Het afscheid van Jan Otten, eigenaar van Casa Rosso en bekend als ‘de koning de Wallen’, werd groots gevierd in Amsterdam. De afgelopen decennia had Otten de rosse buurt zien veranderen. ‘Het raakte hem dat eraan getornd werd.’
Een paar dagen geleden zat hij daar nog, zegt Noemi, en ze wijst naar het loket bij de ingang van Casa Rosso, het legendarische erotische theater op de Oudezijds Achterburgwal in Amsterdam. Jan Otten, eigenaar van Casa Rosso en bekend als ‘koning van de Wallen’, wilde sterven in het kaartjeshok, zei hij vaak, en dat is hem bijna gelukt.
Hij overleed een week geleden en werd 82 jaar oud. ‘Er is een Amsterdammer heengegaan’, stond in zijn rouwadvertentie. En met zijn heengaan verdwijnt ook een deel van de rosse buurt, die de laatste jaren onder vuur ligt en steeds verder wordt opgeschoond door de gemeente.
Over de auteur
Haro Kraak is verslaggever van de Volkskrant en specialiseert zich in cultureel-maatschappelijke onderwerpen als identiteit, polarisatie en extremisme.
Zes dagen per week knipte Otten de kaartjes voor de toeristen die zijn shows kwamen bekijken, voor 65 euro, inclusief een drankje. De laatste jaren zat hij voor zijn tent in een rolstoel. ‘Ik ben dag en nacht hier’, zei Otten ooit tegen AT5-verslaggever Frank Awick. ‘Ik heb weinig hersens, ik kan enkel maar sleuren en tellen.’ En over de peepshows: ‘Ik heb ze nooit gezien, ik zit altijd aan de kassa.’
Noemi is een van de artiesten die de seksshows op het ronddraaiende podium met rode kussens verzorgen. Ze heeft acht jaar voor Otten gewerkt. ‘Een superlieve man’, zegt de Hongaarse Noemi (stage name: Ami) over haar baas. ‘Ik heb hem nooit zien schreeuwen, hij was altijd aan het lachen.’
De afgelopen dagen werd het afscheid van Otten groots gevierd. Glennis Grace, Gerard Joling en Samantha Steenwijk traden woensdag op in de Waalse kerk, dezelfde artiesten die eerder deze maand ook optraden op zijn 82ste verjaardag in Dynasty. Mick Harren zong My Way, terwijl een koets met vier zwarte paarden Ottens witte kist bij Casa Rosso afzette. Stadszender AT5 hield een liveblog bij van het afscheid.
Donderdag vormen familie, vrienden, collega’s en belangstellenden, gekleed in het zwart en donkerroze, een erehaag voor de deur van Casa Rosso om Otten de laatste eer te bewijzen en hem te begeleiden naar zijn rustplaats. Een brassband gaat voorop in de stoet. De toeristen waar Jan Otten van leefde, staan nu verbaasd stil om de lange rij zwarte Cadillacs gade te slaan en te filmen. Buurtbewoners en sekswerkers zwaaien nog een laatste maal naar de koning van hun buurt.
‘Hij had niet anders gewild’, zegt Wijnand, de ruim 2 meter lange beveiliger die 27 jaar niet van de zijde van Otten week en ooit een kogel voor hem ving tijdens een overval – volgens de politie was het geen gerichte actie tegen Otten – voor zijn huis in Noord. ‘Vier het leven, zei hij altijd. Het was ook een feest om al die jaren met hem op te trekken. Zo’n baas ga je nergens anders vinden.’
Otten werd geboren op 2 mei 1942, zoon van een Joodse moeder en een christelijke vader. Toen hij uitsmijter werd bij Casa Rosso reed hij overdag nog met een SRV-wagen rond. Uiteindelijk was hij eigenaar van De Otten Groep, waar Casa Rosso, Bananenbar, Hospitalbar, Sexy Loo, Erotisch Museum, Sex Palace Peepshow en Theater 97 onderdeel van uitmaken.
Met hulp van vriend Charles Geerts, alias ‘Dikke Charles’, nam Otten in 1996 Casa Rosso over. Die lening kwam Otten later duur te staan, omdat de gemeente Geerts verdacht van banden met de onderwereld en in 2007 dreigde de vergunning van Casa Rosso af te pakken. Na een lange juridische strijd kwam Otten in 2009 de verdenkingen te boven: hij behield zijn vergunning.
‘Dat was het begin van project 1012, om de Wallen op te schonen’, zegt Mariska Majoor, oud-sekswerker en oprichter van een vakbond voor haar collega’s. Met een groep (voormalige) sekswerkers staat ze donderdag met rode paraplu’s in de erehaag voor Otten. ‘Omdat hij altijd zo begaan was met ons. Ik kwam vaak vragen om geld voor initiatieven en hij zei altijd ja. Mopperend, maar toch.’
De strenge aanpak vanuit de gemeente op de Wallen deed veel met Otten, zegt Majoor. ‘Ik heb hem meermaals in tranen gezien. Jan was een deel van de buurt. Er zijn niet meer zoveel figuren van de oude garde die echt hart voor de Wallen hebben. Als je ziet hoe er aan de buurt wordt getornd, dan vat je dat persoonlijk op. Het raakte hem.’
Het einde van Casa Rosso is al vele malen aangekondigd. In 1983 brandde het hele theater af. In 2008 stond er nog een reportage in het Volkskrant Magazine met de kop ‘Ciao Rosso’. In 2014 werd in het AD, vanwege de concurrentie van gratis porno op internet, het einde van de peepshow aangekondigd. En ook de coronacrisis zou het einde betekenen van Casa Rosso. En dan is er nog het voornemen om het sekswerk te verplaatsen naar een erotisch centrum aan de rand van de stad, een plan dat Otten ‘kansloos en onzinnig’ noemde.
Tot dusver overleefde het rosse instituut al die stormen. Nog altijd kunnen toeristen en alle anderen die daarnaar verlangen, kijken hoe mensen seks hebben op een ronddraaiend podium. Of voor 2 euro 2 minuten gluren in een hokje. Wat er met Casa Rosso gaat gebeuren nu de belangrijkste kaartjesknipper er niet meer is, weet niemand. Ook de zwanen en de eendjes in de gracht, waarvoor Otten altijd een zak voer meenam, gaan een ongewisse toekomst tegemoet.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant