Jasmine Paolini is de verrassing van Roland Garros. De relatief onbekende, kleine, Italiaanse maakt haar debuut in een grandslamfinale. ‘Ik ben klein, oké, dan proberen we dat niet als probleem te zien.’
Met enige regelmaat hoort Jasmine Paolini: ‘Geweldige forehand, maar je bent klein.’ De Italiaanse is de grootste verrassing in de finale van Roland Garros, niet alleen voor de volger, ook volgens de 28-jarige tennisster zelf. Tot dit jaar kwam ze in het enkelspel nooit verder dan de tweede ronde op een grand slam. Zaterdag neemt ze het op tegen de gedoodverfde favoriet Iga Swiatek.
De microfoon op het centre court komt halverwege haar gezicht, ruim boven haar mond, als Paolini vertelt over dromen. Ze heeft zich kort daarvoor geplaatst voor de finale, dankzij een overwinning op het 17-jarige supertalent Mirra Andrejeva. Eerder stuntte ze al door de als vierde geplaatste Jelena Rybakina te verslaan. ‘Ik ben misschien een laatbloeier. Maar dromen is het belangrijkste in sport en in het leven’, stamelt Paolini.
Over de auteur
Lisette van der Geest is sportverslaggever voor de Volkskrant en schrijft over olympische sporten als schaatsen, zwemmen en tennis.
Er zijn kampioenen in soorten en maten. Maar terwijl het aantal topspelers van lengte de afgelopen jaren door beter ontwikkeld voetenwerk en betere coördinatie juist lijkt toe te nemen, valt Paolini met haar geringere lengte op. Ze is 1.63 meter. De laatste jaren was er geen grandslamkampioene kleiner dan zij.
Rybakina meet bijvoorbeeld 1.84 meter. Aryna Sabalenka, de nummer twee van de wereldranglijst, is 1.82. Naomi Osaka meet 1.80 meter. Van de huidige toptien van de wereld is alleen de nummer 9, Ons Jabeur (1.67 meter), kleiner dan 1.70 meter. Mocht Paolini zaterdag winnen van de Poolse Swiatek, is ze de kleinste kampioen in 47 jaar.
Lang zijn heeft voordelen. Het is makkelijker om hard te serveren, het is eenvoudiger om hard terug te slaan. Lange armen fungeren als hefboom, waarmee meer kracht gegeven kan worden bij een opslag. Toch vraagt Paolini zich nooit af of ze een wedstrijd wel had kunnen winnen met tien centimeter aan extra lengte. Het is niet zo, wat heeft ze aan die gedachte?
Maar ophemelen zal ze haar lengte ook niet. Op de vraag of dit soms juist een geheim wapen is, begint de Italiaanse te lachen en zegt vol overtuiging: ‘Nee.’ Ze zou langer willen zijn, om beter te kunnen serveren. ‘Maar ik heb geaccepteerd wat ik moet doen met mijn lichaam. Ik ben klein, oké, dan proberen we dat niet als probleem te zien. Dan werken we eraan te verbeteren op andere aspecten.’
Ze kan wijzen naar een van de grootste tenniskampioenen aller tijden, Billie Jean King wist met haar 165 centimeter 39 grandslamtitels te bemachtigen.
Paolini wordt geroemd om haar snelheid en om haar forehand. Door haar lengte is ze wellicht iets wendbaarder dan ze zou zijn met vijf centimeter extra, denkt ze. En ook haar service was sterk tijdens haar partij tegen Andrejeva. De Italiaanse is bezig aan een indrukwekkende opmars. Een jaar geleden stond ze nog buiten de top-50 van de wereldranglijst. Nu weet ze dat ze door haar finaleplaats zal klimmen naar plaats 7.
Ze is geboren in Italië, groeide op in Bagni di Lucca, een stadje in Toscane. Op haar 5de koos ze voor tennis, de sport die haar oom ook beoefende. Haar vader is Italiaans, haar moeder is Poolse en heeft een Ghanese vader. Paolini: ‘Ik ben er trots op verschillend bloed in mijn lijf te hebben.’
Het grandslampodium in het enkelspel is nieuw voor haar. In de Australian Open haalde ze de vierde ronde, op dat moment haar beste resultaat ooit. Ze won vervolgens het prestigieuze WTA-1000 toernooi in Dubai, haar eerste titel op dat niveau. Haar relatief late succes dankt ze aan vertrouwen.
Ooit durfde ze niet te dromen. Paolini verbaast zich over filmpjes van Novak Djokovic, die als kind al zei te dromen van de nummer-1-positie op de wereldranglijst en Wimbledon te willen winnen. Of over haar landgenoot Jannik Sinner die op zijn 15de het doel te verkondigen dat hij maandag zal bereiken: nummer 1 van de wereld worden. Zij dacht nooit zo. Het duurde lang voordat ze zelfs maar durfde te dromen van een plaats in de top tien van de wereld. Zichzelf in een grandslamfinale zien staan? ‘Nooit.’
Maar zaterdag is het zover. Door gestaag werken en rustig te blijven groeide haar zelfvertrouwen. ’Ik dacht altijd een wonder nodig te hebben om te winnen, maar met meer wedstrijden op zak stap ik nu de baan op wetende dat ik een kans heb om te winnen.’
Met Swiatek, 176 meter lang, treft ze wel de topfavoriet, de nummer 1 van de wereld. De Poolse wordt geroemd om haar veelzijdigheid, won in aanloop naar Roland Garros de belangrijkste toernooien en was in Parijs al drie keer eerder de beste.
Vrijdag stond ze samen met haar landgenote Sara Errani in de halve finale van het dubbel. Nooit overwoog Paolini de partij vanwege haar succes in het enkelspel te laten schieten. ‘Als je aan een toernooi deelneemt, moet je dat ook afmaken.’ Ze won in drie sets.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant