Bij een instrumentenverhuurbedrijf moesten we een dwarsfluit ophalen voor de muziekles van onze zoon. De man die daar werkte zag eruit als Hagrid uit de Harry Potter-films, maar dan met een T-shirt van het Hard Rock Café aan, wat Hagrid overigens ook goed zou staan. Het verhuurbedrijf zat in een soort betonnen bunker, naast een opnamestudio waar alle grootheden uit de Britse popgeschiedenis weleens iets hadden opgenomen, aldus Hagrid. In ieder geval The Human League, van Don’t You Want Me. Hagrid zong een stukje voor in falsetstem, en wij zeiden ‘wow’.
In de studio stond ook een fagot. Hoe heette dat ook alweer in het Engels? O ja, ‘bassoon’. ‘Er is ook een andere naam voor’, zei Hagrid. Hij liet een stilte vallen. ‘The farting bed post.’ Daarna verdween hij terug zijn bunker in, en zaten wij met een fagotassociatie die we waarschijnlijk niet meer kwijt zouden raken.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant