De populatie lepelaars neemt al jaren toe: hoewel er in 1970 in Nederland nog maar zo'n 170 broedparen waren volgens de Vogelbescherming, zijn het er inmiddels veel meer. De toename wordt onder meer verklaard door het succesvol grootbrengen van jongen en het ontdekken van de Wadden.
"Als je ze wil spotten, kun je dan ook het best naar het Waddengebied gaan", zegt woordvoerder Albert de Jong van Sovon Vogelonderzoek. "Daar zijn ze veilig, want daar zijn geen roofdieren die nesten leeghalen." Ook in de noordelijke delta zijn veel exemplaren te vinden.
"En zelfs in het binnenland kun je ze tegenkomen. Daar leven ze steeds vaker in kleine kolonies van zo'n 10 tot 15 paren", zegt De Jong. "Ze sluiten zich vaak aan bij kolonies van blauwe reigers en gaan in bomen zitten. In het binnenland zijn er namelijk wel vossen die op ze jagen."
In het binnenland hebben ze een goede voedselbron ontdekt: stekelbaarsjes. Het volgens De Jong dan ook niet gek dat ze een thuis zoeken in het binnenland. "Als populaties gaan groeien, zoeken ze nieuwe plekken op."
De Nederlandse lepelaarspopulatie is uniek, in andere delen van West-Europa zie je ze nauwelijks. De vogels eten voornamelijk garnalen en kleine vissen en gebruiken hun snavel als filtersysteem in het water.
Ze worden zo'n 80 tot 90 centimeter hoog en hebben een flinke spanwijdte van zo'n 1.20 meter. Vossen zijn hun natuurlijke vijand, maar ze hebben ook last van hoogspanningslijnen die precies op hun vlieghoogte staan. De lepelaar overwinterd in Afrika en bevinden zich van februari tot september in Nederland.
Hoewel het goed gaat met de lepelaar, kunnen we volgens experts van de Werkgroep Lepelaar "nog niet achterover leunen". Ooit waren er ruim 20.000 paren in ons land, dus "we zijn goed op weg, maar de weg is ook nog lang".
Door drooglegging van moerassen en grootschalig gebruik van bestrijdingsmiddelen in de landbouw ging het bergafwaarts met de soort. Maar door een verbod op de meest schadelijke pesticiden, verbeterde wettelijke bescherming en ontwikkeling van natte natuurgebieden kon de lepelaar zich herstellen.
Maar de soort staat nog steeds bloot aan bedreigingen. Meest zichtbare zijn de slachtoffers van hoogspanningsleidingen die precies op vlieghoogte van de vogels staan. Maar ook de overbevissing blijft een probleem voor het behoud van de soort, meldt de werkgroep.
Source: Nu.nl algemeen