De lezers over gedrag op de werkvloer, duikende Eerste Kamerleden, welke doden te herdenken, over ‘Willempie’, het lerarentekort, de rubriek Blik en een voedselbos.
Nuttig hoor, ‘zeven tips over hoe je jezelf beter zichtbaar maakt op de werkvloer’ . Helaas ontbreekt de állernuttigste tip: ‘Wees een zevenvinker’. Joris Luyendijk noemt ‘zichtbaarheid op het werk’ een eis waaraan niet iedereen even gemakkelijk kan voldoen. Zo moet ik zelf altijd weer iets overwinnen om in groter verband het woord te nemen, alléén al vanwege mijn accent (geen ABN). Te vaak beslis ik dat ik het risico op dát moment, in dát gezelschap, toch éven te groot vind, al heb ik een uiterst relevante opmerking of vraag.
Maar er is een grens aan de hoeveelheid ‘rollende ogen’ die je kan verdragen. Dus hier nog een tip voor mijn mede-mindervinkers: doseer je zichtbaarheid. Zoek steun, en schaam je niet voor je kwetsbaarheid. Tot slot voor de zevenvinkers: noblesse oblige!
Magrite Glasz, Kloosterburen
Eerste Kamerleden vinden het lastig om vast te stellen welke nevenfuncties ze moeten opgeven om belangenverstrengeling te voorkomen. Hoe moeilijk kan het zijn? De oplossing is in één zin met twee leestekens te verwoorden. Of je geeft al je nevenfuncties op, of je stapt uit de Eerste Kamer.
Jeroen van Linge, Groningen
Vijf van de zes Eerste Kamerleden van het CDA hebben hun nevenfuncties niet opgegeven en van vier ‘conflicteert’ het met hun lidmaatschap van commissies. Het toont wel aan dat de slogan van de partij van Bontenbal – een fatsoenlijk land – meer framing dan werkelijkheid is.
J. Tolsma, Leiden
Een jurist die onze minister voor Stikstof en Natuur adviseert een juridisch onhoudbare vergunning te verstrekken aan Schiphol, enkel met het doel de boel te vertragen en Schiphol dus extra tijd te geven om door te gaan met vervuilen. Zo iemand zou ik eerder een lobbyist dan een jurist noemen.
Sjoerd Campschroer, Zevenbergen
De Dodenherdenking zou letterlijk een herdenken van de doden kunnen zijn, een niet aan religie gebonden Allerzielen. Nu is het moment om de herdenking breder te trekken. 2025 is het tachtig jaar geleden dat WO II in Nederland eindigde. Ontkerkelijking, klimaatverandering et cetera, veel is in een stroomversnelling. Het exclusieve karakter past niet meer in onze maatschappij.
Constance van den Hil, Amsterdam
Waarom lees ik in de artikelen over de slachtoffers van WO II nooit iets over de slachtoffers onder de Jehova’s Getuigen? Ik ben geen lid van die beweging, maar ik weet dat ook zij vervolgd en omgebracht werden. Dat mag niet aan de aandacht ontsnappen.
Tjally Everaarts, Spijkenisse
Aleid Truijens slaat de spijker op de kop. Ook ik nam als docent havo/vwo na tien jaar ontslag uit een vaste baan en koos voor flexibele dienstverbanden, om de zinloze vergaderingen, onnozele bezigheden en nutteloze administratieve klusjes te ontlopen.
Het wordt hoog tijd dat leidinggevenden in het onderwijs bedenken waarom ze docenten willen spreken, wie daar wel en niet bij aanwezig moeten zijn, wat de agenda is, welke actiepunten er voor wie zijn afgesproken en wat de voortgang daarvan is. Welke informatie gebruiken ze echt en waarvoor, en hoe kan dat efficiënter worden verzameld? Hoe kan de leiding ons ondersteunen bij de onderwerpen die wij lastig vinden? Welke andere klussen moeten gedaan worden (surveilleren, kopiëren) en wie kan dat het best en/of goedkoopst uitvoeren? Het lerarentekort is fors en groeiend, maar lesgeven en leerlingen begeleiden is een machtig mooi vak. Zorg er dan voor dat we vooral daarmee bezig zijn.
Berry Schuur, docent, Amersfoort
Veel mensen uit de tijd van André van Duins Willempie dachten dat het typetje mede was geïnspireerd op de nep-politieman in Vught. Deze man woonde in psychiatrisch ziekenhuis Voorburg en stond vele jaren langs de Rijksweg als verkeersregelaar, met een helm op, en heel Nederland kende zijn verschijning. Hij heette overigens Piet.
Hans van den Berk, Tilburg
Die twee pagina’s, dit keer over de Volvo EX30 die zo ‘fijn, mooi, veilig en begeerlijk’ is, wat levert dat de krant nou eigenlijk op?
Peter van Lenth, Haarlem
Daar worden we blij van. Vrolijk nieuws op pagina 3: vier twintigers maken hun droom waar. Bravo!
Dick Jonker
Geregeld laten briefschrijvers en andere commentatoren hun oog begeerlijk vallen op de private pensioenpot om algemene maatschappelijke problemen als huisvesting, energie, duurzaamheid of defensie op te lossen.
Daarbij moet ik steeds denken aan de oud-Griekse fabel van de krekel en de mier: ‘Het was winter en een hongerige krekel vroeg de mier, die bezig was zijn nat geworden graanvoorraad te drogen, om iets te eten. De mier vroeg waarom hij in de zomer geen voedselvoorraad had aangelegd zodat hij ’s winters geen honger hoefde te lijden. De krekel antwoordde dat al zijn tijd was opgegaan aan het zingen.’
De westerse cultuur, die in de meest brede zin op korte termijn aan het feestvieren en potverteren is, zou zich dit aan moeten trekken en zou zich om die reden meer moeten richten op de oud-Griekse deugden matigheid, wijsheid, moed en rechtvaardigheid en daarop de maatschappij inrichten.
Als de samenleving als geheel zich in goede tijden beter voorbereidt op slechte tijden, en partijen, politici en kiezers in hun keuzes, hoeft niet te worden gebedeld bij hen die dat wel deden.
Eric Winter, Groningen
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant