Voor het eerst in zijn Formule 2-carrière mocht Richard Verschoor een hoofdrace vanaf pole-position vertrekken en met Monaco deed hij dat meteen op de mooist mogelijke locatie. De Nederlander hield het hoofd koel bij het doven van de rode lichten en ging als leider de eerste bocht in, gevolgd door Isack Hadjar en Paul Aron.
Victor Martins had vanaf de tweede positie juist geen goede start en viel maar liefst dertien plekken terug, tot P15. Oliver Bearman kwam daarentegen uitstekend weg: de enkelvoudig Formule 1-coureur ging van P12 naar P7. Bearman werd daarbij geholpen door zijn bandenkeuze. De Brit ging van start op supersofts, terwijl de coureurs vooraan op softs reden. Ook Gabriel Bortoleto en Enzo Fittipaldi vertrokken op supersofts. Ook de Brazilianen, gestart als respectievelijk negende en elfde, kwamen na de eerste ronde door in de top-tien: P8 en P10.
Verschoor stond aanvankelijk onder druk van Hadjar, maar hij bleef rustig en trok vervolgens zelfs een gat naar de Fransman. In de negentiende van in totaal 42 ronden had Verschoor een marge van ruim 3,5 seconde naar Hadjar, maar toen ging het mis. “I’m breaking down”, meldde Verschoor via de radio. Hij verloor veel snelheid in de tunnel, maar het lukte hem Hadjar wel achter zich te houden. Daarvoor moest Verschoor wel de chicane uitkomen tunnel afsteken.
Daarna bleef de snelheid er redelijk inzitten bij Verschoor, ondanks dat zijn wagen verre van goed klonk. Niettemin kwam Verschoor in de 23ste ronde als leider naar de pits om zijn softs in te ruilen voor softs. Zijn concurrenten waren in de ronden daarvoor al van banden gewisseld.
Bij het uitrijden van de pitstraat klonk de auto van Verschoor nog steeds niet goed, maar hij had nog steeds de (virtuele) koppositie in bezit. Dat was echter niet voor lang. In de daaropvolgende ronden viel onze landgenoot steeds verder terug. Tot overmaat van ramp incasseerde hij ook nog een tijdstraf van vijf seconden wegens het afsnijden van de chicane in de negentiende ronde. Verschoor loste die tijdstraf nog in en reed een ronde later opnieuw de pitstraat, ditmaal om de strijd definitief te staken. Hij stapte vol frustratie uit, smeet zijn stuur weg en nam zichtbaar geëmotioneerd plaats in de pitbox van Trident.
Door het uitvallen van Verschoor kwam de (virtuele) leiding bij Hadjar terecht, maar ook hij zou de race niet winnen. Zak O'Sullivan reed op de daadwerkelijke koppositie, maar moest nog een pitstop maken. De Brit gokte op een (virtual) safety car en die kwam er ook. In de veertigste ronde parkeerde Joshua Duerksen zijn auto naast de baan, nadat hij bij het uitrijden van de pitstraat Zane Maloney over het hoofd had gezien. De twee maakten contact, waarbij Maloney zelfs door de lucht vloog.
Maloney kon wonder boven wonder verder, maar Duerksen niet. Om zijn auto te kunnen bergen, was er een virtual safety car nodig. O’Sullivan was scherp, kwam meteen de pits binnen en kwam als leider weer naar buiten. Door de virtuele neutralisatie kon de concurrentie immers niet op volle snelheid rijden. Voor O’Sullivan, bezig aan zijn eerste seizoen in de klasse, is het zijn eerste triomf in de Formule 2.
Source: Motorsport