Mijn zoon was op zoek naar een gitaar op Marktplaats. Er staan heel veel gitaren op Marktplaats, want iedereen koopt in zijn leven een gitaar en speelt er vervolgens niet op. Dat is eigen aan de mens, daar kan de mens niets aan doen. En de gitaar al helemaal niet.
Mijn zoon zal wel op de gitaar blijven spelen, dat weet ik zeker, maar hij werd geconfronteerd met het menselijk tekort ten aanzien van gitaren, want na een paar uur scrollen door advertenties zei hij dat alle Marktplaatsers, als ze hun instrument wegdoen, in de advertentie schrijven: ‘Wegens beëindigen hobby.’
Dat is dus een zin die iemand ooit bedacht heeft – ik stel me een man voor met een garage vol postzegelboeken – en die andere mensen vervolgens hebben overgenomen. Een andere zin in het genre van internetschrijfsels is: ‘Doet wat het moet doen’, in recensies van spullen op webwinkels.
Voordat ik iets bestel – een kruimeldief, een vlooienspray, een dekbed – wil ik eerst zevenduizend recensies van andere mensen lezen om mijn oordeel te vormen, en ik haat het als er in die recensie staat ‘Doet wat het moet doen’.
Ja, de kruimeldief dieft, de vlooienspray sprayt, het dekbed dekt. Dat lijkt me het minimum voor welk ding dan ook. Ik lees die recensies voor gekke, spannende details: of iemand er heel allergisch voor is geworden, of er allemaal pluisjes uitkwamen en vooral: of het ding buitensporig veel lawaai maakt. Ik wil een novelle over een kruimeldief. Niet ‘Doet wat het moet doen’.
Even terug naar ‘Wegens beëindigen hobby’: dat heeft iets formeels. Alsof het echt een ding is, het beëindigen van je hobby. Zoals je de middelbare school afmaakt, stopt met roken of een verkering uitmaakt.
Een vrouw speelde jarenlang op haar keyboard, en op een dag hakte ze de knoop door. Deze hobby was nu officieel beëindigd. Ze had nu haar allerlaatste noot op haar keyboard gespeeld, ze trok de stekker eruit en zou nu nooit meer spelen. Nooit!
En nu ging het keyboard naar de hemel waar alle spullen heengaan nadat er weer hobby is beëindigd: Marktplaats. Een hobby heeft blijkbaar een beginpunt en een eindpunt, en daarna moet de gitaar, de schildersezel, de racefiets weg. Weg!
Ik vind het geen aanprijzing van je product. Als je een gitaar koopt van iemand, wil je er niet bij weten dat de hobby waaraan jij nu wil beginnen, op een dag beëindigd zal worden, waarna je die gitaar nooit meer wilt aanraken, sterker nog, je huis uit wil hebben.
Tip voor Marktplaatsers: zet in je advertentie dat je door deze gitaar zo gepassioneerd bent geraakt door gitaarspelen dat je alsmaar betere en duurdere gitaren bent gaan kopen, en nu twee kamers vol hebt, dus dat er één weg moet. Met pijn in je hart.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant