U had het wellicht niet door, de Songfestivalcrisis sloeg afgelopen week alles en iedereen lam, maar zondag liep de Fairtrade Week af, de week waarin de organisatie Fairtrade Nederland ons enig besef van onze overconsumptie probeert bij te brengen.
De Fairtrade Week stond dit jaar in het teken van Fair Fashion. Onder meer in de gemeente Bodegraven-Reeuwijk kon u al winkelend een geweten geschopt krijgen. Liefst achttien Bodegraafse middenstanders pakten uit met ‘eerlijke’ kleding, gemaakt met ‘respect’ voor arbeiders en milieu.
Over de auteur
Hassan Bahara is tv-recensent voor de Volkskrant.
Want wist u dat we op dit moment genoeg kleding op de aardkloot hebben om de komende zes generaties te kleden? We hoeven er niets meer bij te hebben. Gewoon de komende honderd jaar de overvolle pakhuizen aanspreken.
Een ontstellend gegeven, zondagavond haast terloops gebracht in het VPRO-onderzoeksprogramma Tegenlicht. In een aflevering met de titel Uit de kleren werd er nog maar eens een dappere poging gedaan om ons te confronteren met de immense hoeveelheid fast fashion – trendy kleding, spotgoedkoop geproduceerd–die uit fabrieken vliegt.
Ook andere schokkende cijfers kwamen voorbij. Om al die betaalbare kleren in de rekken te krijgen, stoot de kledingindustie meer CO2 uit dan de lucht- en scheepvaart bij elkaar. Ondertussen werd er ingezoomd op containers vol met afgedankte zooi van Zara, H&M, Shein.
Onthullend? Niet echt. Welk zichzelf respecterend journalistiek medium heeft er in de afgelopen vijf jaar niet op gewezen dat onze onstilbare honger naar goedkope, middelmatige mode met een flink prijskaartje voor het milieu komt? Murw gebeukt kun je er van raken. Snel iets van Zalando plukken dan maar om dat defaitistisch gevoel weg te drukken.
Tegenlicht wilde ons niet met nog meer hopeloosheid opschepen en concentreerde zich op de enkelingen die nog geloven dat we een spaak in de wielen van de fast fashionindustrie kunnen steken. Aan bod komen vier verschillende vrouwen, van een ex-fast fashioninfluencer tot een weergaloos geklede duurzaamheidsadviseur die luxe merken als Armani tot verduurzaming weet te bewegen.
De meest indrukwekkend strijd – en uiteindelijk ook de meest effectieve – levert de Nederlandse Europarlementariër Lara Wolters, die zich vierenhalf jaar lang in het zweet werkt om een wet voor elkaar te krijgen die bedrijven verplicht om mensenrechten en het milieu te beschermen.
Het wetsvoorstel roept enorme tegenkrachten op. Wolters laat zich niet uit het veld slaan en vecht voor de wet met een moreel vuur dat je ook graag bij andere politici zou willen terugzien.
Tegenlicht is erbij als de wet, in een wat afgezwakte vorm, uiteindelijk toch wordt aangenomen door het Europees Parlement. Een geëmotioneerde Wolters: ‘Wat we binnen gesleept hebben is historisch.’
En plotseling geloof je er weer in. Geloof je er in dat verzet uitmaakt, dat we niet willoos uitgeleverd zijn aan de machtige fabrikanten van textiele werpwerpartikelen. We kunnen ze aan, en onze kledingsmaak zou er ook nog van opknappen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant