Minder overtuigend is het scenario. Kingdom of the Planet of the Apes is zo druk met het introduceren van nieuwe personages dat de logica en het tempo eronder lijden.
Een menselijk wezen dat kan praten, zoiets heeft de chimpansee Noa nog nooit gezien. In zijn wereld zijn alleen apen de taal machtig. Mensen zijn schichtig, primitief en stil. Ze vertonen zich zelden.
De jonge Noa is de held in het vierde deel van de nieuwe Planet of the Apes-serie, die begon in 2011 en een herstart vormde van een eerdere filmcyclus. Net als alle vroegere verfilmingen (een stuk of zes, gemaakt tussen 1968 en 2001) is de serie gebaseerd op een sciencefictionboek van Pierre Boulle uit 1963, dat ging over een planeet waar mensapen dominant zijn.
Over de auteur
Pauline Kleijer schrijft voor de Volkskrant over film.
Kingdom of the Planet of the Apes speelt zo’n driehonderd jaar na de gebeurtenissen van de vorige aflevering, War for the Planet of the Apes (2017). Het verhaal moet het dus doen zonder de intelligente aap Caesar, hoofdpersoon uit de eerste drie films. Zijn naam wordt nog wel veelvuldig genoemd, maar zijn vredelievende filosofie wordt inmiddels volledig verhaspeld.
Een arrogante, gewelddadige aap die zich Proximus Caesar noemt, is van plan de wereld naar zijn hand te zetten. Nadat een virus de mensheid decimeerde, blijkt er toch nog een groepje intelligente mensen op aarde te zijn. Proximus is op zoek naar de geheime overblijfselen van de menselijke technologie.
In Kingdom of the Planet of the Apes moet Noa zijn clan zien te redden uit de machtsbeluste klauwen van Proximus. Hij krijgt hulp van Mae, een van de sprekende mensen die zich lang verborgen hebben weten te houden. De vraag is wie de chimpansee kan vertrouwen, aap of mens.
Er zitten interessante ideeën verborgen in Kingdom of the Planet of the Apes, over extremistische interpretaties van ideologieën, over evolutie en technologie, en natuurlijk over de verhouding tussen mens en dier. Maar dat ligt er allemaal niet dik bovenop. Gelukkig maar, want deze filmreeks draait vooral om actie, avontuur en de nieuwste animatietechnologie. Onder regie van Wes Ball (Maze Runner) zien de apen er beter uit dan ooit.
Minder overtuigend is het scenario. Kingdom of the Planet of the Apes is zo druk met het introduceren van nieuwe personages dat de logica en het tempo eronder lijden. Ook leent het script flink bij films als Jungle Book, The Lord of the Rings en zelfs Apocalypse Now. Geen schande natuurlijk, maar een evenwichtig geheel wordt het niet.
Sciencefiction
★★★☆☆
Regie Wes Ball.
Met Freya Allan, William H. Macy, Owen Teague (stem), Kevin Durand (stem).
145 min., in 125 zalen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant