Met deze formidabele prequel van Mad Max: Fury Road (2015) toont de inmiddels 79-jarige regisseur George Miller zich nog altijd onovertroffen in krankzinnige spektakelscènes. Die zijn vormgegeven als een uitzinnige rockopera, maar dan met grote motoren, trucks en auto’s.
‘Heb je het in je om het episch te maken?’, vraagt de gestoorde krijgsheer Dementus (Chris Hemsworth) ergens in Furiosa: A Mad Max Saga aan titelheld Furiosa (Anya Taylor-Joy). In George Millers nieuwe actiemeesterwerk maakt Furiosa al jaren jacht op Dementus, al heeft die inmiddels geen idee meer wie hij precies voor zich heeft.
Maar toch was het Dementus die jaren geleden Furiosa’s moeder vermoordde en Furiosa als onwillige wees opnam in zijn rebellenclubje, dat op grote motoren door het post-apocalyptische Australische landschap raast, immer op zoek naar een beter leven. Hun wegen scheiden als Furiosa nog een tiener is, maar kruisen elkaar jaren later weer, als ze een volwassen strijder is geworden. Furiosa is op een wraakmissie, en zal niet rusten voordat ze haar moeder heeft gewroken.
Of Furiosa die wraak inderdaad episch kan maken is de vraag, maar dat Furiosa: A Mad Max Saga dat is, weten we op dat punt allang.
Over de auteur
Alex Mazereeuw schrijft voor de Volkskrant over film en televisie.
Toch waren de twijfels vooraf groot. Regisseur George Miller had inmiddels vier Mad Max-films gemaakt, waarbij vooral Fury Road (2015) gold als het summum van de moderne actiefilm: zo spectaculair, groots en ongelooflijk, dat al deze superlatieven eigenlijk nog tekortschieten. Kon zo’n goede film (die zes Oscars won) een kleine tien jaar later nog worden overtroffen door een prequel over Furiosa, eerder zo voortreffelijk gespeeld door Charlize Theron?
Misschien is ‘overtreffen’ niet de juiste term. Want als het minstens zo spectaculaire Furiosa iets doet, is het vooral verrijken. Millers prequel is nadrukkelijk géén Fury Road, en dat is in dit geval een compliment. Waar veel prequels in grote filmreeksen vaak weinig nieuws te vertellen hebben en vooral de fans tevreden willen stellen, heeft Miller andere plannen. Hij voltooide het script van Furiosa nog vóór het productieproces van Fury Road, omdat hij zijn fascinatie voor dat personage niet kon loslaten.
Het maakt Furiosa een tamelijk uitzonderlijke prequel, waarbij we vooral een vergelijking kunnen trekken met Better Call Saul, de spin-offserie van Breaking Bad. Die laatste serie was op zichzelf al zo’n meesterwerk, dat de scepsis vooraf groot was. Hoe kon dat ooit worden overtroffen? De remedie van de makers: niet te veel van hetzelfde doen, maar vooral vernieuwen en uitbouwen, en op die manier een nieuw, eigenzinnig meesterwerk creëren. Daarmee kreeg Breaking Bad ook weer meer diepgang.
Dat is precies wat Miller doet met zijn formidabele prequel: hij maakt Fury Road rijker en dieper, zonder dat Furiosa er als filmervaring onder lijdt. Daarbij vindt hij een nagenoeg perfecte balans tussen actie en mythologisering. Waar Fury Road toch vooral één zinderende dollemansrit door de woestijn was, blinkt Furiosa vooral uit als een decennia bestrijkend, shakespeareaans wraakverhaal vol rijke details.
Gaandeweg maakt Miller de Mad Max-wereld nog veel grootser en veelzijdiger, zowel met personages (onder wie een onvergetelijke filmbaby en een personage dat ‘Piss Boy’ heet) als met imposante locaties. Met tussendoor natuurlijk genoeg zinnenprikkelende actie; de inmiddels 79-jarige regisseur toont zich nog altijd onovertroffen in krankzinnige spektakelscènes, die zijn vormgegeven als een uitzinnige rockopera, maar dan met grote motoren, trucks en auto’s.
Furiosa is met tweeënhalf uur misschien aan de lange kant, maar voelen doe je dat nooit. Wat je hier voelt, is vooral ontzag en extase, over een film die de voortreffelijke voorganger nóg beter maakt, maar zelf haast minstens zo voortreffelijk blijkt. Veel epischer wordt het niet.
Actie
★★★★★
Regie George Miller
Met Anya Taylor-Joy, Alyla Browne, Chris Hemsworth, Tom Burke.
148 min., in 159 zalen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant