Recensent Mark Moorman gidst u door het grote aanbod op de streamingplatforms. Deze week het derde seizoen van Bridgerton (Netflix) en het eigenaardige Sugar (Apple TV Plus).
Mark, je wilde het hebben over het nieuwe seizoen van de populaire serie Bridgerton. Waarom zag je maar vier afleveringen?
‘Omdat het derde seizoen van Bridgerton is opgedeeld in twee delen. Dat doet Netflix wel vaker met succesvolle series, zoals met Stranger Things en The Crown. Ook Bridgerton is een van die grote klappers. De rest van de afleveringen staat vanaf 13 juni online.
‘De serie is gebaseerd op de Regency-romanceboeken van Julia Quinn. Elk seizoen is het verhaal van één sociaal seizoen binnen de adellijke klassen van Londen in de vroege 19de eeuw. Die elite gaat naar allerlei galafeesten om zo een huwelijkspartner te vinden. Bridgerton draait om het spanningsveld tussen liefde en sociale posities.
‘Verwacht geen realistisch tijdsbeeld. Je kijkt naar een enorme suikertaart, met de kenmerken van een kostuumfilm. Maar de kostuums zijn een stuk bonter dan wat men droeg in dat tijdperk. Daarnaast was de Britse adel een overwegend witte aangelegenheid, terwijl de seriemakers bij hun casting juist hebben gekozen voor diversiteit.
‘Dit seizoen is de leukste verhaallijn voor Penelope Featherington (actrice Nicola Coughlan). Zij schrijft onder het pseudoniem Lady Whistledown een pamflet vol roddels en scherpe karakteriseringen, wat door iedereen met rode oortjes wordt gelezen. Muurbloempje Penelope had de hoop op een geschikte man opgegeven, maar gaat dit seizoen juist de strijd weer aan.
‘Ze doet dat met hulp van haar vriend Colin Bridgerton. Hij souffleert haar hoe ze moet bewegen in de hoogste kringen. Natuurlijk wordt ze uiteindelijk verliefd op Colin, en volgen we de spanning tussen hun oude vriendschap en de nieuwe gevoelens die ze al dan niet voor elkaar koesteren. Dat wordt smakelijk en met ruisende rokken geserveerd, dus de liefhebbers zijn weer helemaal thuis in deze vroeg 19de eeuwse wereld.’
Je keek ook naar Sugar, een serie die je ‘eigenaardig’ noemde.
‘Sugar staat op Apple TV Plus – ik kom eigenlijk nooit iemand tegen die iets van deze streamingsdienst kijkt, terwijl ze wel een eigen stijl van series hebben: sterren, hoge budgetten en een tikje absurdistisch. In de serie volgen we John Sugar uit Los Angeles (acteur Colin Farrell). Hij is gespecialiseerd in het terugvinden van vermiste personen en rijdt rond in een kek sportautootje.
‘Zeker in het begin is Sugar heel aangenaam om naar te kijken. Het is een heerlijk, klassiek genre. Maar er is meer aan de hand. John Sugar werkt voor een mysterieuze organisatie en hij heeft telkens flashbacks naar klassieke films over privédetectives. Vrij ver in de afleveringen zit een wending, die alles wat deze serie lijkt te zijn op losse schroeven zet. Dat maakt het wat ingewikkeld. Ik kan er echt niet méér over verklappen, want dan verpest ik de serie. Maar aan het eind van de rit was ik er een beetje dubbel over.
‘Farrell is een leuke acteur om naar te kijken, en de rol van privédetective zit hem als gegoten. Ik had liever gezien dat ze de eenvoudigste opzet hadden aangehouden: die van Colin Farrell in een sportauto, op zoek naar verdwenen mensen in Los Angeles. Dat was genoeg geweest wat mij betreft.’
Source: Volkskrant