Het is Verkiezingsdag. De campagne voor de Europese verkiezingen zit erop. Heeft u ervan genoten? Ik niet. Ik voel mee met alle kandidaten die zich vele avonden in zaaltjes de blaren op de tong hebben gepraat. Aan hun inzet lag het zeker niet. Maar een landelijke verkiezingscampagne wordt gemaakt of gebroken in landelijke media. En aan hen lag het wel.
Het was een wanvertoning. De meeste aandacht ging nog naar de vraag waarom er toch zo weinig aandacht was voor deze verkiezingen. Een actualiteitenrubriek trapte de campagne traditiegetrouw af met de peiling naar de grote onbekendheid van de lijsttrekkers. Acht procent, o la la. Vervolgens mocht elke lijsttrekker schaapachtig antwoord proberen te geven op de vraag waarom ze zo onbekend zijn.
Over de auteur
Diederik Samsom is natuurkundige, oud-politicus en columnist van de Volkskrant. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Vijf jaar nauwelijks aandacht geven aan Europa en vervolgens Europese politici vragen waarom niemand ze kent. Schaamteloos. En omdat het daarna natuurlijk niet te lang over de inhoud mocht gaan had de talkshow op de late avond een Europese kookrubriek.
Maar mijn klomp brak pas echt toen een gerenommeerd journalist zonder enige gêne liet weten nog nooit gestemd te hebben voor Europese verkiezingen. De journalist was op bezoek in het Europees Parlement. De woorden ‘ingewikkeld’ en ‘ver van mijn bed’ vielen elke 30 seconden. Dit alles werd vertoond op een drempelverlagend YouTube-kanaal. Drempelverlagend. Voor de opkomst.
In de schaarse televisiedebatten was de meest besproken vraag of de VVD de dag na de verkiezingen uit de liberale familie zou worden gezet vanwege haar samenwerking met de PVV in Nederland. Dat is een belangwekkende kwestie, maar de Europese verkiezingen van 6 tot 9 juni gaan niet alleen over 10 juni. Ze gaan over alle dagen daarna, waarin Europa voor zeer zware beproevingen staat.
De komende tien jaar zal de EU haar concurrentiekracht ten opzichte van China en Amerika moeten hervinden; een antwoord moeten formuleren op aanhoudende migratiedruk en zich moeten verhouden tot een mogelijk lidmaatschap van Oekraïne. Drie enorme opgaven, die vragen om een plan.
De reden dat de Europese industrie de concurrentiestrijd met de andere machtsblokken dreigt te verliezen is dat ze sinds de inval van Rusland in Oekraïne zucht onder te hoge energieprijzen. Om dit op te lossen, is een investeringsprogramma nodig waarmee de komende tien jaar steun aan de industrie gekoppeld wordt aan versnelde verduurzaming van de energievoorziening. Dankzij de spectaculaire kostendaling van wind- en zonne-energie en andere schone technologie is het mogelijk om in één decennium met investeringen van 2 procent van het Europese bnp onze industrie, ja onze hele samenleving grotendeels te verlossen van vervuilende en dure fossiele brandstoffen. Een wenkend vooruitzicht.
Voor een deel van die duurzame energievoorziening hebben we wel de buren van Europa nodig. We zijn hier simpelweg te rijk en met te velen op een te klein stuk land om zelf onze energiehonger te kunnen stillen. Het komt dan goed uit dat onze directe buren, Noord-Afrika en Oekraïne, een enorme potentie hebben om goedkope en schone energie op te wekken.
Zonnestroom, deels omgezet in waterstof, uit Afrika. Wind en biogas van de enorme vruchtbare vlaktes van Oekraïne. Voor beide is, alweer, grote investeringbereidheid nodig. Maar je krijgt er meer dan alleen energie voor terug. In Noord-Afrika helpen die investeringen de economie en zorgen daarmee voor afnemende migratiedruk. Voor Oekraïne is wederopbouw met exportkansen voor energie cruciaal om het land – groter dan Frankrijk, meer inwoners dan Polen en armer dan Bulgarije – zonder grote ongelukken de Europese Unie in te loodsen.
Er is dus een samenhangende aanpak van de drie grootste Europese vraagstukken mogelijk. Die aanpak vergt keuzes. Samenwerking met Afrika op het gebied van energie en economie. Oekraïne met investeringen de EU binnenleiden. Een Europees industriebeleid, te financieren met Europees geld. Dat heeft allemaal enorme gevolgen voor Nederland. Je kunt er om moverende redenen dus ook voor kiezen dit allemaal af te wijzen. Met andere, minstens zo omvangrijke gevolgen. Over die keuzes en hun consequenties gaan de verkiezingen vandaag. Het was leuk geweest als de campagne er ook over was gegaan.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant