Ik kan in mijn voorbeschouwing op het EK helaas de uitzwaaiwedstrijd tegen IJsland niet meer meenemen, maar ik denk dat het goed zit. Net als iedereen had ik er lange tijd niet zo heel veel vertrouwen in – hoe ik mijn EK-toto ook invulde, Oranje lag er steeds in de poulefase al uit. Maar nu is alles anders. Maandag kopte het AD: ‘Nederland staat weer achter Oranje’, en daar sluit ik me bij aan, ik sta ook weer achter Oranje. Dat verandert meteen de sfeer. Vrijdag zat ik gezellig te genieten van het Muziekfeest voor Oranje, een parade van topartiesten die ook allemaal achter Oranje stonden. Zo zie je maar: het EK is nog niet eens begonnen of het verbindt al.
Allerlei factoren hebben bijgedragen aan mijn plotselinge optimisme. Om te beginnen de 4-0 zege op Canada. Een team van niks, zeiden de sceptici, maar wie hielden er zondag de huizenhoge favoriet Frankrijk op 0-0? Juist. Oké, Mbappé speelde niet mee, maar coach Koeman weet nu dat je alleen Mbappé maar hoeft uit te schakelen om de Fransen op de knieën te dwingen. (Frimpong! Die gaat ons kampioen maken!)
Zondag zag ik De Oranjezomer, een talkshow onder het motto Wij houden van Oranje. Daar zat bondscoach Koeman en die verklaarde dat hij er veel vertrouwen in had. Hij vond Oranje een kwalitatief heel sterk elftal en er waren bijna geen blessures. Het team had ‘het Oranje-dna’, zei Koeman. Hij wist ook niet wat dat was, maar vanwege een reclamecampagne van ING moest hij de kreet er toch even ingooien. Alles voor Oranje, alles voor een topresultaat.
Over de auteur
Bert Wagendorp is voormalig sportverslaggever van de Volkskrant, oprichter van wielertijdschrift De Muur en auteur van wielerroman Ventoux. Hij schrijft wekelijks een sportcolumn. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
.
Tussendoor hielden oud-internationals steeds een peppraatje, wat ook heel goed was voor de stemming. Er kwam een man op leeftijd in beeld die als stimulans een wat lullig bekertje omhooghield – het bleek om Gerald Vanenburg te gaan.
Toen kwamen Frenkie de Jong, Denzel Dumfries en Virgil van Dijk. Ik moet zeggen dat het vooral dit optreden was dat bij mij het Oranjevuur weer deed oplaaien. Wat een topjongens! Normaal zie je Virgil van Dijk alleen na afloop van een wedstrijd voor een reclamebord in gesprek met Jeroen Stekelenburg, en dan zegt hij weinig tot niks, maar nu leerden we hem kennen als een warme persoonlijkheid die louter leeft voor Oranje. Liverpool doet hij erbij. We zagen hem nog even Mbappé blokken, dus dat weet coach Koeman ook weer. Denzel keek de hele tijd een beetje vies om zich heen, maar dat kwam omdat hij naast een PVV-er zat.
Joey Veerman was er ook. Van Joey Veerman heb ik hoge verwachtingen, hij is mijn favoriete speler en ik denk dat hij ons naar de EK-titel gaat schieten. Ik las dat hij de opvolger van Toni Kroos bij Real Madrid wordt. Dat zegt dus alles over de kracht van Oranje: de aanstaande heerser op het middenveld van de beste club ter wereld moet in zijn eigen nationale elftal vechten voor een plekje. Dat hebben zelfs de Duitsers niet, daar staat Toni Kroos gewoon altijd opgesteld.
Het gevoel dat na de heerlijke uitzending beklijfde: Virgil van Dijk en zijn kameraden gaan naar Duitsland om 36 jaar later het kunstje weer eens te herhalen. ‘Veeg ze van de mat!’ las ik op een Oranje-sjaal. Na een kleine dip zijn we weer waar we willen wezen: Oranje als de huizenhoge favoriet.
Source: Volkskrant