In de rubriek Pics werpt filmrecensent Floortje Smit haar blik op de hedendaagse beeldcultuur. Deze week: je zou bijna medelijden met ze krijgen, kinderen van beroemde ouders die zelf ook beroemd willen worden.
Ze had gewoon auditie gedaan voor Once Upon a Time in Hollywood (2019), vertelde Maya Hawke bij de première op de rode loper. Net als iedere andere beginnende acteur: videootje opgenomen in de slaapkamer met haar vader als tegenspeler.
Met dat ene verschil, merkten mensen online spottend op, dat haar vader de beroemde acteur Ethan Hawke is.
Deze week vertelde de actrice in een interview dat ze het prima vond dat ze daarom belachelijk werd gemaakt. ‘Ik bedoelde ook niet te suggereren dat nepotisme geen rol speelde bij die casting. Ik denk dat het absoluut het geval was.’
Het is anderhalf jaar geleden dat de term ‘nepobaby’ zich dankzij een artikel in New York Magazine definitief vestigde in het popculturele domein: kinderen van beroemde ouders die zelf ook beroemd zijn of willen worden. En sindsdien lijken ze het extra zwaar te hebben. Ze moeten zich voortdurend verdedigen in interviews en hun projecten worden met dat argument extra hard neergesabeld.
Neem bijvoorbeeld Nicola Peltz Beckham, dochter van investeerder Nelson Peltz en schoondochter van David en Victoria Beckham. Die schreef en regisseerde Lola, een film over een worstelende stripper die probeert te ontsnappen aan haar uitzichtloze, groezelige bestaan. Zelf besloot de biljonairsdochter pruilend de titelrol te spelen. ‘IJdelheidsproject’ en ‘armoedeporno’, oordeelden de recensenten.
Of, ook zielig, Damian Hurley, die met zijn moeder Elizabeth Hurley een erotische thriller maakte. ‘Orson Welles was 25 toen hij Citizen Kane maakte. Waarom duurde dat zo lang? (…) Damian Hurley was 20 toen hij voor het eerst ‘action’ riep voor zijn debuutfilm’, begon een interview met hem in The Guardian. De schrijver van het stuk wees er vervolgens fijntjes op dat Hurley zijn eerste filmpjes opnam met zijn peetvader Hugh Grant en dat hij zijn lucratieve modellencarrière opzij kon zetten omdat een filmstudiobaas hem belde met de vraag of hij zin had om iets te maken. Dat werd Strictly Confidential dus, ‘een vakantiespot voor de Caribische eilanden, de filmlocatie, als er geen moord en bedrog in had gezeten, en met zinnen als ‘Je neukt het vriendje van je dode zus!’’
Makkelijk scoren is het zo natuurlijk. Maar wat moeten ze dan, die nepobaby’s? Hawke zag twee keuzes, zei ze in het interview. ‘Naam veranderen, neusoperatie en naar open audities gaan.’ Of haar status simpelweg omarmen.
‘Verdienen is een moeilijk woord’, mijmerde Hawke. ‘Er zijn zo veel mensen die mijn leven verdienen, maar niet hebben. Ik geloof dat ik me erbij kan neerleggen dat ik het niet per se verdien, maar toch heb.’
Als meer mensen zich zouden realiseren dat ze in essentie in dezelfde positie zitten en ook doen alsof dat niet zo is, zouden nepobaby’s op veel meer compassie kunnen rekenen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns