Dansende mensen, daar was fotograaf François Prost niet per se in geïnteresseerd. Juist als het feest al voorbij was, en de club verlaten, ging hij op pad voor zijn project Afterparty. Vooral de sprekende panden op het Franse platteland legde hij vast.
Als François Prost op een zomerse middag met een vriend door het Franse platteland fietst, rijdt hij langs een parkeerplaats met daarnaast een groot gebouw. Op de grond ligt overal gebroken glas, van wat ooit bierflesjes moeten zijn geweest. Ook liggen er uitgetrapte sigaretten en gescheurde flyers. ‘Terwijl wij de vogels hoorden fluiten en er rust heerste, lag hier het bewijs dat er een paar uur geleden een groot feest had plaatsgevonden’, vertelt de Franse fotograaf. De neonlichten aan de muren van het gebouw, de borden met entrance en de naam L’Attitude Club, bevestigden dat nog eens.
Prost vond het contrast tussen het serene platteland en de flamboyante nachtclub fascinerend. ‘Daar nam ik in 2011 de eerste foto’s. Na een paar maanden kwam ik de foto’s weer tegen. Ik vond het nog steeds een fotogeniek beeld en op dat moment besloot ik er een project van te maken.’
Jarenlang zocht hij naar nachtclubs en struinde heel Frankrijk af om foto’s te maken. Steden sloeg hij over het algemeen over: ‘Ik was op zoek naar ‘sprekende’ nachtclubs. Pakkende namen, palmbomen, kleuren en kitscherige elementen trokken mijn aandacht. In steden kun je soms nauwelijks aan de buitenkant zien dat iets een nachtclub is. Dat was wat compositie betreft minder interessant.’
Als voormalig grafisch ontwerper heeft Prost oog voor detail. Hij zag een aantal merkwaardige overeenkomsten en verschillen tussen de nachtclubs die hij fotografeerde. ‘Opvallend is dat veel clubs namen hebben die refereren aan de Egyptische cultuur. Er was zelfs een club in de vorm van een piramide’, zegt de fotograaf. Waarom het oude Egypte zo in trek is, heeft hij nog niet kunnen achterhalen.
‘In het noorden van Frankrijk leek de architectuur van de clubs vaak een beetje Nederlands. De gebouwen waren meestal van baksteen, terwijl ze in de landelijke omgevingen meer rotsachtig van structuur waren’, vertelt Prost. In het zuiden zag hij zelfs dat ‘gewone’ huizen omgetoverd waren tot nachtclubs.
Op sommige foto’s lijken de danstenten door zichtbaar achterstallig onderhoud haast verlaten, maar niets is minder waar. Alle plekken die Prost heeft gefotografeerd, waren op dat moment nog in gebruik. ‘Het is wel zo dat steeds meer clubs in de provincie sluiten. De politie controleert tegenwoordig strenger op rijden onder invloed. Ook lijken de veelal oude eigenaren niet met hun tijd mee te gaan, waardoor hun clubs minder aantrekkelijk worden voor de nieuwe generatie.’
Vijftien jaar lang werkte Prost aan het project dat hij uiteindelijk Afterparty zou noemen. De fotograaf heeft de mooiste foto’s van 149 Franse nachtclubs gebundeld in een boek, en zou graag een tweede druk willen publiceren. Hij is daarom via Kickstarter een inzamelingsactie begonnen om het geld bijeen te krijgen voor de productie van het boek.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant