Home

Rutger Castricum maakt door zijn speelse interviewstijl van politici weer mensen van vlees en bloed

Manmoedig probeerde Rutger Castricum in PowNeds Hofbar de ‘onbekende en onbeminde’ Europese verkiezingen van donderdag te reanimeren. Voor de uitzending van dinsdag, toen in de Op1-studio Frans Timmermans en Pieter Omtzigt een beschaafd inhoudelijk, kabbelend debat hielden, toog Castricum naar het Binnenhof en de grensplaats ’s-Heerenberg.

Dat leverde vermakelijke en verrassende gesprekken op. Castricum kan met zijn licht provocatieve en relativerende interviewstijl – voorbij is de tijd van sarcastisch jennen – gesprekspartners tot eerlijkheid verleiden waarvan ze achteraf misschien schrikken.

Op het Binnenhof vroeg Castricum aan demissionair minister Piet Adema van Landbouw of hij had moeten lachen om de afgang van BBB-voorvrouw Caroline van der Plas in Brussel. Zij was bij het hoofdkwartier van de EU gestuit op een muur van vriendelijke beleefdheid toen zij vorige week met de vuist op tafel kwam slaan om veronderstelde boerenbelangen door te drukken. Om ná de ontvangst te concluderen dat ‘het natuurlijk niet zo werkt’.

Over de auteur
Arno Haijtema is redacteur van de Volkskrant en tv-recensent.

Adema is als minister van de ChristenUnie veelvuldig naar Brussel gestuurd met de onmogelijke opdracht begrip te kweken voor de wijze waarop de veeteelt Nederland heeft ondergekliederd met mest. Hij begon Castricum te antwoorden dat er ‘best redenen’ waren voor Van der Plas om vrijheid te eisen voor de strontkar op de akkers.

Castricum hoefde maar even door te vragen (u heeft toch wel een béétje gelachen?’) om Adema een luid schateren te ontlokken. Je hoorde leedvermaak over de naïviteit van de BBB. En grenzeloze opluchting over het nakende einde van zijn bemoeienis met derogatie.

In ’s-Heerenberg waren landbouwwoordvoerders op de kandidatenlijsten van de Europese verkiezingen bijeengekomen voor een debat. Dat bespaarde de Hofbar ons, liever sprak Castricum buiten met de kandidaten.

Zo maakte hij van voorgeprogrammeerde politici weer mensen van vlees en bloed. Van de schijn-kordate, onzekere BBB-lijsttrekker die, in navolging van Van der Plas, opeens ook over ‘investeren in langetermijnrelaties’ begon. En vooral van de VVD’er Bart Millenaar, boerenzoon, die ‘best durft te zeggen’ dat het van de partijleider met wie zijn partij in Den Haag een kongsi heeft gesloten ‘heel dom is om in Brussel nu met de vuist op tafel te slaan’.

Millenaar verraste met nog meer eerlijkheid. Castricum legde hem voor dat boeren zich misschien ten onrechte rijk rekenen met de voorziene ruk naar (extreem-)rechts bij de verkiezingen. ‘Ik maak me daar zorgen over. Op korte termijn maakt dat het natuurbeleid misschien realistischer. Maar die rechtse partijen zitten er echt niet op te wachten om Nederland in Europa een uitzonderingspositie te geven’, analyseerde Millenaar.

Fanatiek rechts ijveraar voor boerenbelangen en ex-minister van Landbouw Henk Bleker (CDA) legde het Castricum zo uit: ‘Een Poolse nationalistische beweging staat niet te trappelen om Nederland te helpen.’ Soms, peinsde hij, ‘heb je meer aan een socialist.’ Zo legde Castricum mooi een stukje politiek opportunisme bloot.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next