Soms voelt het tijdens de Pink Friday 2-wereldtour van de rapper en zangeres dan ook alsof je wordt overbluft door oppervlakkigheid.
Rond half elf stijgen de boe’s op in de Ziggo Dome. Madame Minaj laat lang op zich wachten. Na een set van twee uur van de opwarm-dj en nog eens 45 minuten stilte is het eindelijk zover. En de ergernis wordt meteen aan gort geslagen door keiharde beats en een overdonderend visueel schouwspel. Video’s op een verzameling schermen die ook als een skyline dienen, vlammenwerpers, rookblazers en lasers.
En daar staat ze dan in haar glitterbadpak en zilveren lieslaarzen: Nicki Minaj, de rapper/zangeres die met haar Pink Friday 2-wereldtour het record behaalde van meest winstgevende tournee van een vrouwelijke rapper. Een hiphop-Madonna want Minaj paradeert als sexy despoot tussen al het spektakel ter harer eer.
Over de auteur
Pablo Cabenda is sinds 2002 freelance journalist die onder andere werkt voor de Volkskrant. Hij schrijft over popmuziek en human interest.
En het podium blijkt wederom een natuurlijke habitat voor Minaj. De exhibitionistische heerseres die op Feeling Myself diep hurkt, haar jurkje omhoog laat kruipen en de zaal vol zicht gunt op het kruis van de Koningin van Rap.
De meest virtuoze vrouwelijke rapper spuugt haar woorden uit met een kracht die constant is terwijl de muziek om haar heen voortdurend van kleur verandert. Van de loodzware trapbassen van FCTU die je lijf masseren tot Needle met een sensueel dancehallritme en rapper Drake op tape.
Maar live zingen doet Minaj niet. En soms voelt het alsof je wordt overbluft door oppervlakkigheid. Aan het eind van het concert rijgt Minaj haar grootste hits aaneen. Anaconda, Superbass en de platte dance van Starships vormen een veredelde party playbackshow waarop Minaj haar vocalen aan een tape toevertrouwt en haar stem liever gebruikt om het publiek op te jutten. Dat verleidelijke exhibitionistische richt zich dan meer op wat Minaj is dan op wat ze kan.
Pop
★★★☆☆
Door Nicki Minaj
23/5, Ziggo Dome, Amsterdam
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant