Toen ik ooit met deze column begon, lag het niet bepaald in de lijn der verwachting om op een zeker moment een feuilleton over kalknagels te schrijven. But here we are. Nog nooit kreeg ik zoveel reacties op een stukje als op mijn vorige, waarin ik schreef over de hardnekkige plaag die enkele van mijn tenen teistert. En niet alleen die van mij, maar ook – getuige de vloedgolf aan ingezonden brieven – die van vele andere, hele normale mensen. Omdat het een probleem is waar kennelijk veel lezers van deze krant mee kampen, deel ik hier graag een aantal van die reacties. Daarbij aangetekend dat dit geen medische rubriek is en de aangedragen oplossingen voor ieders eigen rekening zijn.
‘Volgens mij is er een remedie’, schreef een vrouw me, ‘waar je wel een lange adem voor moet hebben, maar die geen negatief effect heeft op je lever: zo veel mogelijk met blote voeten rondlopen. Ik merk dat er langzamerhand verbetering in komt. Groetjes van een medekalknageleigenaar’. Deze benadering vond zijn weerklank in een andere mail: ‘Ook zon, zee en strand is goed’, schreef een lezer, die verder zei dat hij op advies van een huisarts gebruikmaakte van nagellak met 20 mg miconazol en zalf. ‘Je moet dat drie maanden gebruiken, maar helemaal raak je de voetschimmel niet kwijt.’ O, niet? Super.
Over de auteur
Julien Althuisius is schrijver en voor de Volkskrant columnist over het dagelijks leven.
Ander advies: ‘Week je nagel in water en schraap met een scherp mes de toplaag (het gele laagje) van je nagel af. Af en toe bijhouden, vanaf de nagelriem begint de ellende natuurlijk.’ Natuurlijk, al zie ik mijzelf dit niet zo snel doen. Met afstand de meest ingezonden tip is die van azijn. ‘Ik heb de nagel zo kort mogelijk afgeknipt, na een warm voetenbadje, alles wat ik kon van kalk verwijderd en heb vanaf die dag, iedere avond en ochtend met een wattenstaafje pure azijn op mijn nagels gedaan. Iedere keer als het kon knipte ik weer kalk weg. Na tien maanden zijn mijn kalknagels verdwenen!!!’ Let op de drie uitroeptekens. Twee andere lezers – onder wie een zeer gewaardeerde bekende Nederlander – adviseren om geen normale natuurazijn te gebruiken, maar het sterkere schoonmaakazijn. Een voormalig huisarts tipte Vicks. ‘Dagelijks aanbrengen gedurende drie maanden. Kan geen (lever)kwaad. Regelmatig meldde men terug dat het geweldig had geholpen!’
Het meest radicale advies kwam van een lezer wiens hart voor een deel is ‘afgestorven’ en die de rest van zijn leven vijf medicijnen moet slikken. ‘Ik zag de kalknagels verdwijnen. Misschien werken de chemicaliën van een of meer medicijnen samen en maken ze een stof die schimmel onder de nagels effectief bestrijdt.’ Laten we dit de nucleaire optie noemen. Het liefst zou ik het hierbij laten en beloven dat ik nooit meer een woord over kalknagels op papier zal zetten. Maar we weten allemaal wel beter.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns