De groeiende zorg over immigratie in de VS is deels terecht. Maar immigratie blijkt ook een ideaal onderwerp om door radicaal-rechts feitenvrij te worden uitgebuit.
Na ruim drie jaar te hebben geworsteld met de grote toeloop van immigranten gooit de Amerikaanse president Joe Biden de handdoek in de ring: de mensen die na hun oversteek worden opgepakt, worden zonder asielprocedure teruggestuurd. Dit wil hij doen tot de aantallen weer hanteerbaar worden.
Biden, die bij zijn aantreden zei dat hij Amerika’s ‘historische rol als een veilige haven voor vluchtelingen en asielzoekers’ wilde herstellen, beroept zich daarbij op dezelfde passage in de Amerikaanse wet als Trump deed toen die verregaande maatregelen nam.
‘De simpele waarheid is dat er een wereldwijde migrantencrisis is, en als wij onze grenzen niet beter afgrendelen, dan is het aantal mensen dat hier probeert te komen eindeloos’, was Bidens rechtvaardiging dinsdag. Volgens hem wil het Amerikaanse volk dat de kwestie ‘gefixt’ wordt.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Daarmee kiest Biden voor een - aan zijn kant van het politieke spectrum - ongekend paardemiddel, om tegemoet te komen aan de zorgen van een groeiend deel van het electoraat.
Immigratie is geen exclusief ‘rechts’ thema meer, in de Verenigde Staten net zo min als in Europa. Volgens onderzoeksbureau Gallup noemen Amerikanen ‘immigratie’ het vaakst als nummer 1-probleem voor het land. Volgens onderzoeksbureau Pew is 73 procent van de Democraten ontevreden met de manier waarop Biden de toeloop het hoofd biedt. Uit een Volkskrant-onderzoek bleek dat ook in Nederland de empathie voor vluchtelingen afneemt.
Die groeiende bezorgdheid is deels terecht. In de VS kan het immigratiesysteem de grote aantallen nauwelijks meer aan. Asielprocedures duren jaren, en de opvang van de vluchtelingen vergt het uiterste van het absorptievermogen – zoals ook de (Democratische) burgemeesters hebben gemerkt van de steden waarheen de (Republikeinse) gouverneurs van Texas en Florida grote hoeveelheden migranten hebben gestuurd.
Maar voor een groot deel is de bezorgdheid ook opgeklopt. In de Verenigde Staten heeft Donald Trump xenofobe reflexen aangewakkerd door immigratie volledig te koppelen aan criminaliteit. Migratie staat volgens hem gelijk aan grootschalige smokkel van fentanyl, een zware drug die jaarlijks leidt tot honderdduizend dodelijke overdoses en zo de angst van veel Amerikaanse ouders is geworden.
Dat het merendeel van de fentanyl in auto’s en busjes via officiële grensovergangen het land inkomt en de smokkelaars meestal Amerikanen zijn, zijn feiten die daarbij niet van pas komen. En dat de vraag naar dit opiaat grotendeels een gevolg is van de pijnstillerverslaving die door Amerikaanse farmaceuten over het land is uitgerold, wordt daarbij helemaal vergeten.
Dat immigratie een ideaal onderwerp is om door radicaal-rechts feitenvrij te worden uitgebuit, blijkt wel uit het verzet van Trump tegen een mogelijke oplossing eerder dit jaar. Toen Democraten én Republikeinen in de Amerikaanse Senaat samen een wet voorstelden die de immigratie moest inperken, was het Trump zelf die daar om electorale redenen een stokje voorstak. Alleen als de crisis voortduurt kan hij Biden daarvan de schuld geven.
Nu probeert Biden alsnog iets te doen – deels ook om electorale redenen. Hij gaat daarbij niet zo ver als Trump ging en wil gaan: hij scheidt geen kinderen van hun ouders en hij is niet van plan immigranten, die al binnen zijn, te deporteren. Ook houden migranten de mogelijkheid om via de legale manier asiel aan te vragen.
De vraag is nu hoe deze gok uitpakt. Slaat hij Trump een troef uit handen, of komt het thema nog sterker op de agenda en kiezen de Amerikanen voor de grootste xenofoob? Mocht Biden slagen, dan is te hopen dat hij in een volgend presidentschap toekomt aan een beter doordacht plan.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant