Nikwi is in 1995 uit China geadopteerd tijdens de Chinese eenkindpolitiek. Dat beleid werd in de jaren zeventig ingevoerd en hield in dat ieder stel maar één kind mocht krijgen. Pas in 2016 werd het beleid aangepast.
"Ik dacht altijd dat ik was afgestoten door mijn familie", zegt Nikwi. In haar Chinese documenten is het onduidelijk waar ze is gevonden. Uiteindelijk werd ze geadopteerd door haar Nederlandse ouders.
Nikwi ontmoette haar biologische ouders in 2019. Zij vertelden een compleet ander verhaal dan het Chinese tehuis. "Mijn biologische vader had mij naar een verre tante gebracht die mij moest opvoeden, maar daar werd ik met geweld weggehaald. Toen mijn vader terugkeerde, ontdekte hij dat ik weg was."
Hoe het met de verre tante is, weet Nikwi niet. "Als ik mijn biologische vader vraag naar deze tante, wil hij het er niet over hebben. Het is een open zenuw." Dat is voor Nikwi moeilijk. "Ik vind dat ik het recht heb om dit te weten."
In Nederland had Nikwi een veilige jeugd, maar ze voelt ook een groot gat. "Er was geen mogelijkheid om vragen te stellen over adoptie, of ruimte om met soortgenoten te praten over mijn gevoelens. Je kent je wortels niet en ik had het gevoel dat ik die nooit ging leren kennen."
Mede daarom heeft ze last van terugkerende depressies. Ze twijfelt aan haar eigenwaarde en bestaansrecht. "Hoe moet je met jezelf omgaan, als je met een gapend gat op de wereld bent gekomen?"
Ook schaamde Nikwi zich jarenlang voor haar Aziatische uiterlijk. "Ik wilde niets liever dan blond zijn en blauwe ogen hebben. Ik wilde niet met Aziaten geassocieerd worden en durfde hen niet aan te kijken." Daar heeft ze zich overheen gezet. "Het helpt mij om de Chinese cultuur te leren kennen en begrijpen. Maar het gat dat is ontstaan, vul je niet door relaties en vrienden. Het gaat nooit weg."
Jade is ook geadopteerd uit China. Zij werd vanwege de eenkindpolitiek naar haar oma en tante gebracht, die haar naar een pleeggezin brachten. Ze belandde per ongeluk bij een ander gezin dat al een zoon had en woonde daar drie jaar. Toen de Chinese overheid erachter kwam, belandde zij via pleegouders in een kindertehuis. "Het tehuis vertelde dat ze een periode niet langs konden komen en na drie maanden was ik geadopteerd."
"Toen ik in Nederland was, stuurden mijn Nederlandse ouders regelmatig foto's naar het tehuis", vertelt Jade. Via via kwam één foto bij haar geboortevader terecht. "Hij heeft jarenlang, tot onze ontmoeting in 2018, met deze foto rondgelopen."
Jade kwam tijdens de zoektocht naar haar geschiedenis nieuwe dingen over zichzelf te weten. Zo bleek ze ruim één jaar ouder te zijn dan Nederlandse documenten aangaven. "Ik was wijs voor mijn leeftijd en werd op mijn vijfde onderzocht in het Radboud Ziekenhuis. Die psychische en fysieke tests gaven de doorslag." Uit haar Chinese documenten blijkt later dat ze anderhalf jaar ouder is.
Tim en zijn tweelingbroer werden in 1979 vanuit Indonesië geadopteerd. Zijn adoptieouders was jarenlang verteld dat zijn biologische ouders 'te arm' waren om voor hen te zorgen.
Via televisieprogramma Spoorloos wist Tim zijn geboorteouders te vinden. Zij hadden een ander verhaal: "Mijn moeder vertelde dat er na onze geboorte een Chinese vrouw kwam, die ons in een kindertehuis wilde verzorgen."
Kort daarna ontving zijn moeder de boodschap dat Tims broer was overleden, wat een leugen was. Het tehuis repte ook over hoge zorgkosten, die zijn geboorteouders niet konden terugbetalen. "Als alternatief konden mijn ouders mij afstaan en werden hun schulden kwijtgescholden. Dat deden ze, waarna ze een treinticket en anderhalve gulden ter compensatie kregen", zegt Tim.
Tim werd na een lastige jeugd op zijn vijftiende uit huis gezet door zijn adoptiemoeder, die inmiddels is overleden. Het zette hem aan het denken over zijn eigen biologische familie. Na speurwerk bleek dat Tim ook tweelingzussen had die ter adoptie zijn afgestaan. Inmiddels heeft hij zijn familie in Indonesië acht keer bezocht. "Het voelde als thuiskomen. Als ik geen gezin in Nederland had, zou ik er graag willen wonen."
Jade beaamt dit, ondanks dat haar dossier niet klopte met de werkelijkheid. "Toch ben ik goed terechtgekomen en ben ik blij met mijn leven hier. Ik kan niet zeggen of ik een beter leven daar had gehad."
Tim, Nikwi en Jade weten niet of ze zelf een kind zouden adopteren. "Ik vind het heel heftig om te bedenken dat een jong kind ineens uit hun gezin en land naar elders wordt verplaatst", zegt Nikwi. Ook stippen Jade en Tim aan dat het voor geadopteerden lastig is om hun geboortefamilie te vinden door verkeerde of gebrekkige informatie. En het kost geld om de documenten aan te passen.
Tim voegt daaraan toe: "Het moet per situatie worden bekeken: heeft een kind echt baat bij adoptie? Ik vind vaak van niet. Ik was in Indonesië misschien wel gelukkiger geweest dan dat ik nu in Nederland ben."
Maak binnen 1 minuut een gratis account aan en krijg toegang tot extra artikelen.
Gelieve een geldig e-mailadres in te geven.
Source: Nu.nl algemeen