Op een caféterras zat ik in het zonnetje een artikel te lezen over ‘kattenschaamte’ toen er aan het tafeltje naast mij twee mooie, jonge vrouwen neerstreken. Ze hadden allebei van dat tot in de puntjes gesoigneerde TikTokhaar, de een met blonde krullen die oogverblindend glansden alsof ze de boel met botenlak had gefixeerd, en de ander met een ook al zo weelderig blinkende, uiterst gecompliceerde knot.
‘Mijn moeder heeft dus haar voet gebroken’, zei de knot. ‘Joh!’, sprak de krullebol en nam onaangedaan een slok koffie. ‘Ja’, antwoordde de knot. ‘Uitgegleden in de douche, nou ja, er zit gips om, komt helemaal goed, maar je weet hoe ik ben: ik wil er voor haar zíjn. Dus ik naar Amersfoort. Drie kwartier met de trein, en dan nog een kwartier lopen.’
‘Joh!’, zei de krullebol. De knot knikte en sprak lijdend: ‘Ja. Maar goed, ik wil er tóch gewoon voor haar zíjn. Dus ik kom daar, we drinken koffie, ik zet de kopjes in de vaatwasser en alles, en ik zeg, kan ik nog iets voor je doen, mam? Zeg het maar, ik wil er graag voor je zíjn.’ De krullebol knikte.
‘Wat denk je?’, zei de knot. ‘Ze wil dat ik naar het tuincentrum rijd voor dahliaknollen. Het fokking túíncentrum! Ik zeg, mam, heb je niks anders aan je hoofd met die voet, ik kan beter een wasje voor je draaien of zo, en zij zegt, ‘nee kind, dat doet je vader vanavond wel, maar het is nu lekker weer en de dahliaknollen moeten de grond in’. Fokking dahliaknollen! Daar reis je dan helemaal voor naar Amersfoort!’
‘Joh!’, riep de krullebol. De knot knikte grimmig. ‘Get a life, denk ik dan, en no way dat ik op en neer ga rijden naar zo’n lullig tuincentrum, in die Suzuki fokking Alto van haar, maar ja, ik wil er toch voor haar zíjn. Dus ik zeg, mam, maak jij je maar geen zorgen over die dahliaknollen, dat kan ook prima over een week of zes, als jij weer uit dat gips bent.’
De krullebol knikte, maar zag af van ‘Joh!’ De knot hernam: ‘En toen werd mijn moeder echt zo dwingend hè. Zo van, ‘Nou, die knollen kunnen eigenlijk geen zes weken wachten, maar ik regel wel wat anders.’ Zo passive aggressive hè? Zo van zogenaamd niks aan de hand, maar intussen...’
De krullebol knikte. ‘Dus ik zeg tegen haar’, vervolgde de knot, ‘luister mama, ik kom helemaal naar Amersfoort en dan ga jij zo dwingend zitten doen over fokking dahliaknollen? Ik wil er gewoon alleen maar voor je zíjn.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant