Home

Radio-dj Justin Verkijk is duidelijk over de rol van de publieke omroep. ‘Het Songfestival? Opzouten!’

Wat zijn dit voor vragen? Radio-dj en podcastmaker Justin Verkijk (38) kreeg dit jaar de Pop Media Prijs voor uitmuntende muziekjournalistiek uitgereikt. Niche of mainstream? Het liefst duwt hij een groot publiek zíjn ding door de strot.

Helemaal jouw smaak of ook een beetje van 3FM?

‘De hele playlist van The beat maak ik zelf. Mijn programma hangt aan elkaar van kleine dj-mixjes van drie platen. Er is één belangrijke graadmeter bij het uitkiezen van de muziek: vind ik het vet?

‘Ze zijn overdag een nieuwe koers gaan varen bij 3FM, veiliger zou ik zeggen. Op zaterdag- en zondagavond laten ze dat los – Vincent Reinders en Veronica van Hoogdalem kiezen in hun programma Wat anders ook zelf de muziek.

Over de auteur
Gidi Heesakkers  is verslaggever van de Volkskrant. Ze schrijft over stand-upcomedy & cabaret en over populaire cultuur en gewoonten in het dagelijks leven. 

‘Dat zou niet zo uitzonderlijk moeten zijn. Als ik op een willekeurig moment van de dag de radio aanzet, hoor ik nooit de smaak van degene die achter de microfoon zit. Terwijl: iedereen heeft tegenwoordig de hele muziekbibliotheek in zijn broekzak. Dan luister je toch alleen naar een programma omdat je de smaak van de presentator vet vindt?’

Ochtend of nacht?

‘Nacht. Ik heb elf jaar lang een ochtendprogramma gemaakt voor de lokale omroep hier in Den Haag. Veel te lang. Iedere avond ging ik vroeg naar bed, en iedere ochtend werd ik wakker met het gevoel dat ik me had verslapen.

‘Bij de regionale omroep kreeg ik later een lunchprogramma. Dat ging goed, ik had goede luistercijfers en had er veel lol in. In coronatijd at ik mijn lunch op de radio met de telefoonlijnen open, dan mochten mensen twee uur lang raden wat ik aan het eten was.

‘Daarna werd ik gepromoveerd, maar voor mijn gevoel gedegradeerd naar het einde van de middag, om een nieuwsprogramma te maken. Dat vond ik zó verschrikkelijk saai.

‘In die periode begon ik me ook te realiseren voor wie ik radio maakte: een wat ouder, wit publiek. Op de socialemediakanalen van Omroep West las ik racistische reacties. Om me heen zaten vastgeroeste, ambitieloze mensen met wie ik niet meer kon levelen.

‘Toen ik in 2021 stopte met radiomaken dacht ik: radio is dood, er zit geen toekomst in, de podcast is het helemaal. Ik wilde alleen nog radio maken als ik mijn programma helemaal zelf zou kunnen inrichten, en ik zou me sowieso nergens meer gaan aanbieden; als ze me willen, dan komen ze me maar halen. Dat is dus uiteindelijk gebeurd.’

Bakkie bakkie of The beat?

‘Lastig. Ik kies The beat, omdat mijn show op 3FM me zo veel heeft gebracht de afgelopen twee jaar. Maar goed, die show heb ik mede gekregen omdat ik vijf jaar geleden een podcast begon met Steven van Lummel, eigenaar van club Pip in Den Haag. Met Bakkie bakkie doen we wat ik destijds miste: uitgebreide, inhoudelijke interviews met dj’s en producers.

‘We hebben nu even een pauze. Het zijn een beetje roerige tijden geweest; Stevens vader is overleden, wij hadden geen zin meer in onze sponsor en onze sponsor niet meer in ons. We zijn nu bezig met een nieuwe geldschieter, en dat ziet er goed uit.’

Generalist of specialist?

‘Specialist. In Google Drive bewaar ik een document met alle afwijzingen van de afgelopen vijftien jaar. De titel is Don’t call us, we’ll call you. Noem een plek en ik heb er gesolliciteerd: 3FM, QMusic, Slam!, Kink, alle omroepen. Vroeger zat ik er met de verkeerde intenties in, of tenminste, dat vind ik nu. Ik wilde gewoon ‘een programma’ op de landelijke radio, ‘iets’ maken voor tv. Maar waarover dan?

‘Voor het presenteren van een middagshow op de radio zijn een paar honderd anderen geschikter dan ik, maar ik weet zeker dat er op dit moment niemand is die beter een goed ingevoerd en sfeervol danceprogramma kan maken.

‘Ik geloof dat luisteraars aanvoelen dat dit mijn leven is, dat ik midden in het nachtleven sta. Het is goed dat er ook journalisten zijn die nachtcultuur en clubmuziek beschouwen, maar ik denk dat deze tijden om iets anders vragen: niet beschouwen vanaf de zijlijn, maar beleven.’

Den Haag of Amsterdam?

‘Ik ben twee jaar geleden gescheiden en heb net een huis gekocht in Den Haag, maar voor het eerst in mijn leven heb ik even overwogen om in Amsterdam te gaan wonen.

‘Van mij mag het hier in Den Haag wel wat meer bruisen. Als ik zaterdagnacht klaar ben met werken, heb ik in principe nog tot 6 uur ’s ochtends om naar de club te gaan en iets moois te zien. Maar ja, ik heb niet zo’n zin om iedere zaterdag naar Amsterdam te gaan. Mijn kinderen komen zondagmiddag ook om een uurtje of 2 naar mij. Ik zou het het lekkerst vinden als er hier gewoon drie clubs waren waaruit ik kon kiezen.’

Auto of nachttrein?

‘De nachttrein doe ik niet meer, dus ik ga met mijn auto, of ik neem zo’n deelauto die je in een andere stad mag achterlaten. Dan kan ik het lot het verloop van de avond nog laten bepalen. Als ik besluit om beneveld door het leven te gaan, moet ik even kijken hoe ik thuis kom.’ Lacht: ‘Maar goed, dronken Justin gunt zichzelf een hoop, hoor! Ubertje naar huis, hotelletje. Ik ben niet echt een zuiplap, ook al kleeft dat wel een beetje aan me. Ik drink vaak twee drankjes en dan vind ik het wel goed.’

Club of festival?

‘Zo aan het begin van de zomer zeg ik festival. Ik vind het heerlijk dat het weer die tijd van het jaar is, maar vraag me dit in september en ik smeek om de club. Dan ben ik weer helemaal klaar met mobiele toiletten, gras en wegwaaiend geluid, en wil ik dat het weer donker is op de dansvloer.’

Niche of mainstream? (1)

‘3FM is nog steeds een beetje de gebeten hond, het station waar iedereen wat van vindt. Ook met die voorgenomen bezuiniging van 100 miljoen op de publieke omroep hoor je weer: doe 3FM maar weg. Nee! Boer zoekt vrouw weg! Waarom zouden we dát maken als publieke omroep? Heel Holland bakt? Oprotten, naar de commerciëlen! Het Songfestival? Opzouten. Ik vind dat we moeten blijven investeren in de toekomst en een van de weinige radiozenders die nog jongeren bereikt is 3FM.

‘Hoe meer je als radiomaker, als podcastmaker, als wat-dan-ookmaker in je niche zit, hoe beter. Dus aan de ene kant wil ik graag mijn ding door je strot duwen, maar ik wil ook dat wat ik maak breed ontvangen kan worden. Tijdens de pandemie werd pijnlijk duidelijk hoe onbelangrijk de clubs voor politici en beleidsmakers waren. Het grotere doel van alles wat ik doe, is om meer mensen ervan te overtuigen dat nachtcultuur ook cultuur is.’

Podcast of radio?

‘Ze kunnen elkaar versterken. Met The beat willen we een platform zijn. In de radioshow draait het vooral om muziekselectie. Je krijgt wel wat mee van nachtcultuur, maar de echte verdieping zit in Als muren konden praten, de podcast over legendarische clubs. Ik ben nu bezig met een speciale aflevering over de laatste uren van de Amsterdamse Roxy. Dj Joost van Bellen bleek een twee uur durende geluidsopname bewaard te hebben van het moment vóór de club afbrandde.

‘Ik vind het leuk om de nieuwe generatie ravers die geschiedenis mee te geven. Mensen die gek zijn op house, maar wel racistisch zijn of iets aan te merken hebben op homo’s of queers, kunnen maar beter weten dat ze hun favoriete muziek te danken hebben aan zwarte queers die in de eighties losbraken en house gingen maken.’

Niche of mainstream? (2)

‘Niet alles wat nu hot is, is helemaal mijn ding. Neem bijvoorbeeld de trance van Marlon Hoffstadt, uit Berlijn. Veel mensen vinden zijn muziek te gek. Ik niet echt, maar ik ben de laatste die op Awakenings met zijn armen over elkaar naar zijn set staat te luisteren. Mijn smaak staat in The beat voorop, maar dit is groot en leeft onder mijn publiek, dus ik vind dat ik zijn nieuwe plaat niet kan negeren. Laat ik ze daarna iets horen dat ze waarschijnlijk nog niet kennen.’

18 of 38?

‘Laatst zat ik te denken: ik ben 38, ik heb twee kinderen van 5 en 8 en ik ga het liefst twee keer in de week naar de club, is er iets mis met mij? Loop ik weg voor iets? Probeer ik ergens aan te ontsnappen? Nee, ik heb geconcludeerd dat ik het gewoon heel leuk vind.

‘Ik heb een paar begintwintigers om me heen die ik betrek bij alles wat ik doe, mensen die in het nachtleven werken of dat ambiëren. Maar ik heb ook een vriend van 75 die vaker naar feesten gaat dan ik. Ik heb hetzelfde als hij: raveritus. En ik voel me nooit te oud. Dat hoor je mensen vaak zeggen toch, op de dansvloer: ‘O, ik voel me zó oud’.

‘18 dus, want zo voel ik me, met de kennis van nu: dat het goed komt, maar dat het even kan duren. Ik was ongeduldig, al denk ik dat het niet anders had moeten gaan. Als ik vijf jaar geleden niet was afgewezen, had ik nu misschien ook een playlist met Bløf erop gehad. Er wordt weleens gevraagd of ik wil invallen op een ander tijdslot. Dan informeer ik altijd of ik Jeff Mills met The Bells mag draaien. Nee? Nou, dan niet.’

Justin Verkijk is iedere zaterdag van 22:00 - 01:00 op 3FM te horen met het danceprogramma The beat (NTR).

CV Justin Verkijk

Geboren in Den Haag 18 april 1986
2008 begint als sidekick bij Den Haag FM, later eigen programma’s
2011-heden dj op feesten en festivals
2018-heden podcast Bakkie bakkie 
2019-2021 programma’s voor de regionale omroep Radio West
2021 podcast Onbewoond eiland voor 3FM
2023-heden The beat (NTR) op 3FM, podcast Als muren konden praten
2024 krijgt Pop Media Prijs uitgereikt, podcast Afteren (Tonny Media, samen met Nellie Benner)

Justin Verkijk woont in Den Haag. Hij heeft twee kinderen.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next