Nu een nieuw kabinet in aantocht is, op wat praktische vragen na (wie wordt er minister-president, dat soort details), begint er een zekere vermoeidheid over de bewindslieden heen te vallen.
De ministers en staatssecretarissen beginnen steeds meer te klinken als een leraar in de weken voor de zomervakantie. Hij kan de leerlingen niets meer bijbrengen, de toetsen zijn geweest, zijn taak zit erop. ‘Ga de tafeltjes anders maar schoonmaken’ – dat is eigenlijk het enige wat de leraar nog weet te verzinnen voor zijn klas. Die sfeer hangt er in de Kamer. De bewindslieden zijn de leraren, de Kamerleden de klas.
De ministers en staatssecretarissen zijn natuurlijk al maanden demissionair, maar nu is hun vervanging toch wel heel dichtbij.
Dat is soms jammer, vindt uw verslaggever, want ze zal dan bijvoorbeeld niet meer kunnen genieten van het gedragen taalgebruik van minister Franc Weerwind (D66), die vandaag bevraagd wordt. Het gaat over arme mensen die in de schulden zitten en ook nog worden bedrogen door malafide bewindvoerders. Als Don Ceder (CU) zegt dat arme mensen geen extra kosten mogen oplopen door kwaadwillende bewindvoerders, zegt Weerwind dat zij inderdaad geen schade mogen lijden. Maar dan, in een heel snel uitgesproken zin, voegt hij toe: ‘U hoort mij hierbij praten in de onvoltooid tegenwoordige toekomende tijd omdat ik eerst wil uitzoeken of wat ik zeg en wat ik vraag in de praktijk kán.’
Dat soort uitspraken. Die ga je toch missen.
Aaf Brandt Corstius doet eens per week op geheel eigen wijze verslag van een debat in politiek Den Haag.
De tweede kwestie van het Vragenuur is dat veel fysiotherapeuten er al na een paar jaar de brui aan geven. René Claassen (PVV) oppert het idee der ideeën in dit soort gevallen: een wervelende campagne. Hij heeft de insteek al: ‘Hoe mooi het is om in de zorg te gaan werken en te blijven werken.’ Bij minister Pia Dijkstra (D66) is vermoeidheid, misschien zelfs wat sarcasme, te horen in haar repliek op dit idee. ‘We hebben binnenkort een nieuw kabinet, begrijp ik, en daar ligt een schone taak.’
Maar Dijkstra is nog niet van haar eigen schone taak af; er is vandaag nóg een vraag aan haar gericht, over gebedsgenezers, van Judith Tielen (VVD). Zij vindt dat er meer toezicht moet komen op gebedsgenezers die beloven dat ze je ‘in drie uur kunnen afhelpen van je tumor’.
Minister Dijkstra vindt het ‘best een heel lastig dilemma’. Op alternatieve zorgverleners kun je de inspectie afsturen, op gebedsgenezers niet. Maar Tielen heeft het niet alleen over gebedsgenezers, zegt ze, ze trekt de hele beweging van het manifesteren er ook bij, en mensen met ‘kruidenpreparaatjes’. Over dit alles moet ‘veel vindbaardere informatie’ komen. Dijkstra, opnieuw nogal vermoeid: ‘Op zich vind ik dat sympathiek. Ik wil daar best naar kijken.’
Het valt tijdens het onderwerp over de gebedsgenezers op dat de fractie van de ChristenUnie overal geagiteerd doorheen babbelt. Uiteindelijk loopt partijleider Mirjam Bikker naar de microfoon en zegt: ‘Bidden mag. Ik geloof zelfs dat de wonderen de wereld niet uit zijn, en dat is heel prachtig. Probeer het maar eens.’ Bikker heeft, los van haar oproep tot bidden en het doen ontstaan van wonderen, ook een verzoek: ‘Daar waar het alleen gaat om gebed, wil ik graag een scheiding van kerk en staat.’
Ineens wordt Pia Dijkstra toch nog even scherp: ‘Er zijn weleens onderzoeken gedaan naar die wonderen, en meestal was daar wel een wetenschappelijke basis voor te vinden.’
Als alle Kamerleden binnenlopen voor de stemmingen is de sfeer jolig, alweer als de klas die bijna vrij heeft. Geert Wilders (PVV) lacht meer dan normaal – beter gezegd: hij lacht, en dat doet hij verder bijna nooit als hij in zijn zetel zit. Frans Timmermans (GL-PvdA) komt binnen, en er ontstaat een melige, luidruchtige sfeer tussen hem, Jimmy Dijk (SP) en Habtamu de Hoop (GL-PvdA).
Het voelt als een gek vacuüm, de tijd tot het nieuwe kabinet hier zal landen. Misschien is dit wel die onvoltooid tegenwoordige toekomende tijd waar Franc Weerwind het over had.
Source: Volkskrant columns