Femke Bol is al bijna twee jaar onverslaanbaar op de 400 meter horden. Toch zal de Amerikaanse Sydney McLaughlin-Levrone over zeven weken de topfavoriet zijn bij de Olympische Spelen in Parijs. Ook al zijn er veel vraagtekens rond de titelverdedigster.
Vraag Bol naar haar grote rivaal en je krijgt steevast hetzelfde antwoord. Ja, ze ziet de tijden van McLaughlin-Levrone uit de Verenigde Staten langskomen. Maar nee, ze vindt het niet belangrijk of ze op dit moment sneller of langzamer loopt dan de Amerikaanse.
"We zijn op compleet andere plekken aan het racen. We rennen niet tegen elkaar", zegt Bol dinsdag na haar gouden race op de 400 meter horen bij de EK atletiek. Met 52,49 seconden noteert ze in Rome de snelste tijd van het seizoen op haar favoriete onderdeel. Ze is twee tienden sneller dan McLaughlin-Levrone twee weken geleden in Atlanta was (52,70).
"Het is hartstikke leuk als ik met de snelste seizoenstijd naar de Spelen kan afreizen", vertelt Bol. "Maar daar heb ik niks aan als Sydney vervolgens een wereldrecord loopt. Dus ik volg mijn eigen pad richting Parijs. En dan zie ik haar daar wel."
Het duel tussen Bol en McLaughlin-Levrone belooft een van de mooiste van het olympische atletiektoernooi te worden. Maar niemand weet op dit moment precies hoe de verhoudingen tussen de twee zijn.
"Ik denk dat Femke langzaamaan dichter in de buurt komt van Sydney. In ieder geval op de tijden die ze in het verleden gelopen heeft op de 400 horden", zegt Bram Peters, die Bol al sinds haar vijftiende coacht. "Maar we weten niet of Sydney óók een stap heeft gezet. Ze heeft dit jaar persoonlijke records gelopen op de 200 meter, dus ze is gigantisch veel sneller geworden. Dat betekent misschien ook dat ze nog harder kan op de 400 horden. Maar dat is voor ons een groot vraagteken."
Bol en McLaughlin-Levrone zijn allebei 24 en horen al enkele jaren bij de wereldtop. Maar ze liepen gek genoeg pas twee keer tegen elkaar op de 400 horden.
Bij de Spelen van 2021 in Tokio won McLaughlin-Levrone goud in een wereldrecord van 51,46 seconden en was er brons voor Bol (52,03). Een jaar later was de Amerikaanse bij de WK in Eugene nog veel sneller: 50,68. Bol pakte die keer zilver, maar het verschil met McLaughlin-Levrone was meer dan anderhalve seconde: 52,27.
Bol heeft zich sindsdien flink verbeterd. Een jaar geleden liep ze in Londen een Europees record (51,45). Sinds haar tweede plek bij de WK van 2022 is ze ongeslagen op de 400 meter horden, een reeks die na haar afgetekende zege dinsdag in Rome inmiddels zeventien races beslaat.
Maar in geen van die wedstrijden had ze tegenstand van McLaughlin-Levrone. De wereldrecordhoudster kiest bijna alleen voor wedstrijden in eigen land. En het afgelopen anderhalf jaar liep ze überhaupt weinig races. Ze kampte met een blessure aan haar linkerknie en was druk met het schrijven van een boek (Far Beyond Gold: Running From Fear to Faith). Haar vorm op de atletiekbaan bleef een mysterie, ook voor het kamp-Bol.
De afgelopen weken is dat mysterie een klein beetje ontrafeld. De belangrijkste conclusie: McLaughlin-Levrone is nog steeds uitzonderlijk snel. Op 31 mei liep ze in eigen land haar eerste 400 meter horden sinds augustus 2022. Het leverde meteen de toenmalige beste seizoenstijd op.
Afgelopen zondag volgde een nieuw signaal uit de VS. McLaughlin-Levrone snelde bij de New York City Grand Prix op de 400 meter vlak naar een tijd van 48,75. Daarmee was ze ruim sneller dan het persoonlijk record van Bol op dit nummer (49,44). En ze bleef slechts vijf honderdsten boven het achttien jaar oude Amerikaans record van Sanya Richards (48,70).
"Ik heb die tijd ook gehoord", zegt Bol. "Maar het heeft geen nut om me blind te staren op wat Sydney doet. Ik heb mijn eigen manier van rennen, kan niet zoals zij 22,0 lopen op de 200 meter. En dat is prima. Ik wil straks in Parijs als de beste Femke aan de start staan. En dan zie ik wel wat het oplevert."
Source: Nu.nl algemeen