Iga Swiatek maakte door Roland Garros te winnen haar favorietenrol waar. De Poolse is de jongste winnares ooit die vier overwinningen op het grandslamtoernooi in Parijs binnensleept. Ze verloor slechts één set gedurende het hele toernooi.
Acht jaar geleden stapte een jonge Poolse tennisster voor het eerst in haar leven op de tennisbanen van Roland Garros. Iga Swiatek was 15 en keek naar de tennisiconen die passeerden. Ze zag hoe het in een wereldstad twee weken lang om haar sport draaide. Daar besefte ze: dit is het waard om hard te werken.
Zaterdagmiddag, acht jaar later, won Swiatek met overmacht de grandslamfinale op Roland Garros (6-2, 6-1). Het is haar derde titel in Parijs op rij, haar vierde in ooit en met haar succes op de US Open in 2022 erbij, haar vijfde grandslamtitel in totaal. Het maakt de Poolse nummer één van de wereld tot de jongste winnares ooit die vier overwinningen op Roland Garros binnensleept. Eerder in het toernooi zong het Franse publiek ‘Happy birthday’ voor de Poolse: Swiatek is net 23 geworden.
Over de auteur
Lisette van der Geest is sportverslaggever voor de Volkskrant en schrijft over olympische sporten als schaatsen, zwemmen en tennis.
‘Een onwerkelijk toernooi’, zo zegt Swiatek na afloop in de persconferentie na de finale. Gravel is haar ondergrond, Parijs is haar thuis; de plek waar Swiatek het liefst speelt. Tegen de verrassende andere finaliste Jasmine Paolini (28) was Swiatek de gedoodverfde favoriet. Niemand zo allround als zij. Geroemd om haar voetenwerk, om haar backhand, om haar agressie op de baseline en de gedecideerde wijze waarop ze nagenoeg het hele toernooi al naar haar hand zet.
Veelzeggend is het urentotaal dat Paolini en zij nodig hadden om de finale te bereiken: waar de Italiaanse er achttien uur over deed, voltooide Swiatek dit in negen uur. Bovendien had Swiatek, reeds voor het toernooi de topfavoriete voor de titel, winst op de voorbereidingstoernooien van Madrid en Rome op zak. ‘Het is makkelijker om te presteren vanuit een underdogpositie. Dat ik het toch voor elkaar heb gekregen, maakt me trots.’
Niet zonder reden omschrijft ze het toernooi ook als ‘emotioneel’. In het hele toernooi verloor ze slechts één set, tegen Naomi Osaka in de tweede ronde. Maar dat was ook de partij, de enige, waar ze slechts één punt verwijderd was van een uitschakeling. Osaka wist haar matchpoint echter niet te verzekeren en Swiatek ontsnapte, nadat ze al even gedacht had dat het over was. Beelden toonden de Poolse kort daarna liggend op een yogamat, pogend met haar hand de tranen die over haar wangen rolden te verbergen.
Ze lijkt altijd koel en zelfbewust. Dat is het resultaat van hard werken. Haar spel verbeterde na die tweede ronde, zegt ze. ‘Ik heb enorm veel werk verzet om te zorgen dat ik onder druk, bij achterstand, juist kan presteren.’ Niemand wist haar daarna nog uit evenwicht te brengen. Ook Paolini niet, die met een eerste break vroeg in de eerste set een belofte uit liet gaan die uiteindelijk nooit waargemaakt werd: vanaf toen nam Swiatek de leiding en domineerde tot het einde.
De eerste mensen die Swiatek na haar winst in de finale, na een korte sprint naar de tribune, in de armen vloog waren haar vader en haar begeleidingsstaf. Haar vader Tomasz bereidde haar voor op een leven als topsporter, in eerste instantie samen met haar zus Agata, tot zij tijdens de middelbare school haar tenniscarrière beëindigde.
Haar opvoeding en ambitie maakten haar tot een perfectionist, zo vertelde Swiatek in 2022 in een uitgebreid interview in de Poolse sportnieuwskrant Przeglad Sportowy. Haar vader is een oud-roeier. Hij eindigde als zevende bij de Zomerspelen van 1988 in Seoul in de dubbeltwee. Maar zijn dochter overwoog nooit in zijn voetsporen te treden, ze is bang voor water.
Roeien en tennis zijn twee totaal verschillende sporten, zo besefte Tomasz vanaf zijn dochters jonge jaren. Maar hij leerde haar de discipline die een topsporter nodig heeft. Aan hem dankt ze haar succes, stelt ze. Hij verzamelde de juiste mensen om haar heen, hij bleef lange tijd ‘kapitein van dit schip’.
Een van de mensen die haar sinds haar tienertijd bijstaat, is Daria Abramovicz, haar fulltime psycholoog die meereist naar alle wedstrijden. Ook in Parijs, in haar persconferentie na afloop, haalt Swiatek haar perfectionisme aan. Die karaktereigenschap kan nuttig zijn, maar tegelijkertijd soms ook in de weg zitten. ‘Als je een perfectionist bent, ben je dat in alles, niet alleen in sport. Maar soms moet je genoegen nemen met minder en even loslaten. Daar werk ik aan.’
Van Abramovicz leerde Swiatek in haar tienerjaren dat ze meer is dan haar prestaties op de tennisbaan. Op haar negentiende verraste ze zichzelf en de wereld met de winst van haar eerste Roland Garrostitel. Ze was daarmee de eerste Poolse tennisster en jongste speelster sinds Monica Seles in 1992. Maar dat bracht ook druk mee. Verliespartijen konden haar eigenwaarde aantasten. Dat is inmiddels niet meer. Evenmin staart ze zich blind op winst. Liever focust ze op hard werken, zoals ze als 15-jarig meisje deed.
Gevraagd welk totaal ze in haar hoofd heeft, met inmiddels vier titels op zak, stamelt ze: ‘Nee, nee, ik heb al meer bereikt dan ik ooit had verwacht.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant