Dit artikel is afkomstig uit het AD. Elke dag verschijnt een selectie van de beste artikelen uit de kranten en tijdschriften op NU.nl. Daar lees je hier meer over.
Nederland telt naar schatting zeker 80 sektarische groepen. De meeste - vooral de kleine - blijven onopgemerkt. Onze Huiskamer in Hengelo is er zo één. Het opgeheven meldpunt Sektesignaal had Onze Huiskamer wel nadrukkelijk in het vizier, blijkt uit onderzoek van deze site. Er waren grote zorgen, omdat er gezinnen met kinderen bij betrokken zijn.
Van de gedupeerden van Onze Huiskamer zijn Henk en Henriëtte van der Wiel uit Emmeloord de enigen die zich nu openlijk uitspreken. Hun volwassen dochter heeft vele jaren geleden met hen gebroken. Een verjaardagskaart komt per kerende post terug. Ze is door Erna Ernst gehersenspoeld, zeggen ze. Hun dochter kwam al vanaf haar 15de bij deze vrouw over de vloer, die als pianolerares werkte aan de muziekschool Emmeloord. "Ze kon heel goed met kinderen…"
Ergens rond 2010 beginnen de activiteiten van Erna Ernst op te vallen. Behalve muzieklerares is ze ook reikidocent. Ernst noemt zichzelf een spiritueel of paranormaal genezer. Zo trekt ze steeds meer aanhang voor haar seances en lichtbijeenkomsten. In die lichtsessies brengt ze dolende zielen van overledenen naar 'de sferen', naar het licht. Zielen die de weg naar de hemel niet kunnen vinden. Ze doet dit namens God, zo stelt ze in een boek. Min of meer verplichte kost (15 euro) voor al haar volgers. Net als een cd met 'lichtliedjes', gemaakt door haar dochter. Later noemt Ernst haar uitdijende lichtkring het Leercentrum 'Onze Huiskamer'. Ze is dan 'leidsman' van ongeveer vijftig mensen die haar blindelings vertrouwen als de uitverkorene van Vader. Ex-leden vertellen dat zij voor de bijeenkomsten driemaal per jaar zo'n 65 euro betaalden. Cash in een envelop.
Haar volgers vertellen dat Erna hen bij elke ontmoeting in zwart gekleed liefdevol opwacht. In de gespreksruimtes overheersen de kleuren geel en oranje: de kleuren van het licht. Erna spreekt iedereen aan met 'lieve vrienden', 'lieverd' of 'lieve schatten'. Maar Onze Huiskamer klinkt gezelliger dan het is... Zo doet Jolanda* geëmotioneerd haar verhaal. "Nadat ik eruit was, heb ik jaren nog met angst geleefd. Je moest leven en doen zoals Erna dat wilde, anders werd je ziek. Dan kreeg het duister vat op je. Die angst komt nog steeds weleens boven. Je kunt amper nog zelf denken. Je bent zo bang gemaakt."
Een vast ritueel van Onze Huiskamer is de zonnevlecht: het aantrekken van een denkbeeldige jas, die je na het ontwaken zal beschermen. Jolanda: "Deed je dat niet, dan kreeg het duister vat op je. Toen ik er allang uit was, ben ik nog weleens overvallen door paniek: Ik heb de zonnevlecht niet gedaan! Dan zette ik snel de auto aan de kant om het nog te doen."
Deze site sprak met veel mensen die vertellen hoe ze het contact met dierbaren verloren door toedoen van Onze Huiskamer. Hun identiteit is bij de site bekend. Ze komen allemaal tot de conclusie dat Onze Huiskamer 'gewoon een sekte was'. "Maar als je er middenin zit, dan zie je niet hoe je wordt bespeeld." De site beschikt over veel verslagen, mailverkeer, WhatsApp-berichten en bandopnames die de verhalen ondersteunen.
De afgelopen jaren stapten meerdere mensen naar de politie om aangifte te doen. De politie bevestigt dit. Maar justitie heeft uiteindelijk geen onmiskenbare strafbare feiten kunnen vaststellen. Manipulatie en 'geestelijke destabilisatie' zijn in deze context niet strafbaar, aldus de politie.
John* is zo iemand die zich daarvan de dupe vindt. Zijn vrouw kwam via de reiki in de ban van de spirituele Erna. Een jaar lang probeerde ze John bij Onze Huiskamer te krijgen, maar die voelde daar niet voor. "En toen kwam ze midden in de nacht thuis van een cursusweekend en ze zei: 'Wij gaan uit elkaar. Vader vindt het goed'. Het kwam uit het niets." John was het duister, had Erna van Vader doorgekregen.
Zelf weigert Erna Ernst ondanks meerdere verzoeken van deze site om in gesprek te gaan. Bij de eerste poging, doet haar man open. Hij geeft meteen aan dat contact met Erna niet mogelijk is. Op een achtergelaten briefje in de bus komt ook geen reactie. Op een tweede briefje evenmin.
Het zijn zo de documenten, bandopnames en getuigenissen van de slachtoffers die het wrange verhaal vertellen. En dat verhaal begint dus rond 2010, als Erna in de Noordoostpolder als de uitverkorene van Vader haar lichtbijeenkomsten houdt. Op een avond worden wel honderd dolende zielen of meer gered, met hulp van haar volgers.
Het zijn zielen van mensen die stierven aan een nare ziekte of een verslaving, die verongelukt zijn of vermoord, of stierven tijdens een operatie, tijdens een bevalling, of sneuvelden in een oorlog. Of zelfs vergast zijn… De woorden van de zielen rollen uit haar mond. Haar volgers hangen aan haar lippen.
Er komen steeds ook meer studie- en cursusavonden, ontwikkelingsweekeinden en inspiratiereizen bij. Onze Huiskamer floreert. Toch pakt de vrouw vrij plotseling in 2017 haar biezen naar Twente. Dat gebeurt nadat ze door de muziekschool aan de dijk is gezet na een conflict. De rechter keurt haar ontslag goed.
De invloed van de spirituele Erna is blijkbaar zo groot dat meerdere gezinnen en volgers ook verhuizen naar het oosten. Zelf koopt hun leidsman met haar echtgenoot een fraai vrijstaand huis, in een gewone nieuwbouwwijk in Hengelo. Daar - zo wordt verteld - droomt ze ervan om in deze streek een groot 'spiritueel leercentrum' op te richten… Een naam heeft ze al: De Lichtkoepel.
Licht, liefde. Maar wie aan het oordeel van Erna twijfelt - als spreekbuis van Vader - of niet voldoet aan haar verwachtingen, die valt in ongenade. Zij worden ten overstaan van de groep gekleineerd. Om daarna weer in genade te worden aangenomen, of te worden verstoten.
Ans*, een Huiskamerlid van het allereerste uur: "Het kon iets heel kleins zijn. Het is mij ook overkomen. Ik ben zo hard aangepakt… Dan kun je niet meer denken." Anderen vertellen hetzelfde. "Je werd afgebrand tot je wel huilend zou willen wegkruipen. Als je daarna door Erna weer in liefde werd aangenomen, dan voelde je je zo gelukkig." Mensen die hardhandig uit Onze Huiskamer zijn gezet, zoeken soms gedeprimeerd of ontredderd hulp bij de ggz en andere hulpverleners, vertellen ze.
De groep komt in het vizier bij Sektesignaal. Maar voor het wat kan uitrichten, wordt dat meldpunt door de overheid in 2020 opgeheven. Het meldpunt zag volop de kenmerken van een sekte, blijkt uit onderzoek van deze site. Een allesbepalende leider. Het onder druk doorsnijden van de banden met familie en vrienden. Het buitenproportioneel bestraffen en vervolgens weer belonen: afstoten, aantrekken.
Nu gedupeerden geen gehoor vinden bij justitie gaan steeds meer 'afvalligen' praten. Ze willen vooral dat de Hengelose wordt gestopt. Of verhinderen dat een vertrouweling in haar voetsporen treedt. Of één van haar dochters.
De verhalen stapelen zich op. Ook over omstreden medische adviezen en opvoedtips. Greet*: "Kinderen dwingen hun bord leeg te eten tot kotsen aan toe. Of ze verbieden met hun favoriete speelgoed te spelen, omdat het afkomstig was van de verstoten ouder in het duister."
Maar meest schokkend wellicht: de suggestie om kinderen, die 's nachts vaak huilen zonder uitleg uit bed te halen… en onder een koude douche te zetten. Er is een bandopname van, waar Erna vertelt dat ze het zelf ook deed. "En dan zei ik: zo, nu heb je wat te huilen. Nooit meer een kik gehoord". Haar toehoorders lachen. Meerdere moeders zouden het daarna ook hebben gedaan.
Het is bij de politie gemeld als mogelijke kindermishandeling. Die kon er niets mee. Een ingewijde daar: "Los van de vraag of het strafbaar is. Wie is er dan strafbaar? De persoon die de tip geeft, of de moeder die het doet?"
En dan zijn er nog de omstreden medische adviezen. Volgens een chronisch ziek groepslid wilde Erna dat ze haar medicatie helemaal stopte, omdat de diagnose van de artsen niet zou kloppen. Telma*: "Ik was niet chronisch ziek, dat had Vader tegen haar gezegd. Ik liet inderdaad mijn medicijnen staan. Ik deed dat natuurlijk zelf. Het bleek achteraf ronduit gevaarlijk."
Wie ziek werd, hoefde toch al niet op veel empathie te rekenen, wordt verteld. Zo zou een doodzieke man met een hersentumor 'onder druk' zijn gezet om Erna te benoemen tot zijn erfgename. "Toen hij dat weigerde, is hij uit de groep gezet en mochten wij geen contact meer zoeken. Hij was meegegaan in het duister, zei Erna." Telma toont WhatsApp-berichten van de stervende man. "Mijn euthanasie is goedgekeurd. Het voelde niet tof dat Erna mij bij de notaris wilde laten tekenen om mijn erfgenaam te worden. Ik bespeurde bij haar eerder duister, dan zuiver licht.'' Hij is intussen overleden. "Hij is door zijn verbanning eenzaam gestorven. Dat doet me nog zeer."
Henk en Henriëtte van der Wiel wonen 13 kilometer vanaf de boerderij waar Onze Huiskamer ontstond. Aanvankelijk wilden ze alleen anoniem praten, maar ze kiezen toch voor openheid. "We krijgen onze dochter er vermoedelijk niet door terug. Maar dit moet gestopt worden."
Hun dochter zou nu een relatie hebben met één van Erna's dochters. "Verder hebben we geen idee hoe het met haar gaat. Onze deur staat altijd voor haar open. Maar ze zal zelf tot dat inzicht moeten komen dat ze weer contact wil."
Eerst zagen ze er helemaal geen kwaad in, dat hun dochter zich thuis voelde bij Erna. Tot ze merkten dat er een enorme kloof ontstond. "We zijn enorm in een kwaad daglicht gezet en kregen steeds ergere baggermails en brieven. De vreselijkste dingen stonden er in. Wij waren geen ouders, Erna was liefde. Dat was echt niet meer onze dochter die dit schreef." Later hoorden ze dat Erna die brieven min of meer dicteerde. Riet*, de toenmalige vriendin van hun dochter bevestigt: "Ze is gewoon van haar ouders losgeweekt. Ze moest breken, dat was niet haar vrije beslissing om het contact te verbreken.''
De coronapandemie lijkt uiteindelijk een breekpunt, als grote groepen niet bij elkaar mogen zijn. Meer volgers zijn afgehaakt, ook mensen van het eerste uur. Lichtbijeenkomsten zijn er al een tijd niet meer. Wel nog 'gewone' seances. Erna zou haar gezelschap ook geen Onze Huiskamer meer noemen, maar een vriendengroep. Gezegd wordt ook dat de Hengelose sinds enige tijd beweert dat zij 'door Vader van haar taak is ontheven'. De oud-leden zien het als een poging haar straatje schoon te kunnen vegen als de politie alsnog nader onderzoek gaat doen. Daar hopen ze op.
Ex-leden en beschadigde familieleden zoeken elkaar soms weer op om te kunnen begrijpen wat hen 'in hemelsnaam is overkomen'. Dan stromen de tranen.
De namen met een * zijn gefingeerd uit privacyoverwegingen. De identiteit van de betrokken personen is bij de redactie bekend.
Maak binnen 1 minuut een gratis account aan en krijg toegang tot extra artikelen.
Gelieve een geldig e-mailadres in te geven.
Source: Nu.nl algemeen