Het is verstandig dat de Verenigde Staten de inzet van hun wapens op Russische bodem aan voorwaarden hebben gebonden.
De Verenigde Staten hebben Oekraïne toestemming gegeven om doelen op Russische bodem te beschieten met Amerikaanse wapens. Daarna ging ook Duitsland akkoord met de inzet van Duitse wapens op Russische bodem. Eerder al hadden Europese landen Oekraïne toestemming gegeven om stellingen in Rusland te bestoken met de wapens die zij hebben geleverd.
Vooral de ommezwaai van de VS is belangrijk, omdat zij de grootste wapenleverancier zijn van Oekraïne. Amerika en Duitsland waren ook de meest voorzichtige landen in het conflict, sterk beducht voor een directe confrontatie met kernmacht Rusland. Rusland reageerde dan ook met dreigende taal. Dmitri Medvedev, vicevoorzitter van de Russische veiligheidsraad, waarschuwde voor de inzet van nucleaire wapens door Rusland.
De stap van de VS en hun bondgenoten is niet zonder risico’s, een nieuwe escalatie in een oorlog waarin keer op keer taboes worden doorbroken. Westerse landen verzetten zich tegen de levering van tanks en F16’s aan Oekraïne, om uiteindelijk toch akkoord te gaan omdat het verloop van de strijd erom vroeg. Zo raakt het Westen steeds verder betrokken in een oorlog die veel langer duurt dan velen in februari 2022 hadden gedacht en gehoopt.
De kans dat Rusland op dit moment nucleaire wapens inzet, is klein. Zijn belangrijkste bondgenoot, China, heeft geen enkel belang bij een nucleaire escalatie die de mondiale economie zou verstoren. Ongetwijfeld hoopt Poetin op een terugkeer van Donald Trump in het Witte Huis, waardoor de kans op een zege of gunstige compromisvrede voor Rusland sterk zal toenemen. Het ligt niet voor de hand dat hij voor die tijd stappen zal ondernemen die Rusland grote politieke en economische schade zullen berokkenen, zoals het gebruik van kernwapens. Anderzijds is het ook een illusie te denken dat Poetin volledig voorspelbaar is. Wat doet hij als westerse wapens het Russische leger zware verliezen toebrengt? Heeft China in dat geval wel zoveel invloed op het Kremlin? Niemand kan het met zekerheid zeggen.
Niettemin had het Westen weinig andere keuze dan Oekraïne toestemming te geven de Russen op eigen bodem te beschieten. Vanaf Russisch grondgebied wordt Charkiv, de tweede stad van Oekraïne, zwaar beschoten. Ook heeft Rusland 35 duizend militairen samengetrokken aan de grens, op zo’n veertig kilometer van Charkiv. Oekraïne moet de mogelijkheid krijgen zich hiertegen te verdedigen, niet alleen om de burgers van Charkiv te beschermen, maar ook om een verdere Russische opmars tegen te gaan. Rusland mag niet beloond worden voor zijn agressie, in het belang van de Europese veiligheid.
Het is verstandig dat de Verenigde Staten de inzet van hun wapens aan voorwaarden hebben gebonden. Zo mogen alleen stellingen worden aangevallen van waaruit Charkiv wordt bestookt. Op die manier blijft de escalatie nog enigszins beperkt, omdat de wapens worden gebruikt ter zelfverdediging. Bij alle onzekerheid staat helaas één ding als een paal boven water: Europa gaat een spannende en bloedige zomer tegemoet.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant