lag in het geografische centrum van nazi-Duitsland, in de gemeente Fallersleben, naast een landgoed met de naam Wolfsburg. Perfect gelegen langs de snelweg tussen Hannover en Berlijn, de spoorlijn van Berlijn naar het Roergebied, en dicht bij een kanaal voor schepen.’
Wolfsburg, perfect gelegen voor de bouw van een belangrijk onderdeel van de nazi-economie, Volkswagen, oftewel de KdF-Wagen. Kracht durch Freude. Na het uitbreken van de oorlog werd vooral oorlogsmaterieel gefabriceerd. Wolfsburg is destijds gebouwd door dwangarbeiders, onder anderen krijgsgevangenen, en bleef na de Tweede Wereldoorlog het centrum van de auto-industrie, als stad voor de arbeiders. Wolfsburg ontwikkelde zich sindsdien tot een stadje in het centrale noorden van Duitsland, na de oorlog dicht bij de grens met de vroegere DDR.
Een saaie stad, volgend de overlevering. Gelegen aan de rivier de Aller. Landerig, overzichtelijk, met ongeveer 125 duizend inwoners. En de perfecte uitvalsbasis voor het Nederlands elftal, dat Wolfsburg eveneens koos vanwege de ligging en de uitstekende faciliteiten bij de topclub VfL.
Het is vanuit de stad telkens tussen de 200 en 300 kilometer naar de speelsteden Hamburg, Leipzig en Berlijn. De selectie, die dinsdag het vliegtuig nam van Amsterdam naar Braunschweig (in de buurt van Wolfsburg) en in de avond voor het eerst trainde in het land van het EK, reist telkens een dag voor de duels met de bus naar de speelsteden of, indien mogelijk vanwege veiligheid, met de trein (Berlijn).
‘Het is makkelijk reizen en we hebben ook geprobeerd dat op duurzame wijze te doen tijdens ons verblijf in Duitsland’, aldus technisch directeur Nigel de Jong van de KNVB. ‘Maar het is ook geen schoolreisje.’
Dat Wolfsburg bepaald geen Rio de Janeiro is, of Johannesburg, en ook geen Krakau, waar het basiskamp was tijdens vorige toernooien, dat zij dan maar zo. De voetballers kunnen niet even naar de overkant van de straat lopen om het strand van Ipanema tussen de tenen te voelen, of een kopje koffie drinken op het plein met een standbeeld van Nelson Mandela. Maar wel hebben ze rust, goede velden en een riant hotel, het Ritz-Carlton.
De Jong: ‘Het hotel is gespecialiseerd in het ontvangen van sportteams. Ik heb er zelf geregeld gelogeerd tijdens mijn tijd als voetballer in de Bundesliga. Het ministadion, waar normaliter de vrouwenploeg speelt, is goed af te sluiten voor besloten trainingen en ligt dicht bij het hotel.’ In de buurt is ook een ander luxueus hotel, waar vrienden en familie van de spelers zijn ondergebracht.
Een plek, uitstekend geschikt voor diepe concentratie. Mark van Bommel vond het wel prettig zo, toen hij net trainer bij Wolfsburg was en zijn familie nog in Meerssen was achtergebleven; hij kon zich volledig richten op het voetbal, al was hij na een half jaar ontslagen.
Leonie Blokhuis, zaakwaarnemer van vrouwelijke topvoetballers, heeft al meerdere internationals ondergebracht bij VfL, dat bij de vrouwen tot de Europese top behoort. Wolfsburg was in 2009 kampioen bij de mannen, maar de vrouwenploeg heeft gemiddeld gesproken veel meer succes. Onder anderen Shanice van de Sanden, Jill Roord en Dominique Janssen voetbalden bij de club.
Blokhuis: ‘Ze gingen niet voor de stad, maar omdat het niveau zo hoog is. Er is een shopping mall en in Autostadt kun je best een paar uurtjes doorbrengen. Maar ja, die meiden hadden meestal een heel druk schema. Het ging ze om de kwaliteit van de club.’
Kevin Hofland, voorheen voetballer bij Wolfsburg en later assistent van Mark van Bommel, is het daarmee eens: ‘Het is geen Maastricht, Utrecht of Amsterdam, zelfs geen Eindhoven. Maar ik heb me prima vermaakt in mijn jaren in Wolfsburg. Een paar leuke restaurantjes en alles voor wie van auto’s houdt. Maar ik snap de verhalen over saaiheid. Anderzijds waren de faciliteiten geweldig, en die waren in mijn tijd als assistent van Mark van Bommel weer veel beter dan in mijn tijd als speler. Nieuwe velden. Een krachtruimte, meteen aan het trainingsveld. Een nieuw, tweede stadion voor belangrijke jeugdwedstrijden en de duels van de vrouwen. En de mensen zijn hartelijk. Ze zijn ook niet zo afgunstig. Als je in Nederland een nieuwe auto hebt, vragen ze zich af hoe je aan het geld komt. In Wolfsburg komen ze je auto juist bewonderen.’ Maar goed, dat is ook logisch voor een autostad.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant