De zevende titel in acht jaar lonkt voor de hemelsblauwe machine Manchester City. Al kan het theoretisch nog misgaan. In andere toplanden zijn de beslissingen veel eerder gevallen.
Ook de excellente, verantwoorde wissel typeert de trainer Pep Guardiola van Manchester City, toch al een vakman met een internationale stoet aan volgelingen. Hij wisselde dinsdag in het cruciale duel tegen Tottenham Hotspur doelman Ederson zichtbaar tegen diens zin, nadat de Braziliaan een schop tegen zijn hoofd had gekregen, even duizelig was, na behandeling opstond en bij de volgende uittrap uitgleed.
Vervanger Stefan Ortega voorkwam daarop bij 0-1 de gelijkmaker van Heung-Min Son dankzij een schitterend uitgeschoven rechterbeen, na een fout van Manuel Akanji. Mooi zijn de beelden van de altijd meelevende Guardiola, hoe hij de handen op het hoofd legt en van spanning even op de grond gaat liggen, tijdens de solo van Son, en dan opveert na de redding. ‘Die redding brengt ons mogelijk de titel’, wist Guardiola na afloop.
Over de auteur
Willem Vissers is ruim 25 jaar voetbalverslaggever voor de Volkskrant. Hij versloeg acht WK’s. In 2022 is hij uitgeroepen tot sportjournalist van het jaar.
Neutraal Engeland had gehoopt op een gelijkspel. Dan hadden City en Arsenal gelijk in punten gestaan bij de slotronde van zondag. City staat nu twee punten voor, met West Ham United thuis op het programma, terwijl Arsenal (beter doelsaldo) Everton ontvangt. De kans is levensgroot dat City zijn vierde landstitel op rij pakt, hetgeen nog nooit is gebeurd in Engeland, en dat met al die concurrentie van rijke clubs.
In bepaald opzicht is de spanning van zondag relatief en cosmetisch. Met zeven titels in acht jaar, onderbroken door eentje van Liverpool in het coronajaar 2020, is City de heerser in de volgens velen sterkste competitie van de wereld, hoewel Engelse clubs niet meer vertegenwoordigd zijn in de drie finales van de Europese bekers dit jaar. Spannender is voor velen, vooral voor City-haters, het oordeel van de bonden over de mogelijke 115 overtredingen van City, gemeten over negen jaar, tegen financial fair play.
Over geld gesproken. Guardiola was boos deze week, of noem het eerder verontwaardigd, bij de persconferentie in de aanloop naar de wedstrijd tegen Tottenham. Het ging over hoe geld de competitie ongelijk en oneerlijk maakt. Hij zei dat Chelsea, Manchester United en Arsenal de laatste jaren veel meer geld hebben uitgegeven aan transfers dan City, dat zij dus al die titels hadden moeten winnen.
Feit is dat vrijwel elke aankoop van City zijn waarde bewijst, met Josko Gvardiol als meest recente voorbeeld. Hij verdrong de Nederlander Nathan Aké uit het elftal. Topschutter Erling Haaland is in het combinatiespel van Guardiola soms net iemand die als winnaar van een prijsvraag een keertje mag meedoen, maar die ene keer dat het echt moest, stond de topschutter weer op de goede plek. En hij benutte een strafschop.
City heeft bovendien een fitte selectie, al viel Kevin De Bruyne uit toen een tegenstander op zijn achillespees ging staan. De Belg en Haaland waren een tijdje geblesseerd dit seizoen, maar de selectie is zo breed dat het best valt op te vangen. Julian Alvarez, Jack Grealish en Jeremy Doku zaten op de bank. Met zijn drieën zouden ze een van de beste aanvalslinies van Europa zijn.
En dat terwijl bij Chelsea en United soms tien man ontbreken en menig aankoop mislukt, van wie Antony bij Ten Hags United het sprekende voorbeeld is. City neemt dankzij Guardiola en het geld uit de Emiraten van eigenaar sjeik Mansour oneindig veel afstand, qua titels in de laatste jaren. Pep Guardiola is straks twaalf keer kampioen geweest in de toplanden, bij City (6, inclusief onder voorbehoud de titel van zondag), Barcelona (3) en Bayern München (3). Hij kan volgende week ook nog de FA Cup winnen en berustte in de ongelukkige uitschakeling na strafschoppen in de Champions League tegen Real Madrid.
Het is voor de liefhebbers van spanning te hopen dat West Ham het zondag een tijdje volhoudt tegen de hemelsblauwe machine, al blijft de ontknoping sowieso spannend in vergelijking met de andere vier toplanden in Europa, waar het gebrek aan opwinding juist opvallend is.
In Italië is de voorsprong van Inter, dat al bijna een maand kampioen is, opgelopen tot achttien punten. Toch is hier geen sprake van hegemonie, zoals bij City in Engeland. De vorige kampioenen waren AC Milan en Napoli. In Frankrijk verlengde PSG zijn bijna-abonnement op de titel vrij moeiteloos, al is het de vraag in hoeverre dat zo blijft na het aangekondigde vertrek van Kylian Mbappé. In Spanje was Real Madrid verreweg de beste, en in Duitsland staat Bayer Leverkusen vijftien punten voor op Bayern München, hoewel dat juist sensationeel is, gezien de elf titels van Bayern op rij daarvoor.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant