BBB-leider Van der Plas markeerde het nieuwe politieke tijdperk: het doet er niet toe wat een kabinet bereikt, als het maar laat zien wat het probeert.
De formerende partijen zullen niet ontevreden zijn. Na de chaotische presentatie van hun hoofdlijnenakkoord en de aftocht van de kandidaat-premier, stond de oppositie deze week klaar om de vier uiteen te drijven. Dat bleek lastiger dan gedacht. Hoe snerpender de kritiek, hoe meer de vier naar elkaar toe kropen.
Dat is een vertrouwd proces – kabinetten gaan nooit ten onder door toedoen van de oppositie – maar toch viel op hoe met name Pieter Omtzigt, bij wie de zwakke plek werd vermoed, zich heeft verzoend met zijn lot in deze coalitie: hij zal voorlopig onvermoeibaar blijven betogen dat de scherpste kanten van het PVV-programma in de formatieonderhandelingen zijn ontmanteld, dat belangrijke delen van zijn eigen programma wél zijn overgenomen en dat het avontuur daarom de moeite waard is: ‘Er gaan belangrijke wissels om.’
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Zijn coalitiepartners knikten instemmend, en kregen donderdag de bevestiging dat zij in elk geval voor hun eigen kiezers op de goede weg zijn: die zijn in overgrote meerderheid enthousiast over het kabinet-in-wording. In het algemeen is de stemming in het land nu positiever dan bij het aantreden van de vorige twee kabinetten.
Dat kiezers een strenger immigratiebeleid wensen, is al jaren een feit. Het is geen gewaagde veronderstelling dat zij ook de duidelijkheid waarderen: even geen moeilijk uit te leggen compromissen door het politieke midden, zoals in de afgelopen twaalf jaar, maar een hard en restrictief asielbeleid en in Brussel demonstratief de kont tegen de krib als het gaat om het Europese natuurbeleid.
Voor de politieke verhoudingen heeft dat een voordeel: het blaast nieuwe zuurstof in het politieke debat. De kans is groot dat dat uiteindelijk ook de linkse oppositie ten goede komt. In het hele tijdperk-Rutte scoorden PvdA, GroenLinks, D66 en SP samen nooit zo goed als na Ruttes samenwerking met Wilders in Rutte I.
Dat er een nieuw politiek tijdperk aanbreekt, bleek deze week eens te meer. Veel aandacht ging uit naar de natuurlijke tegenpolen Wilders en Omtzigt, maar het was BBB-leider Van der Plas die het duidelijkst markeerde uit welke hoek de wind nu waait. Zij is er oprecht van overtuigd dat het er voor haar kiezers niet toe doet wat een kabinet bereikt, als het maar laat zien wat het probeert.
Ze erkende volmondig dat ook zij nog moet zien of het lukt om Brussel soepeler natuurregels te ontfutselen. Maar daar gaat het haar in wezen niet om: ‘Boeren snappen heel goed dat wij dat containerschip niet in één keer kunnen draaien. En als het niet lukt, maar ze hebben wel gezien dat we er kei- en keihard voor strijden, dan krijgen ze weer vertrouwen in de toekomst. Dan gaan ze weer investeren, weer dingen doen. Wij geven mensen weer hoop. Wat we regelen, regelen we. En wat niet kan, zullen we uiteindelijk zien.’
Ja, dat is schaamteloos politiek opportunisme, want veel zal inderdaad niet blijken te kunnen. Maar de ervaringen uit het buitenland – die met Donald Trump in de VS voorop – bewijzen dat een regering er lang mee kan wegkomen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant