Het kost mij nog wel even om me een voorstelling te vormen van het Nederland ‘waar de zon weer gaat schijnen’. Ik berekende dat ik straks met 130 kilometer per uur 11 seconden sneller bij mijn moeder ben met de auto, maar verder zie ik het nog niet zo zonnig in, met name omdat nu al het voorstel is gedaan extreem-rechts geen extreem-rechts meer te noemen. Als ik uit de hoorn des overvloeds die zo’n hoofdlijnenakkoord is iets moet kiezen, dan kies ik vandaag het kopje ‘demonstreren’. Volgens het akkoord gaat namelijk ‘scherper onderscheid worden gemaakt tussen ordeverstoring en vreedzame demonstratie’.
Zelf vond ik het, ook na de livefeed, met talloze filmpjes en verslagen, heel moeilijk om te zien wanneer de vreedzame pro-Palestina-protesten precies wanordelijk of gewelddadig werden, en door wie. Iemand die totaal geen moeite heeft met dergelijk onderscheid is Dilan Yesilgöz. Van de week reageerde ze op X op journalist Tim Hofman, die een oproep had gedaan om hem filmpjes van politiegeweld bij demonstraties te sturen. Yesilgöz vroeg: ‘Wil je alleen beelden van agenten die ingrijpen bij rellen, nadat de relschoppers meerdere malen gesommeerd waren weg te gaan’, of wilde hij ook beelden van ‘relschoppers (...) die de Joodse gemeenschap belagen, met stenen en ammoniak naar agenten smijten en spullen en gebouwen sloopten, Tim?’ Sassy, snedig, gestaald, zoals Yesilgöz zichzelf graag ziet. Ik zie een hair toss voor me.
Over de auteur
Emma Curvers is mediaverslaggever en columnist van de Volkskrant. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Het frappantste was niet eens dat de minister van Justitie die de mond vol heeft van persvrijheid redactionele tips gaf aan een journalist – vooral de roep om nuance was verbazingwekkend. Yesilgöz heeft op X zelf, als een politiepaard met oogkleppen op, gewinkeld in de weelderige onlinechaos die deze demonstraties veroorzaakten: politie goed, relschoppers slecht. Demonstranten en raddraaiers werden niet onderscheiden. Geen woord over het doel van de demonstraties, vreedzame ontmoetingen tussen politie en demonstranten, of Joodse studenten die meedemonstreerden. Ze was de enige niet: Lilian Helder (PVV) noemde de demonstraties ‘pure opruiing tegen agenten’. Van der Plas deelde vooral beelden van vernielingen, Mark Rutte wist zelfs dat bij de demonstraties struikelsteentjes uit de grond waren gewrikt.
Ik zag ook een foto van losgewrikte stolpersteine langskomen onder #UvaAmsterdam, ik kreeg het er koud van. Maar de stolpersteine waren in Dordrecht uit de grond gegaan en de foto was onder de hashtag #UvaAmsterdam geplaatst om te suggereren dat dit bij de studentenprotesten was gebeurd. Alleen al het gebrek aan omgeving bij de foto had argwaan moeten wekken. Ik twijfel dus of Mark Rutte A. de cursus veilig internetten niet heeft gevolgd, of B. moedwillig bijdroeg aan het verspreiden van nonsens die toch al welig tierde rondom de demonstratie.
Aan beide kanten: ik zag ook dat pro-Palestina-demonstranten er wilde theorieën op nahielden over de schermenslopers die in de Uva hebben huisgehouden. Dat moest een falseflagoperatie zijn! Nee hoor. Ik lees in mijn eigen tijdlijnen dat als ik me wil uitspreken tegen de genocide in Gaza (ja, graag), ik ook luid ACAB moet roepen (All Cops Are Bastards). Dat vind ik absolutistisch en een beetje puberaal – en ja: ik erken de structurele problemen bij de Nederlandse politie.
Aan beide beelden – de wouten als bastards of als de onfeilbare lange arm der wet – heb je niets om iets van zo’n demonstratie te begrijpen. Uit verslaggeving blijkt dat beide op momenten waar is geweest: er zijn stenen gegooid naar ME’ers, er zijn antisemitische leuzen geroepen, er waren ME’ers die nodeloos lang insloegen op demonstranten. Maar van politici verwacht ik botweg beter dan selectief winkelen uit internetflarden. Ik verwacht pogingen om boven simplisme uit te stijgen, de gemoederen te kalmeren. Als het goed is, vraag je je bij alles in je tijdlijn af: klopt dit? Of kleurt het toevallig goed bij mijn omgeving, of bij het hoofdlijnenakkoord waarboven ik ‘hoop, lef en trots’ ga zetten?
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant