Ondanks de uitspraak van het Internationaal Gerechtshof, beschoot Israël een tentenkamp in Gaza. Het toont aan hoe weinig woorden betekenen.
De uitspraak van het Internationaal Gerechtshof (ICJ) dat Israël ‘onmiddellijk moet stoppen met zijn militaire offensief’ in Rafah was nog geen dag oud, of Israël beschoot een tentenkamp vol vluchtelingen in de stad waar een miljoen Palestijnen hun toevlucht hebben gezocht. In de vlammen stierven zeker 45 mensen, onder wie veel vrouwen en kinderen, en vielen meer dan tweehonderd gewonden.
De aanval is een nieuwe bron van verdriet en woede, zowel lokaal als internationaal. Ook de Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken Hanke Bruins Slot noemde de beelden ‘weerzinwekkend’, en zei zich geen rechtvaardiging te kunnen indenken.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Israël voerde namelijk aan dat het ‘met precisiemunitie’ twee Hamas-commandanten had willen treffen. Premier Benjamin Netanyahu noemde het ‘een tragisch ongeluk’ dat daarbij burgerslachtoffers waren gevallen – alsof het overmacht was, en geen logisch gevolg van de bommen die waren afgeworpen. Ook zou er Hamas-munitie zijn ontploft tussen de tenten.
Maar de Verenigde Staten, het land dat de twee als GBU-39 (van fabrikant Boeing) geïdentificeerde bommen heeft geleverd, boog zijn morele ruggengraat weer wat verder in een onwaarschijnlijke positie. Een woordvoerder van het Witte Huis zei dat de aanval niet groot genoeg was voor een wijziging van de houding ten opzichte van Israël. ‘Wij willen geen grote grondoperatie in Rafah zien’, zei hij. ‘Dit was dat niet.’
Daarmee liet president Joe Biden weer eens zien dat Amerikaanse rode lijnen in het Midden-Oosten kronkelig lopen. Begin mei hield hij nog een voor Israël bestemde vracht zware bommen tegen, en waarschuwde hij dat Israël ‘niet de bevolkingscentra van Rafah moest ingaan’. Anders zou hij ook stoppen met de levering van andere wapens. Een zware luchtaanval op een tentenkamp is kennelijk van een andere ethische categorie.
Dat woorden in dit conflict weinig betekenen, blijkt ook uit de discussie die is ontstaan over de ICJ-uitspraak zelf.
Letterlijk staat er dat Israël ‘onmiddellijk met zijn militaire offensief moet stoppen, en elke andere actie in Rafah, die voor de Palestijnen in Gaza condities kan scheppen die hen geheel of gedeeltelijk fysiek kunnen vernietigen’. Hoe helder dit ook lijkt: de komma’s maken (in het Engels) een interpretatie mogelijk waarbij de bijzin ook geldt voor het militaire offensief, en dus alléén militaire acties hoeven te worden gestopt die tot een gehele of gedeeltelijke genocide leiden.
Dat is niet alleen de interpretatie van Israël (‘We plegen geen genocide, dus mogen we doorgaan met wat we doen’) maar ook van enkele van de dertien rechters die de tekst hebben onderschreven. Daarmee staan ze lijnrecht tegenover andere rechters, terwijl ze de tekst samen hebben opgesteld. Zo maakt het ICJ zijn eigen rode lijnen vaag en ineffectief.
Dankzij al dit sofisme menen de Amerikanen de genadeloze vernietiging van Gaza te kunnen blijven faciliteren. Het toppunt van Amerikaanse bloeddorst werd gevormd door de woorden van van Nikki Haley, die een paar jaar geleden nog de Amerikaanse gezant was bij de Verenigde Naties en nu de mogelijke running mate wordt van de Republikeinse presidentskandidaat Donald Trump. ‘Maak ze af!’, schreef ze op een van de Amerikaanse artilleriegranaten die klaarstonden voor gebruik in Gaza.
Dat is wél duidelijk. Het is precies wat er al maanden gebeurt.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant