Het vragenuur is net onderweg als er een nieuwbericht verschijnt: om vijf uur zal er een persconferentie zijn met formateur Richard van Zwol en Dick Schoof, onze nieuwe premier van wie we tot deze middag nog nooit hadden gehoord.
Opwinding. Maar eerst het vragenuur, waar Peter de Groot (VVD) vragen stelt over de veiligheid van grote gebouwen, omdat dit weekend de garage van het ziekenhuis in Nieuwegein deels instortte. Hij doet dat in gewone taal voor de mensen. ‘Als ik met mijn zoontje naar een voetbalstadion ga, moet het gewoon veilig zijn.’ Het lijkt erop dat het toezicht op de bouw niet toereikend is, zegt De Groot. ‘Ik baal daarvan.’
Aaf Brandt Corstius doet eens per week op geheel eigen wijze verslag van een debat in politiek Den Haag.
Elders in het parkeergaragedebat vergelijkt Merlien Welzijn (NSC) het deugdelijk inspecteren van gebouwen met een huisarts die je nakijkt als je ‘pijn in je linkerneusgat’ hebt. ‘Voor mij klinkt het een beetje alsof ik naar de dokter ga omdat ik pijn heb in mijn linkerneusgat en dat er heel deskundig, maar uitsluitend naar mijn linkerneusgat gekeken wordt’, aldus Welzijn. ‘Waarom wordt er niet breder gekeken? Kijk in het rechterneusgat, in de keel en in de oren!’
Rob Jetten (D66), die de vragen beantwoordt, vindt dit een doodnormale analogie. Hij beaamt dat je ‘in de breedte naar veiligheid moet kijken’, maar zegt meteen ook dat ‘je veiligheidscultuur nooit af is’. Dat is eerlijk, maar voelt niet, nou ja, heel veilig.
Terwijl de Kamerleden gaan stemmen over het bespuiten van ‘druiven en ander zacht fruit’ gaan de journalisten naar beneden voor de persconferentie van de plots vooruitgeschoven Schoof.
Terwijl Van Zwol de introductie doet, kijkt Schoof met priemende blik de zaal rond. Roodomrande ogen, rode wallen. Misschien heeft hij weinig geslapen de afgelopen tijd. Ik probeer te zien of hij What the actual fuck?! denkt, maar dat straalt hij niet uit.
‘Een hele sterke man’, heeft Wilders hem vanmiddag genoemd: verder weten we nog niets.
Schoofs gelaat doet denken aan een Hollywoodacteur op leeftijd, zo eentje die steeds interessantere rollen krijgt. De journalisten in het zaaltje kijken al net zo priemend naar hem. Ze zijn er allemaal: Jaïr Ferwerda, Wouter de Winther, Nynke de Zoeten, Thierry Baudet. Thierry Baudet? Ja, daar zit hij, op een stoel naast een journalist.
Vlak voor de persconferentie heeft Baudet tegen de pers gezegd: ‘Nederland heeft gestemd op Geert Wilders en we krijgen een voormalige PvdA-ambtenaar die mensen jarenlang heeft zitten bespioneren.’ Dat Baudet hier ineens zit, lijkt dus ergens wel een beetje op een soort van intimidatie.
Als Schoof begint te praten, blijkt dat hij een zachte stem heeft, een groot contrast met het geschal van veertien jaar Mark Rutte. Schoof zegt dat hij veel met zijn vriendin en volwassen kinderen heeft gepraat de afgelopen tijd, dat ze elkaar ‘diep in de ogen’ hebben gekeken. Een verslaggever van BNR wil weten of hij zich verwant voelt met de PVV. ‘Ik ben partijloos’, zegt Schoof. Op de vraag van Elsevier antwoordt hij dat hij jaren geleden zijn lidmaatschap van de PvdA heeft opgezegd. ‘Ik voelde me niet meer verwant.’
Als laatste mag de internationale pers een vraag stellen – nou ja, een Nederlandse redacteur van persbureau Reuters. ‘What does this moment mean for you personally?’ wil ze weten. Schoof antwoordt dat het een very intense moment is.
Dan is hij weg. Iedereen kijkt elkaar beduusd aan.
Een verslaggeefster laat op haar telefoon zien op wie Dick Schoof lijkt: Billy Bob Thornton, de acteur, vooral in zijn rol als president van Amerika in Love Actually – die Amerikaanse president die de jonge medewerkster van de Britse premier probeert te zoenen terwijl de Britse premier zélf al een geheime relatie met de jonge medewerkster heeft. (Dat laatste vonden we in 2003 heel normaal.)
Ik noteer dat Schoof op aanvullende Engelse les moet, en natuurlijk op een mediatraining die de gehele zomervakantie duurt. Dan is er nog zijn internationaal gezien onhandige voor- en achternaamsituatie – als een Aaf weet ik dat Schoof niet werkt in het buitenland. Gewoon maar accepteren dat iedereen je voortaan Skoef zal noemen.
Source: Volkskrant