De omstreden gebedsgenezer Tom de Wal belooft genezing van autisme, kanker en homoseksualiteit. Vrijdag trapte hij een driedaagse campagne af in Maastricht, waar zo’n honderdvijftig mensen op afkwamen. ‘Maastricht gaat geraakt worden door de golf van opwekking, halleluja!’
‘Van harte welkom bij de genezingscampagne Maastricht, halleluja!’ Met zelfverzekerde stappen komt Tom de Wal – brede schouders, grijsblauw pak, messcherpe coupe – vrijdagavond het podium op. Zo’n honderdvijftig diepgelovige christenen, mensen met een zichtbare beperking en andere belangstellenden, jong en oud, zijn vanavond naar zijn genezingsdienst in het MECC-congrescentrum afgekomen.
‘De heilige Geest is hier vanavond!’, zegt De Wal. ‘God gaat bewegen, amen! Maastricht gaat geraakt worden door de golf van opwekking, halleluja.’ ‘Halleluja!’, roept het publiek.
Over de auteur
Abel Bormans is regioverslaggever van de Volkskrant in de provincie Zuid-Holland.
Dat gebedsgenezing anno 2024 weer landelijke aandacht krijgt, heeft alles te maken met de rijzende ster van de man op het podium: Tom de Wal, die pas net de dertig is gepasseerd. Autisme, kanker, homoseksualiteit – hij belooft in de naam van Jezus Christus mensen te ‘genezen’.
Zijn populariteit leidt tot grote zorgen in de Tweede Kamer. Demissionair minister Pia Dijkstra voor Medische Zorg (D66) zag zich genoodzaakt te waarschuwen voor De Wal. Ze roept mensen op zich te melden als zij menen slachtoffer te zijn geworden van zijn valse gezondheidsclaims. Pas dan kan zij namelijk in actie komen. Gebedsgenezing heeft een religieuze basis en religie mag vrij worden beleden in Nederland.
De Wal weet dat hij in de schijnwerpers staat. ‘Gelukkig zegt Paulus: het woord van Christus wordt gepredikt’, zegt hij vanaf het podium. ‘There is no such thing as bad publicity. De Tweede Kamer en de slechte journalistiek hebben het over ons gehad. Ze zeggen dat het nep is, dat er acteurs zijn, dat we jullie geld stelen. Nou, als je vanavond je portemonnee kwijt bent, ik was het niet!’
De Wal is niet tegen de medische wetenschap, benadrukt hij. ‘Artsen komen steeds verder, maar kunnen niet alles genezen. Terwijl: er is niets wat Jezus Christus níet kan genezen. Laat die dingen naast elkaar bestaan, amen!’ Het publiek: ‘Amen!’
In 2016 richtte Tom de Wal samen met zijn vrouw Femke Frontrunners Ministries op. Het is een op Amerikaanse leest geschoeide evangelische organisatie die het woord van God wil verspreiden, onder meer door gebedsgenezingsdiensten, een Bijbelschool (met dertig mensen in dienst), video’s op YouTube en boeken die zij uitgeven. Allemaal gratis.
Toch stroomt het geld bij Frontrunners Ministries binnen. Op hun website kan iedereen die wil ‘meebouwen aan het Koninkrijk Gods’ op een grote rode knop drukken om te doneren. En aan het einde van iedere gebedsbijeenkomst, ook vrijdagavond, wordt opgeroepen om te geven. ‘God gaf zijn enige zoon en wij mogen allemaal leren om te geven, halleluja’, zegt De Wal.
Op eerdere bijeenkomsten riep hij op om persoonlijke bezittingen – ‘je camper, bijvoorbeeld’ – van de hand te doen. De tactiek werkt: in 2022 kwam er 4,2 miljoen euro binnen, blijkt uit een jaarverslag. De Wal hoopt op meer: hij wil 12 miljoen euro ophalen om in zijn geboortedorp Dussen een religieus centrum neer te zetten van 121 meter lang, met gouden gevels.
Dan betreedt de band het podium. Het is tijd voor drie kwartier religieus geïnspireerde popmuziek. De leadzangeres begint met passie een lied voor God te zingen. ‘Wegbaner, wonderwerker, trouwe God, licht in het duister, dat is wie u bent, dat is wie u bent.’ Opzwepende drumbeats en epische keyboardtonen vullen de zaal.
Binnen de kortste keren raakt het publiek hevig in vervoering. De meesten zingen uit volle borst mee en heffen hun handen dankbaar ten hemel. ‘Weg-baner, wonder-werker.’ Een jonge Duitser met een baardje knielt en prevelt zachtjes zijn woorden tot God. ‘Licht in het dúíster.’
Daarna is De Wal weer aan zet. Hij is een charismatische spreker die Bijbelverzen uit de mouw schudt – nu eens Hebreeën 13:8, dan weer Lucas 5:12 – maar het publiek evengoed met humor aan zich bindt. Zo zegt hij dat een jonge vrouw met scoliose, een ernstig gekromde wervelkolom, na haar genezing nu ‘vijf koprollen per dag’ maakt. Of hij schakelt ineens over op een Brabants accent. ‘Kende gij Jezus al of wà?’
‘God is altijd al een genezende God geweest’, zegt De Wal, nu op serieuze toon. ‘Het hele Nieuwe Testament staat vol met verhalen dat Jezus wonderen verricht. Want ik genees niet, nee, Jezus geneest. Zeg eens: Jezus geneest.’ Het publiek: ‘Jezus geneest.’
Zo bouwt De Wal langzaam op naar de apotheose. De eerste gelukkige die zich op het podium mag melden is een jonge blonde vrouw die Rae heet. Ze heeft na een parachutesprong een ongeluk gehad. Sindsdien heeft ze last van haar rug en nek.
‘Geloof je dat Jezus je geneest?’, vraagt De Wal haar. Rae knikt van ja. De Wal: ‘Ik ga bidden en let eens op wat er dan gebeurt!’ Hij pakt haar bij haar nek en begint zijn bezwering. ‘In de naam van de here Jezus Christus, we nemen autoriteit, dat al je pijn uit je nek verdwijnt, dat God je nek recht zet in de naam van Jezus Christus…’ Tegen Rae: ‘Kom op! Begin maar te zwaaien met je arm.’
Rae zwaait haar arm – het lukt. De Wal kijkt triomfantelijk. Maar dan zegt Rae op zachte toon: ‘Met zwaaien heb ik nooit zo’n last. Na het slapen heb ik meestal pijn.’ De Wal: ‘Ah! Kom je morgen weer? Dan gaan we kijken of je beter bent.’
Hij wendt zich tot de zaal. ‘Wie hebben er nog meer last van nek of schouders?’ Zo’n tien bezoekers steken hun hand op. Ze worden tegelijkertijd onder handen genomen door de medewerkers van Frontrunners Ministries. Sommigen beginnen hevig te trillen. Een bejaarde man gaat zelfs onderuit.
Dan roept De Wal vanaf het podium: ‘Doe nú iets wat je voorheen niet kon!’
Een vrouw van middelbare leeftijd, die Hadassah heet, probeert met haar arm grote zwaaibewegingen te maken. Haar linkerschouder laat het niet toe. Maar als De Wal aan de zaal vraagt wie er allemaal genezen is, roept ze toch: ‘Ja!’
De Wal: ‘Jezus Christus geneest!’
Even later is Karolin, een Duitse vrouw met knieproblemen, aan de beurt. Ze wordt door een medewerkster van Frontrunners Ministries aangespoord om te gaan rennen. Ze krijgt zelfs een aansporend duwtje in de rug. Maar het gaat niet. Met een gepijnigde blik keert Karolin terug naar haar plek. Het wonder is uitgebleven.
De Wal: ‘Hoeveel mensen zijn hier gekomen met kanker in hun lichaam? Kom eens naar voren!’
Na afloop lopen twee vriendinnen – allebei dertigers, gelovig opgevoed en werkzaam in de zorg – met een gelukzalige blik in de ogen naar buiten. Ze willen liever niet met hun naam in de krant. De een, met een felgele jas, heeft vijf jaar geleden bij een ski-ongeluk een serieuze hersenschudding opgelopen, waar ze in het dagelijks leven nog altijd last van heeft. Ze onderging vanavond ook een poging tot genezing.
‘Ik ben vrij nuchter ingesteld’, zegt ze. ‘Als ik mensen zag trillen of door hun knieën zag zakken tijdens een genezing, dacht ik eerst altijd: doe even normaal. Maar nu begon ik zelf ook helemaal te trillen. Ik ben zó benieuwd of het morgen beter gaat.’
‘Niet iedereen geneest’, zegt haar vriendin. ‘In het ziekenhuis geneest óók niet iedereen.’ Toch is zij ervan overtuigd dat die mensen niet voor niets zijn gekomen. ‘Vanaf nu staan ze in contact met Jezus.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant