Maandag kwam een Egyptische soldaat om het leven bij een schietincident met het Israëlische leger aan de grens met Gaza. Maar tot escalatie leidt dat voorlopig niet; Egypte heeft er vooral belang bij dat alles bij het oude blijft.
Bij een schietincident aan de grens tussen de bezette Gazastrook en Egypte is maandag één Egyptische soldaat gedood. Ook vielen er meerdere gewonden aan zowel Israëlische als Egyptische kant. Het gaat om een pijnlijk incident voor beide landen, die een vredesverdrag hebben en geen belang hebben bij een verdere escalatie. Zowel Caïro als Tel Aviv heeft een onderzoek naar de toedracht beloofd.
Volgens bronnen van persbureau Reuters zag een Egyptische soldaat vanuit een wachttoren aan de grens hoe een Israëlisch gevechtsvoertuig een aantal Palestijnen achtervolgde, om hen vervolgens te doden. Bij die achtervolging zouden de Israëliërs de grens met Egypte zo dicht zijn genaderd dat de soldaat het vuur opende. Aan Israëlische kant zou vervolgens zijn teruggeschoten, waarbij de soldaat werd gedood. Andere media betwisten deze versie en zeggen dat de eerste schoten door het Israëlische leger zouden zijn gelost.
Over de auteur
Jenne Jan Holtland is correspondent Midden-Oosten voor de Volkskrant. Hij woont in Beiroet. Hiervoor was hij correspondent Centraal- en Oost-Europa.
Veelzeggend was de wijze waarop beide landen in de uren daarna probeerden het incident zo klein mogelijk te houden. De Israëlische militaire censor trachtte het aanvankelijk helemaal uit de pers te houden, maar kwam daarop terug. Egyptische media – vrijwel allemaal onder overheidscontrole – hielden zich stil. Dat veranderde pas toen de legerwoordvoering een summiere verklaring naar buiten bracht.
Achter de schermen lopen de diplomatieke spanningen niettemin op, met name sinds de overname door het Israëlische leger van de cruciale grensovergang bij Rafah. Egypte beschouwt die overname als een schending van het decennia oude vredesverdrag (1979) tussen beide landen, en heeft uit woede zijn kant van de grens gesloten. ‘Zolang de Israëlische strijdkrachten bij de grensovergang bij Rafah blijven, zal Egypte geen enkele vrachtwagen (met hulpgoederen, red.) naar Rafah sturen’, zo zei een anonieme Egyptische functionaris tegen de The Wall Street Journal.
Volgens diezelfde krant overweegt Caïro de eigen ambassadeur uit Tel Aviv terug te roepen. Eerder kondigde de regering van president Abdel Fattah al-Sisi aan dat het land zich bij de Zuid-Afrikaanse klacht tegen Israël bij het Internationaal Gerechtshof ging aansluiten wegens mogelijke genocide tegen de Palestijnen.
Laat Sisi zijn spierballen rollen, nu er ook een Egyptische dode gevallen is? Dat is waar veel jonge activisten om vragen. Ze zien de verwoestingen en dode Gazanen op tv en sociale media en snakken naar een hardere opstelling van hun land. Toch gebeurt dat nog niet. Althans niet in het openbaar.
De reden is simpel: Egypte, ofschoon het grootste Arabische land in de regio, is allang niet meer het zwaargewicht dat het ooit was. Het heeft weinig onderhandelingsruimte om iets te eisen. Sisi’s kabinet dreigde weliswaar een paar keer met het opzeggen van het genoemde vredesverdrag, maar feitelijk ziet iedereen dat als een loze kreet. Egypte krijgt jaarlijks meer dan een miljard euro aan Amerikaanse militaire steun, en die steun leunt in hoge mate op de vrede tussen Caïro en Tel Aviv.
Het land treedt op als bemiddelaar bij de besprekingen tussen Hamas en Israël, en heeft er alle belang bij om de deur naar beide partijen open te houden. Bovendien zijn er zwaarwegende economische belangen. Sisi’s regering importeert Israëlisch aardgas en kocht hoogwaardige Israëlische spionagesoftware om dissidenten te bespioneren. Niets wijst erop dat die relaties in het geding zijn. ‘Onder de geveinsde verontwaardiging lijken de zaken onveranderd te blijven’, concludeerde de bekende Egyptische blogger Hossam el-Hamalawy eerder deze maand.
Voor een deel van de eigen bevolking is dat een hard gelag. Demonstranten die de voorbije maanden de straat op gingen uit solidariteit met Gaza, kregen te maken met repressie en arrestaties. Die harde hand lijkt ingegeven door de vrees dat zulke straatprotesten zouden kunnen omslaan in antiregeringsdemonstraties.
De omgekomen soldaat, Abdullah Ramadan, werd dinsdagochtend begraven. Online verwijzen activisten naar een bericht dat hij eerder dit jaar op Facebook plaatste. ‘Gaza verkeert in nood ten overstaan van een wereld die zich doofstom houdt’, zo schreef hij toen. Of dat een verwijzing was naar zijn eigen regering, is onduidelijk, maar dat is wel wat menig Egyptenaar er nu in leest.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant