Tennisser Botic van de Zandschulp, ooit de nummer 22 van de wereld, twijfelt openlijk over de voortzetting van zijn loopbaan. Zijn entourage hoopt nu maar dat het slechte gevoel van zijn ontluisterende uitschakeling langzaam wegebt. ‘Ik zie tijdens trainingen juist het vuur terugkomen.’
Het is maandag kort voor middernacht op Roland Garros, als Botic van de Zandschulp meldt te twijfelen over zijn toekomst als tennisprof. Hij heeft zojuist in de eerste ronde dik verloren. Hij is gefrustreerd en teleurgesteld, maar zijn onzekerheid bestaat al langer. Houden van het spel, maar worstelen met de druk en spanning bij het spelen van wedstrijden; de Nederlander is daarin niet de eerste.
Een dag later maakt Van de Zandschulp (28) zich na een korte nacht op voor een dubbel met landgenoot Robin Haase. Zijn toekomst op de lange termijn is dan wel ongewis, op de korte termijn is het goed om te spelen, denkt zijn begeleidingsteam. Ontspannen, aan de zijde van de 37-jarige Nederlandse routinier. Pogen te laten zien wat in trainingen wel lukt, maar maandagavond laat op baan 13 misging: met plezier en op niveau spelen.
Over de auteur
Lisette van der Geest is sportverslaggever voor de Volkskrant en schrijft over olympische sporten als schaatsen, zwemmen en tennis.
Van de Zandschulp was de nummer 22 van de wereld. Op Wimbledon haalde hij twee jaar geleden de vierde ronde, een jaar daarvoor stond hij bij de US Open in de kwartfinale. Maar daarna kampte hij met blessures. Hij verloor op dramatische wijze de finale van het tennistoernooi in München, waar hij vier wedstrijdpunten liet liggen. Er kwamen diverse trainerswissels. Kwakkelend viel hij vorige maand uit de top-100 van de wereldranglijst. Inmiddels bezet hij plaats 102.
Vol overtuiging vertelde hij eerder in de week over zijn recente coachwissel: terug bij Peter Lucassen (36), met wie hij tot ruim een jaar geleden werkte en met wie hij de top-30 van de wereld bereikte. Er waren het afgelopen jaar een aantal succesjes. Zoals de beslissende partij in de Davis Cup afgelopen februari, waar hij juist niet onder de druk bezweek en de winst voor Nederland binnensleepte. Het plezier in trainingen kwam terug. Maandagochtend stond hij tijdens zijn warming-up nog lachend op de baan.
Soms is het goed even uit elkaar te gaan, zei Van de Zandschulp een paar dagen geleden in Parijs over zijn coach. Het is ook goed om weer samen te werken, zei hij ook. Ze denken precies hetzelfde over tennis, over tactieken. Maar maandagavond in de eerste ronde tegen de Italiaan Fabio Fognini (6-1, 6-1, 7-5), kon Lucassen hem niet bereiken. ‘Er stond een heel andere speler.’
Van de Zandschulp was daar zijn eigen tegenstander. ‘Iedereen heeft natuurlijk wel eens een mindere dag, maar als het er te veel zijn moet je je afvragen of dit het nog wel is’, zei de tennisser na afloop.
Twee jaar geleden trok Naomi Osaka zich terug van Roland Garros, om haar mentale gezondheid. Ze bekende met angst en depressie te kampen. Kiki Bertens gaf tijdens haar loopbaan aan vaak gehinderd te worden door zenuwen die verlammend werkten. Lucassen, die in het verleden voor de Amerikaanse tennisbond werkte, weet: ‘Tommy Paul en Taylor Fritz zijn superhelden in het tennis, maar ook zij zijn door bizarre worstelingen gegaan van hun 17de tot hun 20ste. Ik denk dat alle spelers worstelen.’
Iga Świątek, de Poolse nummer 1 van de wereld, werkt al ruim vier jaar met een vaste sportpsycholoog die met haar meereist in de tour. Zij was een deel van de sleutel voor haar succes, zo stelde Swiatek vaker. Er is nu meer aandacht voor, maar het is geen trend, niet alleen van deze tijd. Paul Haarhuis herinnert zich hoe Sjeng Schalken vroeger kon zeggen: ‘Ik ga weer de hel in’, als er een wedstrijd wachtte. Zelf genoot de Davis Cup-captain juist van strijd op een podium.
Van de Zandschulp is introvert, wat maakt dat hij soms ongeïnteresseerd over kan komen. Maar hij is juist hard voor zichzelf. Hij is een perfectionist. Hoofdschuddend liep hij maandagavond over de baan, zelfs als hij net een punt had gemaakt. Het gevoel wat bij hem overheerste: dit is de slechtste wedstrijd die ik ooit heb gespeeld. Het zelfvertrouwen ontbreekt na een lastiger jaar. Dat helpt niet. Sterker nog: om terug te komen, moet Van de Zandschulp juist veel wedstrijden spelen, waarmee hij nu zoveel moeite heeft.
Hij werkt aan zijn mentale ontwikkeling, vertelt Lucassen dinsdagmiddag, terwijl zijn pupil wacht tot de regen stopt en de wedstrijddag kan beginnen. De coach zwakt het relaas van Van de Zandschulp van de avond ervoor af, maar zegt tegelijkertijd niet dat de gedachte aan stoppen verdwenen is. ‘Eerst hier dubbelen, daarna kijken we verder’, herhaalt hij.
Het allerbelangrijkste is dat Van de Zandschulp gelukkig is, stelt Lucassen. Maar dat kan ook met tennis, denkt hij. ‘Het is moeilijk om die worsteling te zien. Maar des te gaver is de uitdaging: kijken of de fijne momenten die we ook zien, vaker kunnen voorkomen. Ik zie tijdens trainingen juist het vuur terugkomen.’ In Parijs duurt de carrière van Van de Zandschulp in ieder geval nog minstens één dag langer: door regen wordt het dubbel uitgesteld.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant