Waar het ene roofdier vertedering wekt, lijdt de wolf aan slechte pers. Verzin een list, is de opdracht voor de liefhebbers.
Kijken in de kraamkamer: vanuit de hele wereld volgden liefhebbers afgelopen week de webcam bij een nest slechtvalken in de Onze Lieve Vrouwetoren in Amersfoort. Daar speelde zich een sprookje af waarbij het lelijke jonge eendje van Hans Christiaan Andersen verbleekt. Korte samenvatting, uit de nieuwsbrief voor volgers: het kleinste jonkie belandde in de balustrade tussen nestkast en rooster. Het lukte maar niet terug het nest in te klauteren; de vogel verdween uit beeld. Vrijwilligers klommen de toren in om poolshoogte te nemen. Uit het verslag: het kleintje ‘was vrij, maar had een eenzame en koude nacht achter de rug, met zwaar onweer en veel regen’.
De helpers plaatsten het beestje terug, maar enkele uren later verdween het wéér uit beeld – erger kan de hedendaagse sprookjeskijker niet overkomen. Zelf vond het jong zijn leven buiten de schijnwerpers ook minder leuk, want op eigen kracht keerde het alsnog terug bij zijn drie grote zussen. En ze leefden nog lang en gelukkig.
In deze rubriek geeft Jean-Pierre Geelen, natuurredacteur van de Volkskrant, zijn persoonlijke commentaar op opmerkelijke confrontaties tussen mens en natuur.
De webcam is de nectar van Moeder Natuur. Miljoenen zwermen eropaf, zoals de nestkastbeelden van ‘Beleef de lente’ jaarlijks bewijzen. Liefhebbers moeten deze weken trouwens beslist elke doordeweekse avond om 21.00 uur inschakelen op BBC 2 voor het onovertroffen voorjaarsfeestje Springwatch. Op het Amersfoortse slechtvalkensprookje volgden in de chat reacties in het Japans, Koreaans, Chinees, Russisch, Spaans en Engels. O ja, en in het Nederlands.
Slechts een paar kilometer van die toren is de werkelijkheid rondom een roofdier rauwer: dna-onderzoek wees uit dat een wolf negen schapen had gedood bij Den Treek in Leusden, aan de rand van Amersfoort. De slechtvalken keken gemeen lachend toe.
Het is maar een van de alarmberichten die vrijwel dagelijks over de viervoeter verschijnen in onze contreien. ‘Nederland steunt het voorstel van de Europese Commissie om de beschermde status van de wolf af te zwakken’, berichtte RTV Gelderland.
‘Wolf komt op bezoek in tuin en jaagt kat de stuipen op het lijf’, schreef HLN – nee maar, het lijkt wel een roofdier.
Wen er maar aan: naar verwachting neemt het aantal wolvenroedels in de toekomst met een factor tweeënhalf tot zes toe ten opzichte van de huidige negen bekende wolvenroedels, zo becijferden ecologen van de Wageningen Universiteit de toekomst in een ‘modelanalyse van de habitatgeschiktheid voor de wolf in Nederland’ (overigens op basis van de ervaring in Duitsland).
Vooral het noorden en oosten van Nederland blijken aantrekkelijk voor de wolf, stellen de onderzoekers; ze rekenen in de toekomst op zo’n 23 tot 56 Nederlandse roedels, vooral in die regio’s, maar wellicht ook elders. Een roedel telt gemiddeld vijf tot negen wolven, dus zo’n vijfhonderd wolven kunnen uw pad kruisen.
‘Er is meer aandacht nodig voor de sociale en emotionele kant van dit vraagstuk’, concludeerde de Raad voor Dieraangelegenheden vorige week niet onterecht. Rond de wolf groeit inderdaad een nieuwe splijtzwam, precies op de stekelige grens tussen stad en land.
Eén oplossing ontbrak: de les van de slechtvalk. De wolf lijdt aan slechte pers, zoals dat heet. De slechtvalk (die uw geliefde tuinmusjes en postduiven verscheurt) wekt alom vertedering. Een beetje spindoctor bedenkt een list voor de wolf: plaats een webcam bij een Veluws wolvennest en de wereld zal naar hartelust meeleven met die poezelige puppy’s. Kijk eens hoe liefdevol moeder met een verse schapenbout komt aanzetten. Miljoenen kijkers zullen het vertederd aanzien: de wolf is een slechtvalk. Een webcam kan hem vleugels geven.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns