Nou, het was wel een beetje ordinair geworden in het Kamerdebat, zei Hélène Hendriks woensdagavond in De Oranjezomer. Vooral toen Rob Jetten ‘allerlei gekke vragen’ stelde aan Caroline van der Plas over de plannen rond seksuele voorlichting uit het hoofdlijnenakkoord. Jetten had willen weten wat er precies wordt bedoeld met ‘politiek neutrale seksuele voorlichting’.
Van der Plas was vervolgens begonnen over de ‘gekkigheid die over kinderen wordt uitgestort als ze 5 of 6 jaar zijn. Dat ze leren hoe ze, nou ja – mag ik het woord zeggen? Nee? – nou, bepaalde seksuele handelingen moeten verrichten aan de onderkant van het lichaam van een ander persoon.’
Juist met dat ongezegde woord creëerde Van der Plas uiteraard een totaal oversekst beeld van de gemiddelde basisschool – alsof alle leerlingen daar onderworpen worden aan een kleutercursus rimmen.
Over de auteur
Doortje Smithuijsen is filosoof en journalist. Voor de Volkskrant schrijft ze essays en reportages.
Schokkend, vond tafelgast Heleen van Royen. ‘Er worden helemaal geen rare dingen geleerd aan jonge kinderen, over dingen doen bij het andere geslacht.’
Maar toch, met 6 jaar al seksuele voorlichting, brak Jack van Gelder in, ‘vind ik wel erg vroeg’. Nou, zei Van Royen, ze leren dan vertrouwd te raken met hun lichaam, grenzen aangeven. ‘Dat als iemand iets doet wat jij niet wil, dat je dan zegt: nee.’ Van Gelder: ‘Dat is wat anders.’
Is dat wat anders? Hoezo eigenlijk? Zou een onderwerp als consent niet bij uitstek onderdeel moeten zijn van zinnige seksuele vorming? Van Royens verhaal werd gesteund door Rutger Castricum, die zelf jonge kinderen heeft, en van hen niets geks hoort over de voorlichting op school. ‘Dan gaat het over hoe je met elkaar omgaat. Elkaar aanraken, wat normaal is. Heel onschuldig eigenlijk.’
Hendriks wilde nog wel van Van Gelder weten hoe hij zijn eigen kinderen seksueel had voorgelicht.
‘Ik heb één zoon’, zei Van Gelder. ‘En, ehhh...’ – je zag hem denken: misschien toch iets vergeten in de opvoeding – ‘die heeft het proefondervindelijk uitgevogeld.’ Niks verteld?, vroeg Hendriks door. ‘Nee. Ik heb thuis ook geen seksuele voorlichting gehad. En het is toch allemaal goed gekomen.’
Van Gelders houding is exemplarisch voor de manier waarop veel mensen naar seksuele voorlichting lijken te kijken: als iets wat vooral draait om een plastisch ‘hoe moet wat’, in plaats van om de vraag hoe je op een verantwoordelijke manier intiem bent met een ander. En vooral: als iets wat voor henzelf en hun eigen kind niet zo relevant is, want zij zouden toch nooit iets geks doen.
‘Een ander kan er behoefte aan hebben’, concludeerde Van Gelder. ‘Maar ik heb dat niet gehad.’
Hendriks had nog kunnen opmerken dat bij seks doorgaans een partner komt kijken, dus dat die ‘behoefte’ niet alleen draait om jezelf. Maar toen was de De Oranjezomer alweer door naar Frans Timmermans, die door Van Gelder eerder deze week zonder duidelijke aanleiding maar tot hilariteit van de kijkers was omgedoopt tot ‘tuinkabouter’.
Die aanval trok hij nu weer in. Reden: ‘Hij is groter dan ik.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant