Lezers reageren op de Dodenherdenking in Amsterdam en komen met diverse voorstellen, knipogen naar deeltijdprins Sander en plaatsen een kanttekening bij het succes van middel Ozempic.
Ik was er zaterdag bij op de Dam. Vol voelde het, ik sloot laat aan. Treinen liepen niet als bedoeld. Net voor ik aansloot moest ik door de fouilleringssluis. En ja, dat was een speciale behandeling: een volledige fouillering. Mijn late komst had een ‘eersterang-plek’ tot gevolg; ik ben meteen blijven staan, ik stond net achter het genodigdenvak.
Stil was het, ook al vóór acht uur. Indrukwekkend ook. Het voelde, ondanks de blijkbaar magere opkomst, vol, samen ook.
De Amsterdamse burgemeester Femke Halsema hield het kort, maar raakte me. 4 mei. Opdat wij niet vergeten.
Pieter van Bentum, Groningen
De ‘stilte-verstoring’ op de Dam, die niet kwam, heeft wel de twee minuten voor mijn vermoorde familie verstoord. ‘Wanneer gaat er wat gebeuren?’ speelde door mijn hoofd. Door de overkill van aandacht door de NOS werd het werk van de potentiële demonstranten met succes overgenomen. Dit nooit meer.
L. van Leeuwen, Zoetermeer
Al jaren storen mij de beeldwisselingen bij de NOS tijdens de uitzending van de twee-minutenstilte op de Dam.
Ik pleit echt niet voor twee minuten beeld op zwart, maar de regelmatige beeldwisselingen zijn het gevolg van actieve cameramensen en regisseur. Daardoor zijn de beelden in tegenspraak met de bedoeling van het moment. Twee minuten hetzelfde beeld (van vrijwel de gehele Dam) zou van meer respect getuigen.
Arie Voogel, Diemen
Nu Martin Bosma toch bij de Nationale Dodenherdenking was om namens de Tweede Kamer een krans te leggen, heeft hij misschien goed geluisterd naar de toespraken en doet hij er wat mee. Wellicht nog een positief effect.
Ad Wagemakers, Havelte
Het zou goed zijn als niet alleen nieuwkomers, maar iedere Nederlander deze verklaring zou afleggen. Openlijk uitspreken dat we elkaars rechten en vrijheden respecteren. Mark Boumans, burgemeester van Doetinchem, is er een voorstander van (4 mei, Gaanderen). Hij is ervan overtuigd dat we er tachtig jaar geleden voor in de rij hadden gestaan.
Hans Dammingh, Hoevelaken
Zo te horen op zijn podcast, dreigt uw columnist Sander Schimmelpenninck te bezwijken aan de druk van de verzorging van zijn jonge dochter. Gelukkig werkt hij nu geen zeven dagen per week, maar vier.
Wie had het over deeltijdprinsesjes die hun luxebestaan moesten opgeven om een bijdrage te leveren aan het personeelstekort in veel sectoren?
Gelukkig heeft uw columnist nog een aardige vriendin die hem bijstaat in zijn parttime zware job.
Mieke Gehem, Abcoude
In Volkskrant Magazine een artikel én een column over een nieuw supermedicijn tegen te dik zijn en denken dat u te dik bent: Ozempic. Hele volksstammen juichen: ze vallen kilo’s af (4/5).
Eén groep juicht niet: de diabetes type 2-patiënten. Ozempic is voor hen hét middel om hun lichamelijke suikerhuishouding op orde te houden. Door de wereldwijde hype is het voor hen bedoelde Ozempic nauwelijks tot niet meer verkrijgbaar.
Mijn vrouw is zo’n gebruikster. Met één prik in de week blijft zij gezond. Sinds het begin van het Ozempic-hype is ze gedwongen andere medicijnen in te nemen op andere tijdstippen. Daardoor moet haar lichaam zich steeds opnieuw instellen op andere medicijnen, met ongemakken als zware misselijkheid enzo tot gevolg.
Om nog maar te zwijgen over de stress die de onzekerheid over de (on-)beschikbaarheid van het voor haar beste diabetesmedicijn veroorzaakt. Met Ozempic als afslankmiddel ‘spuit men geen maatschappelijk probleem weg’: men creëert er juist één.
Marcel Heinsbroek, Schiedam
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant