De veroordeling van Trump is een teken dat de Amerikaanse rechtsstaat deels nog werkt. Maar voor het land zijn de consequenties niet te overzien.
Schuldig. Nog nooit had Donald Trump dat woord tegen hem in een rechtszaal gehoord, maar donderdag hoorde hij het 34 keer. De uitspraak is historisch, ook al is het goed mogelijk dat de electorale loop van de geschiedenis er niet door verandert.
De veroordeling door een jury in New York is in de allereerste plaats een teken dat de Amerikaanse rechtsstaat ten minste deels nog werkt. Een van de meest gewiekste witte boorden van het land, die decennialang rechtszaken wist te ontlopen, te traineren en af te kopen, werd ondanks zijn macht en intimidatietactieken schuldig bevonden aan criminele fraude en een ‘samenzwering’ om die fraude te verbergen.
Dat hij als eerste oud-president is veroordeeld is geen toeval, want hij is er president mee geworden.
De strafzaak die tot zijn veroordeling heeft geleid, is weliswaar de kleinste van de vier die tegen hem lopen, maar niet triviaal. Trump betaalde in de aanloop naar de verkiezingen van 2016 zwijggeld aan porno-actrice Stormy Daniels, kort nadat een tape was opgedoken waarin Trump zei dat hij vrouwen graag in hun kruis greep. Een tweede rel daarbovenop vond hij kennelijk te riskant.
Toen Daniels het verhaal probeerde te verkopen aan het tabloid The National Enquirer, waarschuwde uitgever David Pecker, die Trump had beloofd negatieve verhalen te ‘killen’, Trumps fixer Michael Cohen. Cohen betaalde 130 duizend dollar aan Daniels, en Trump betaalde dat terug aan Cohen.
Zwijggeld betalen mag, maar dat verhullen mag niet, zeker niet als daarmee de Amerikaanse kiezer wordt bedrogen. De wet is daarin duidelijk, vonden ook de twaalf juryleden, die Trump unaniem schuldig bevonden.
Natuurlijk zou het beter zijn geweest als een rechtbank zich had gebogen over een van de andere zaken waarvan Trump wordt verdacht, want die gaan over zijn presidentschap. Illegale omgang met geheime documenten. Onwettige beïnvloeding van de verkiezingsuitslag. Het aanwakkeren van een gewelddadige opstand. Ze raken aan het hart van de democratie.
Maar die zaken zijn eindeloos vertraagd door Trumps team, door politieke medestanders en door het Amerikaanse Hooggerechtshof. Alleen in New York heeft de doortastendheid van de aanklager dat scenario voorkomen.
De consequenties voor de veroordeelde zijn te overzien. Dat Trump de cel in moet, is onwaarschijnlijk. Een boete, een voorwaardelijke straf of huisarrest liggen meer voor de hand. Hoogstwaarschijnlijk zal Trump in hoger beroep gaan, waardoor hij, eventueel op borgtocht, vrij man zal blijven. En veroordeelde criminelen mogen gewoon presidentskandidaat blijven, ook al mogen veroordeelde criminelen lang niet in alle staten op presidentskandidaten stemmen.
Voor het land zijn de consequenties niet goed te overzien. Want luister naar de Republikeinen, de kopstukken van de partij die door Trump volledig naar zijn hand is gezet. Van de opportunist Mitch McConnell tot de radicale hillbilly J.D. Vance: allemaal trekken ze de aanklager, de rechter en/of de juryleden in twijfel. Hun instemming met Trumps beklag dat dit een politiek proces was, zal Trump waarschijnlijk verder helpen in de race naar het presidentschap. Dat ze daarmee de rechtsstaat (verder) ondermijnen is een prijs die de partij van law & order kennelijk bereid is te betalen.
Dát maakt deze uitspraak historisch.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant