Dit artikel is afkomstig uit het AD. Elke dag verschijnt een selectie van de beste artikelen uit de kranten en tijdschriften op NU.nl. Daar lees je hier meer over.
Stralend lopen de pasgetrouwde Gwen en Roy uit de Oosterhoutse Donkenbuurt door de erehaag van familie en buurtgenoten. De klanken van Waarom dans je niet met mij? van Wesley Klein, hun favoriete liedje, op de achtergrond. De zoen, het applaus, de ontroering. "Ik sta er versteld van dat de buurt dit voor ons gedaan heeft", glundert bruidegom Roy.
Het idee vooraf voor het bruidspaar: naar het stadhuis, de papieren tekenen en weer naar huis. Energie sparen. Gwen is terminaal ziek en heeft nog maximaal zes maanden te leven. Roy wilde, voordat het onvermijdelijke gebeurt, nog per se met de liefde van zijn leven trouwen. "Ook om praktische redenen, om onze dochter van tien jaar echt bij me te kunnen houden", zegt hij.
Maar met dat veel te bescheiden karakter was buurtgenote Sharise Eski het niet zo eens. De buurt kon toch wel íets voor hen doen? "Er was geen jurk, geen pak, geen taart, niks. Ik heb eerst voor een jurk gezorgd, in Nieuw-Beijerland. Toen dat gelukt was, dacht ik aan een fotograaf en aan al die andere zaken die dan geregeld moesten worden. Al snel wist ik dat het te veel zou worden, dus heb ik stichting Make A Wedding Wish ingeschakeld." Ook directe buurvrouw Yvonne Bakx van het stel werd erbij betrokken. "Ik heb vooral veel geholpen. Gebeld, m'n eigen huis opengezet. Het moest een mooie dag worden, want dat verdienen zij."
Uiteraard, er gebeurt niks wat Roy en Gwen niet willen. Niet te veel mensen en als Gwen even wil liggen, dan kan dat. "Wij zien haar natuurlijk in goede en in slechte dagen. Dit is zo'n buurt waar iedereen elkaar kent en elkaar ook in de gaten houdt", zegt Eski. Gwen vond het belangrijk dat ook de kinderen van de buurt zouden komen. Later, na school. "Ze is altijd met hen bezig, ze is hier echt een graag geziene buurvrouw. Dus straks gaan de kinderen ballonnen blazen en snijden we de taart aan, nadat Gwen even geslapen heeft. Dat wordt straks een kleurrijk geheel."
Voornaamste uitdaging was het pak van Roy. Hij is 1 meter 98 lang en heeft een smal postuur. Eski plaatste een oproep op buurt-app Nextdoor, weddingplanner Lotte Vogels van de stichting belde rond of er een bedrijf iets kon regelen voor het echtpaar. Modezaak Only For Men bood uitkomst. "Roy draagt nooit pakken. Toen we daar waren en zijn pak op maat werd versteld, vielen er heel wat tranen."
Hapjes, bloemen, de kapper, de make-up; meerdere personen, instanties en bedrijven als Bloemenhuis Kamp steken de helpende hand toe. Na de plichtplegingen op het stadhuis en een fotosessie in het Floraliapark, keert het stel iets voor twaalven terug naar huis, aan de Vossendonk. Daar wacht familie en de buurt hen op.
Gwen neemt al snel plaats in de tuin op een stoel. "Zaterdag word ik 38 jaar, dan wilden we het ook bekendmaken dat we getrouwd waren. Ik vier dan mijn 'voor altijd 38-feest', het trouwen zelf wilden we klein houden. Het is ontroerend mooi", zegt ze.
En Roy: "Ik sta te trillen op m'n benen, dit is zo mooi. Als de buurt dit voor jou regelt, is dat ontroerend. Ik weet niet wat er gebeurt, maar ben nu wel getrouwd met de mooiste en liefste vrouw."
Maak binnen 1 minuut een gratis account aan en krijg toegang tot extra artikelen.
Gelieve een geldig e-mailadres in te geven.
Source: Nu.nl algemeen