Europa heeft de Tweede Wereldoorlog nog maar net achter zich als in 1950 de European Broadcasting Union (EBU) wordt opgericht. De EBU moet de samenwerking tussen Europese landen op het gebied van cultuur en televisie promoten.
Via de EBU worden allerlei televisieprogramma's uitgezonden. Maar het samenwerkingsverband zoekt nog naar een programma dat landen gezamenlijk maken en dat geen politieke lading heeft. Het idee is dat zo'n programma de kans op een nieuwe oorlog kleiner maakt.
In 1955 wordt onderzocht welke vorm die culturele samenwerking moet krijgen. Een inspiratiebron is het inmiddels wereldberoemde Festival van San Remo, waar sinds 1951 artiesten uit heel Italië aan meedoen.
In 1956 is het in het Zwitserse Lugano zover: Nederland opent wat we nu als het Eurovisie Songfestival kennen. Zo spectaculair en groots als het Songfestival nu is, is het dan nog niet, want in die tijd hebben nog weinig mensen een televisietoestel.
Zeven landen doen dat jaar mee, waaronder Nederland, en iedereen zingt twee liedjes. Uiteindelijk wint gastland Zwitserland met het nummer Refrain.
Tijdens het eerste Songfestival kan het publiek nog niet meestemmen. Er wordt zelfs niet bekendgemaakt hoeveel punten de jury aan alle acts heeft gegeven. Een scorebord wordt pas een jaar later geïntroduceerd.
In de jaren zestig doen ieder jaar tussen de zestien en achttien landen mee. De populariteit van de wedstrijd neemt de jaren daarna toe en steeds meer landen uit de hele wereld willen meedoen. Daardoor verdwijnt het Europese gevoel een beetje. Dat bloeit weer op als na de Koude Oorlog steeds meer landen uit Centraal- en Oost-Europa meedoen.
Omdat steeds meer landen deelnemen, duurt de televisieshow steeds langer. Daarom wordt in 1993 een nieuwe ronde geïntroduceerd, waarin nieuwe landen zich moeten kwalificeren voor de finale.
Het Songfestival zoals wij het nu kennen, met een eerste en een tweede halve finale, bestaat pas sinds 2008. Inmiddels doen ieder jaar zo'n veertig landen mee, terwijl in de finale maar plek is voor 26 landen.
Of het evenement echt vrij is van politiek zoals in de jaren vijftig de hoop was, is al jarenlang onderwerp van discussie. Landen stemmen vaak op buurlanden of landen waarmee ze belangrijke afspraken hebben. Dit jaar zorgt de deelname van Israël ervoor dat het evenement extra beladen is.
De nummers moeten in ieder geval vrij zijn van politieke teksten. Daarom werd Belarus in 2021 uitgesloten van het Songfestival. Israël moest dit jaar het nummer October Rain vervangen vanwege de politieke lading van het liedje. Verder mag Rusland niet meedoen vanwege de oorlog in Oekraïne.
Maak binnen 1 minuut een gratis account aan en krijg toegang tot extra artikelen.
Gelieve een geldig e-mailadres in te geven.
Source: Nu.nl algemeen