Dit artikel is afkomstig uit de Stentor. Elke dag verschijnt een selectie van de beste artikelen uit de kranten en tijdschriften op NU.nl. Daar lees je hier meer over.
Hoe is het om boer te zijn in een onzekere tijd, waarin er veel tegengestelde meningen zijn over het vak? Als een van vier deelnemers is Birk van Splunder de komende weken online te volgen in de vierdelige serie Kutboeren van KRO-NCRV's Brandpunt+. De 25-jarige Brabantse vrouw werkt bij akkerbouwbedrijf In de Vosjes bij Kraggenburg.
"Dat komt deels door mijn ouders; ik kom 'gewoon' uit de stad. Mijn moeder voedde me biologisch op: gezond eten, ik ging naar een vrije school. Ik wilde danseres worden. Maar ik vond dat een te heftige wereld, die veel om uiterlijk en concurrentie draait. Mijn vader had een biologisch-dynamische landbouwopleiding gedaan. Na een stage op een stadsboerderij in Eindhoven, waar ik vandaan kom, ben ik die studie gaan volgen in de Flevopolder."
"Idealisme speelt een grote rol. Ik werk nu vier jaar bij dit biodynamische akkerbouwbedrijf in Flevoland. Daarvoor bij een veganistisch boerenbedrijf. Ik wil iets goed doen voor de aarde. Een gezonde bodem is de basis, daar doen we veel voor met onze gewassen. Het is hard werken, maar je bent in beweging. Aan het werk met hart, hand en hoofd."
"Ik voelde me op een gegeven moment zó eenzaam op het platteland. Een tijdje woonde ik in het Drentse Ruinerwold, heb nagedacht om dichter bij mijn huidige werk te verhuizen. Maar bij de boerenbedrijven om me heen ken ik niet echt jonge mensen, in de omgeving ken ik alleen maar wat studievrienden. Voortdurend ben ik hard aan het beunen. Daarna zoek ik het liefst een uitlaatklep bij vrienden en wil ik iets leuks doen."
"Een eigen appartement kan ik niet bekostigen, dus ik woon weer op kamers. In de wijk Assendorp, daar wonen veel studenten en jonge gezinnen. Mijn sociale kring is alleen nog niet zo groot. Ik houd van boksen, ga graag naar afrofeestjes. Dat kan ik nu makkelijker doen."
"Het kostte me moeite om me staande te houden in die mannenwereld. Als er een kerel op het erf kwam, ging ik meteen het Brabantse accent opzetten. Ik probeerde stoer over te komen naar een vrachtwagenchauffeur: 'Ja, ik kan wel heftruck rijden.' Ik vraag me nog steeds af wat die mannen over mij denken, of ik het wel goed of snel genoeg doe. Het maakt me onzeker, want je ziet niet veel vrouwen in de landbouw."
"De mannen praten er nauwelijks over, laten hun emoties niet zien. Soms ben je wekenlang tot 's nachts gewassen aan het oogsten. Als je iets verkeerds doet, kan dat veel geld kosten. Het werk is heel stressvol, zeker met weinig ervaring. Mijn huidige werkgever is een vrouw, zij communiceert heel goed. Bij haar kan ik het kwijt als het me te veel wordt. Dat vind ik erg fijn."
"Mensen hebben geregeld hele lompe vooroordelen. Ze denken ten onrechte dat het werk niet ingewikkeld is. Ik vertel niet altijd meteen dat ik boerin ben, bijvoorbeeld in het datingsleven. Sowieso vind ik dat veel mensen te weinig stilstaan bij waar hun eten uit de supermarkt vandaan komt. Ze hebben geen idee wat er bij het produceren van die aardappel komt kijken. Daar wil ik graag meer bewustzijn voor creëren."
"Vooruitkijken kost me moeite. Ik verdien niet veel geld. Echte vrijheid om je eigen pad te kiezen heb je vooral met een eigen bedrijf. Maar land aanschaffen is duur. Misschien kan ik uiteindelijk samen met anderen iets beginnen of overnemen. Wie weet."
'Kutboeren' is een vierdelige online serie van KRO-NCRV's Brandpunt+, laat het programma weten in een bericht. Boeren kwamen de afgelopen jaren veelal boos in beeld, omdat ze het niet eens waren met het stikstofbeleid. Is dat alles wat boeren zijn? Boze slopers? In'K*tboeren' loopt KRO-NCRV mee met vier boeren: de nieuwe generatie - opgroeiend in een sterk gepolariseerde tijd waarin boeren vaak in het centrum van de aandacht staan.
Maak binnen 1 minuut een gratis account aan en krijg toegang tot extra artikelen.
Gelieve een geldig e-mailadres in te geven.
Source: Nu.nl algemeen